I SAB/Ol 9/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant sekretarz sądowy Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 28 listopada 2013r. sprawy ze skargi spółki A na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie zabezpieczenia na majątku przewidywanych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług oddala skargę Spółka A., reprezentowana przez doradcę podatkowego M. B., złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2011r., a także przybliżonych kwoty odsetek od tych zaległości, oraz zabezpieczenia na majątku Spółki przewidywanych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami. Spółka zarzuciła w skardze naruszenie art. 121 § 1, art. 125, art. 139 § 1 i art. 140 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, ze zm.), dalej O.p., poprzez niepodjęcie działań zmierzających do załatwienia sprawy. Wskazując powyższe wniosła o wyznaczenie organowi 7-dniowego terminu na załatwienie sprawy i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego według obowiązujących przepisów. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że do dnia wniesienia skargi Dyrektor Izby Skarbowej nie rozpoznał złożonego w dniu 04 lipca 2012r. przez M. M. odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" mimo, że odwołanie to zawiera wszelkie elementy konstrukcyjne wymagane przepisami prawa i jest podpisane przez osobę do tego umocowaną, tj. zarząd Spółki. Pełnomocnik podał, że Minister Finansów, rozpatrując ponaglenie z dnia 14 maja 2013r. wskazał w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2013r. nr "[...]", że Dyrektor Izby Skarbowej nie rozpoznał złożonego odwołania (kopię postanowienia załączono do skargi). Zauważył jednocześnie, że Minister Finansów pomimo powyższego uznał ponaglenie za bezprzedmiotowe. Stan bezczynności strona uznaje za oczywisty, ponieważ Spółka w związku z odwołaniem z dnia 04 lipca 2012r. nie otrzymała żadnej odpowiedzi organu odwoławczego, natomiast postanowienia wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej dotyczą odrębnych spraw, co do których Spółka nie podniosła zarzutu bezczynności. Postanowienie z dnia "[2...]" nr "[2...]" w przedmiocie uchybienia terminowi dotyczy innego odwołania, tj. odwołania Spółki z dnia 21 września 2012r., natomiast postanowienie z dnia "[1...]" nr "[1...]" (prawidłowa data postanowienia: 05.09.2012r.), w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, nie dotyczy Spółki, ponieważ jego adresatem była M. M. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że rozpatrzył jednak odwołanie od ww. decyzji z dnia "[...]". Wydał bowiem dwa postanowienia ostateczne - z dnia "[1...]" nr "[1...]", i z dnia "[2...]" 2012r. nr "[2...]". Organ sprzeciwił się twierdzeniu zawartemu w skardze, że odwołanie wniesione w dniu 04 lipca 2012r. przez M. M. zawiera wszelkie elementy konstrukcyjne wymagane przepisami prawa, i stwierdził, że nie jest ono dopuszczalne ze względów podmiotowych. Złożyła je osoba niebędąca stroną postępowania zakończonego decyzją wydaną wobec Spółki będącej osobą prawną. M. M. wnosząc odwołanie od ww. decyzji z dnia "[...]" działała jako osoba nieuprawniona do reprezentowania Spółki, a tym samym nie mogła zostać uznana za stronę w niniejszym postępowaniu (funkcję Prezesa Zarządu Spółki pełniła ona do chwili złożenia rezygnacji przyjętej przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki Uchwałą nr "[...]" w dniu 29. czerwca 2012r.). W związku z tym organ był zobowiązany, stosownie do art. 228 § 1 pkt 1 O.p., do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania złożonego i podpisanego w dniu 04 lipca 2012r. przez M. M. Z kolei odwołanie od omawianej decyzji, podpisane i złożone przez pełnomocnika Spółki w dniu 21 września 2012r. (data stempla pocztowego) Dyrektor Izby Skarbowej załatwił wydając postanowienie z dnia "[2...]" nr "[2...]", w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia tego odwołania. Doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 05 listopada 2012r. Organ powołał się także na orzeczenia WSA w Olsztynie: postanowienie z dnia 24 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 151/13 o odrzuceniu skargi, jak również wyrok z dnia 14 lutego 2013r. sygn. akt I SA/Ol 4/13 oddalający skargę na postanowienie z dnia "[2...]" nr "[2...]", którym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, w związku z wniesionym przez pełnomocnika odwołaniem z dnia 4 lipca 2012r. (data nadania w urzędzie pocztowym 21 września 2012r., wpływ do Izby Skarbowej 26 września 2012r.). Organ zatem ocenił, że obecnie wnoszona skarga na bezczynność jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W myśl art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy bezspornie wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej w odniesieniu do odwołania Spółki z dnia 4 lipca 2012r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2011r. (...), wydał dwa postanowienia: 1. z dnia "[1...]" nr "[1...]" w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowienie to zostało doręczone do rąk M. M. w dniu 06 września 2012r. (k. 50-52 akt postępowania odwoławczego); 2. z dnia z dnia "[2...]" nr "[2...]", w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia tego odwołania. Doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 05 listopada 2012r. (k. 25-26 t. II akt postępowania odwoławczego). Ze stanowiska przedstawionego w skardze wynika, że skarżąca fakt bezczynności Dyrektora Izby Skarbowej wywodzi z "nieotrzymania żadnej odpowiedzi organu odwoławczego w związku z odwołaniem złożonym przez nią dnia 4 lipca 2012r." gdyż w jej ocenie, wydane przez organ postanowienia dotyczyły "odrębnych spraw". Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że z treści art. 149 p.p.s.a jednoznacznie wynika, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność nie jest możliwe badanie innych kwestii, aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce. Kognicja Sądu jest w tym postępowaniu ograniczona do kwestii bezczynności, co wyklucza możliwość oceny poprawności aktów stosowania prawa, podjętych przez organ. Poza przedmiotem niniejszego postępowania pozostaje zatem okoliczność skierowania do M. M. pierwszego z wymienionych wyżej postanowień o niedopuszczalności odwołania oraz "wykreowania" przez organ "odrębnej sprawy" poprzez wydanie drugiego postanowienia, w którym stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Stwierdzając, że Dyrektor Izby Skarbowej nie pozostawał w bezczynności w odniesieniu do złożonego przez Spółkę odwołania z dnia 4 lipca 2012r. od decyzji organu I instancji z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.