III SA/Kr 124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. spraw ze skarg A. S. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 grudnia 2012 r. nr [...] oraz w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu z dnia 20 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargi oddala. Decyzją z dnia [...] 2012 r. Nr [...] Wójt Gminy B umorzył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne: nr [...] na odcinkach przylegających do działki nr [...] położonych w obrębie Ł gmina B zatwierdzającej ustalone protokolarnie w toku postępowania rozgraniczeniowego granice działki nr [...] na odcinkach przylegających do działki nr [...] położonej w obrębie Ł gmina B zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy B z dnia [...] 1999 r. Nr [...]. Decyzja została wysłana m.in. do A. S. na wskazany przez nią adres, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 6 i 13 września 2012 r. strona nie odebrała przesyłki. I. Pismem z dnia 12 listopada 2012 r. A. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B z dnia [...] 2012 r. Nr [...]. A. S. podała, że we wrześniu przebywała na urlopie i nie wiedziała, że listonosz zostawił dla niej awizo. Wskazała, że również mąż, który przebywał w tym czasie w domu, nie poinformował ją o tym fakcie, gdyż wówczas skróciłaby swój urlop by odebrać pismo. A. S. dodała, że o decyzji Wójta Gminy B dowiedziała się w dniu 7 listopada 2012 r. i tego samego dnia udała się do Urzędu Gminy B by uzyskać jej kopię. Do wniosku o przywrócenie terminu A. S. dołączyła odwołanie. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2012 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kolegium podniosło, że jedną z przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, określonych w art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy. W ocenie Kolegium, A. S. nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi bez swojej winy. Kolegium wskazało, że z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przesyłka zawierająca decyzję z dnia [...] 2012 r. nie została odebrana przez A. S., gdyż we wrześniu przebywała ona na urlopie poza miejscem zamieszkania. Kolegium stwierdziło, że przesyłka zawierająca decyzję Wójta Gminy B była dwukrotnie awizowana, po czy nastąpił jej zwrot do nadawcy z adnotacją, że nie podjęto w terminie. Kolegium uznało zatem, że w dniu 21 września 2012 r. nastąpiło skuteczne doręczenie tej decyzji zgodnie z treścią art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Kolegium, okoliczność, że strona przebywała na urlopie i nie miała wiedzy dotyczącej pozostawienia przesyłki nie może usprawiedliwiać jej zawinienia w uchybieniu terminu, albowiem istotą regulacji zawartej w art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego jest umożliwienie doręczenia i odebrania przesyłki również w przypadku nieobecności adresata. Kolegium dodało, że uchybienia terminu nie usprawiedliwia również to, że mąż wnioskodawczyni nie poinformował jej o pozostawieniu awiza. Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. A. S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2012 r. Nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, domagając się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła, że Kolegium nie przeprowadziło żadnego postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie. Skarżąca podniosła również, że powołany przez Kolegium przepis art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego ma zastosowanie w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu bez jednoczesnego wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca taki wniosek złożyła jednak został on rozpatrzony odmownie. Następnie w otwartym dla strony terminie do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na odmowę przywrócenia terminu, organ wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca wskazała przy tym również, że już samo postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawiera w sobie stwierdzenie uchybienia terminu. II. Z kolei postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Kolegium wskazało, że przesyłka zawierająca decyzję Wójta Gminy B z dnia [...] 2012 r. Nr [...] została przesłana na adres A. S. Z adnotacji poczty wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 6 i 13 września 2012 r. po czym nastąpił jej zwrot do nadawcy z adnotacją, że nie podjęto jej w terminie. Kolegium podniosło, że zgodnie z treścią art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, w dniu 21 września 2012 r. nastąpiło skuteczne doręczenie A. S. zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że sporządzone w dniu 12 listopada 2012 r. odwołanie, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 14 listopada 2012 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. Kolegium dodało, że wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie został uwzględniony (postanowienie z dnia 13 grudnia 2012 r. Nr [...]. Pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. A. S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 grudnia 2012 r. Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, domagając się jego uchylenia. Skarżąca stwierdziła, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uprawdopodobniła swój brak winy w uchybieniu terminu. Wskazała bowiem, że w czasie doręczenia decyzji organu I instancji przebywała na urlopie i nie wiedziała o awizowaniu przesyłki. Natomiast po dowiedzeniu się o przesyłce natychmiast udała się do organu celem uzyskania jej kopii. Skarżąca uważa zatem, że nie można dopatrzyć się jakiejkolwiek jej winy w uchybieniu terminu, czy też braku staranności w prowadzeniu swoich spraw. Skarżąca zarzuciła Kolegium, że nie wzięło pod uwagę, że strona, która ze względu na swoją chwilową nieobecność w miejscu zamieszkania nie ma wiedzy w kwestii pozostawienia jej awiza nie jest w stanie odebrać przesyłki, przy zachowaniu nawet najwyższej staranności. Poza tym zdaniem skarżącej, nie można wymagać od strony w toku trwającego ponad 5 lat postępowania by przez cały ten czas oczekiwała na doręczenie decyzji organu i by w tym czasie nie wyjeżdżała na urlop. Skarżąca zarzuciła również, że Kolegium nie przeprowadziło żadnego postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie. W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowiska w sprawach i wniosło o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Sądu, skargi A. S. nie zasługują na uwzględnienie. Ma rację – zdaniem Sądu - Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznając, że skarżąca A. S. nie uprawdopodobniła, iż uchybiła terminowi bez swojej winy. Należy bowiem zauważyć, że art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – kodeks postepowania administracyjnego (K.p.a.) stanowi: "Art. 58. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy." Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika wprost, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy strona uprawdopodobni, że nie dopełniła obowiązkowi bez swojej winy. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie wykazała braku swojej winy w niedochowaniu terminu. Sąd zauważa, że skarżąca nie wskazała organowi aktualnego miejsca pobytu jako adresu do korespondencji, nie upoważniła innego uczestnika postępowania administracyjnego, ani członka swojej rodziny do działania w jej imieniu, nie wykazała, z jakiego obiektywnego względu mąż nie mógł odebrać kierowanej do niej przesyłki, ani że jej mąż obecny w domu nie był w stanie – ze względów obiektywnych - powiadomić ją o nadejściu przesyłki. Zdaniem Sądu, wyjaśnienia skarżącej, że w chwili nadejścia przesyłki przebywała na urlopie u rodziny w okolicach W i z tego względu nie odebrała przesyłki, nie mogą stanowić okoliczności, która wskazywałaby na brak winy (choćby nieumyślnej) po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Z tego tez względu Sąd uznał, że organ administracyjny, odmawiając przywrócenia terminu do złożenia odwołania, w żaden sposób nie naruszył obowiązujących przepisów prawa. Z kolei, wobec okoliczności, że organ administracyjny prawidłowo stwierdził doręczenie skarżącej decyzji Nr [...] Wójta Gminy B z dniem 21 września 2012 r. i zgodnie z prawem odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to – zdaniem Sądu – organ ten prawidłowo uznał, że odwołanie od decyzji sporządzone w dniu 12 listopada 2012 r., które wpłynęło do organu 14 listopada 2012 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu 14 dni do jego wniesienia. Prawidło też organ wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia – art. 134 K.p.a., który stanowi: "Art. 134. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne." Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa, a zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł – jak w sentencji.