I OW 248/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Zebrzydowice o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy Zebrzydowice a Prezydentem Miasta Włocławek w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zwrotu poniesionych kosztów przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Włocławku w związku z przyznaniem świadczenia pieniężnego dla G. M. postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Wójtowi Gminy Zebrzydowice ze środków Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku. 1. W piśmie z 3 października 2013 r. Wójt Gminy Zebrzydowice złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy Zebrzydowice a Prezydentem Miasta Włocławek w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zwrotu poniesionych kosztów przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Włocławku w związku z przyznaniem świadczenia pieniężnego dla G. M. Wójt Gminy Zebrzydowice wskazał, między innymi, że w dniu 30 września 2013 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Zebrzydowicach wpłynęła informacja od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Włocławku o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej G. M. wraz z wnioskiem o zwrot kosztów zgodnie z art. 101 ust. 7 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182, z późn. zm.). 2. W piśmie z 14 listopada 2013 r. Prezydent Miasta Włocławek wniósł o odrzucenie wniosku Wójta Gminy Zebrzydowice, z uwagi na to, że spór nie ma charakteru administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Naczelny Sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość, na mocy art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Spór o właściwość pomiędzy tymi organami ma miejsce, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy albo gdy każdy z organów uważa, że nie jest właściwy do załatwienia sprawy. Taka sytuacja zachodzi tylko w rozstrzyganiu przez organy administracji sprawy indywidualnej, podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. 4. Niniejsza sprawa dotyczy sporu w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zwrotu wydatków na podstawie art. 101 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem: "gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powołany przepis nie odnosi się do organów administracji publicznej, lecz do samych gmin (osób prawnych). Rozliczenia między gminami następujące na podstawie art. 101 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej. Nie można mówić o wystąpieniu w tych sprawach sporu o właściwość, do którego rozstrzygnięcia właściwy byłby Naczelny Sąd Administracyjny. Spór o zwrot wydatków nie ma bowiem charakteru administracyjnego, a stanowi sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296, z późn. zm.). 5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art.15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.