I FSK 352/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "O." sp. z o.o. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1517/13 odrzucającego skargę "O." sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towaru i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1513/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę O. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "spółka", "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 sierpnia 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. W wykonaniu zarządzenie z 20 września 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono stronie 30 września 2013 r. Z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie nie uiszczono wymaganego wpisu, sąd pierwszej instancji na zasadzie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. Strona zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 67 & 3 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie, polegające na doręczeniu wezwania przewodniczącego do uiszczeniu wpisu na adres, który nie został ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: "KRS") jako adres siedziby skarżącej, co skutkowało bezskutecznością doręczenia zarządzenia, - w konsekwencji naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, pomimo nieskuteczności wezwania do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Stosownie do art. 67 § 3 p.p.s.a. pisma dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres do doręczeń. W przedmiotowej sprawie kwestię sporną stanowi prawidłowość adresu, na który doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W skardze kasacyjnej spółka podniosła, że 20 września 2013 r. wezwano ją do uiszczenia ww. wpisu, które to wezwanie skierowano na adres "O. sp. z o.o. ul. R. 14/18, [...] K.". Zdaniem spółki, pismo to powinno zostać skierowane na adres wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym, tj. O. sp. z o.o. ul. R. 14/XVIII, [...] K. W związku z powyższym skarżąca wywiodła, że zarządzenie skierowane na inny adres niż wskazany w KRS nie zostało jej skutecznie doręczone, dlatego też termin do uiszczenia wpisu nie zaczął biegu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w nagłówku wniesionej przez spółkę skargi wskazano adres: "O. sp. z o.o. ul. R. 14 lok 18, [...] K.". W trakcie postępowania sądowego do spółki skierowano nie tylko wezwanie do uiszczenia wpisu, ale i odpis zaskarżonego postanowienia z 2 grudnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Korespondencja ta została wysłana na adres O. sp. z o.o. ul. R. 14/18, [...] K. Została ona odebrana przez A. M., pracownika spółki − którego uprawnienie do odbioru przesyłek kierowanych do skarżącej nie jest kwestionowane. Osoba ta odbierała również korespondencję kierowaną na adres O. sp. z o.o. ul. R. 14/XVIII, [...] K. w postępowaniu administracyjnym. W związku z faktem, że pracownik spółki odbierał przesyłki zaadresowane na obydwa adresy, należy uznać, że są one tożsame i różnią się jedynie rodzajem zapisu, tj. cyfrą rzymską XVIII i cyfrą arabską 18. Nadto, skarżąca sama podała cyfrę arabską w adresie spółki, tym samym uznając ją za prawidłową. Informacja zawarta w adresie była czytelna i zrozumiała zarówno dla doręczającego jak i odbiorcy przesyłki. Dodatkowo, spółka wybiórczo zakwestionowała prawidłowość adresu uznając, że podczas doręczenia wezwania adres ten był nieprawidłowy, gdy podczas doręczenia postanowienia ten sam adres był prawidłowy. Konkludując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać, że rozbieżność istnieje jedynie w sferze formalnej, tj. w sferze zapisu. Adres ujawniony w rejestrze to dane adresowe siedziby spółki, czyli jej nazwa i położenie (ulica, numer budynku, lokalu, kod pocztowy i miejscowość). W wyniku użycia zmienionego zapisu cyfr wskazujących nr lokalu żadna z tych danych nie uległa zmianie faktycznej, co oznacza że obydwa zapisy adresu wskazują tą samą lokalizację. Zatem zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można uznać, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 67 p.p.s.a. w sposób wskazany w skardze kasacyjnej. Nawet gdyby przyjąć, że wskazany przez stronę adres, "O. sp. z o.o. ul. R. 14 lok 18, [...] K.", jest różny od adresu ujawnionego w KRS to zgodnie z art. 46 § 2, pismo strony będące pierwszym pismem w sprawie (a takim pismem jest skarga), powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku − adresu do doręczeń. W piśmiennictwie utrwalił się pogląd, że podmioty niebędące osobami fizycznymi w pierwszym piśmie procesowym podają siedzibę stron. W przypadku podmiotów wpisanych do KRS wskazuje się oznaczenie siedziby i adresu podmiotu ujawnionego w rejestrze (R. Hauser, M. Wierzbowski, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, s. 241). Oznacza to, że podany w piśmie adres należy traktować, jako adres wskazany przez stronę, który zgodnie z końcową częścią przepisu art. 67 § 3 p.p.s.a. ma pierwszeństwo przed adresem widniejącym w KRS. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.