II SA/Lu 592/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania za grunt przyjęty pod ulicę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 31 maja 2013 r. T. W., reprezentowana przez pełnomocnika [...] A. S., wniosła skargę do Sądu na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie: 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed Sądem. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 lipca 2013 r. (k. 13). W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej uiścił należny wpis od skargi, lecz nie usunął pozostałych braków formalnych. W tej sytuacji Sąd zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r. wezwał skarżącą T. W. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania do wykonania tego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 8 listopada 2013 r. (k. 18). W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, zaś [...] A.S. w dniu 14 listopada 2013 r. (data nadania) złożył pełnomocnictwo procesowe do działania w niniejszej sprawie przed sądami administracyjnymi w imieniu T. W. oraz złożył 2 odpisy skargi podpisane przez siebie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, w szczególności zaś, gdy strona nie podpisała pisma oraz nie dołączyła odpisów tego pisma wraz z załącznikami dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 P.p.s.a.), przewodniczący wzywa stronę do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie – to jest w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – sąd obowiązany jest skargę odrzucić (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi T. W. zostało doręczone występującemu w jej imieniu [...] A. S. w dniu 22 lipca 2013 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru korespondencji (k. 13). Nie kwestionowanym jest również, iż profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie usunął tych braków w ustawowym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 29 lipca 2013 r. Niedopuszczalnym byłoby przyjęcie, że usunięcie braków skargi przez fachowego pełnomocnika w dniu 14 listopada 2013 r., to jest po blisko czterech miesiącach od upływu terminu określonego w przepisach prawa dla dokonania tej czynności procesowej, skutkowałoby sanowaniem tejże skargi. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do obejścia jednoznacznego w swej treści przepisu art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Należy mieć na względzie, że w rozpoznawanej sprawie Sąd, pomimo niewykonania przez [...] A.S. wezwania do usunięcia braków skargi T. W., nie odrzucił tej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a., lecz wezwał skarżącą do podpisania skargi oraz złożenia wymaganego odpisu skargi, mając na względzie potrzebę ochrony przysługującego stronie konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji). To zatem wyłącznie T. W. mogła – w powstałej sytuacji procesowej – usunąć braki skargi, lecz tego nie uczyniła. Nie ulega więc wątpliwości, iż w takich okolicznościach złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika T. W. odpisu skargi oraz pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony, w otwartym dla skarżącej terminie do wykonania zarządzenia z dnia 30 października 2013 r., a blisko cztery miesiące po upływie terminu do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 12 lipca 2013 r., skierowanego do pełnomocnika skarżącej, nie mogło zostać uznane za usunięcie braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.