II OZ 337/14

Dnia 8 kwietnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1075/12 oddalające wniosek o wykładnię wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1075/12 w sprawie ze skargi [...] przeciwko Staroście Wolsztyńskiemu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 551/11 postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1075/12 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek o wykładnię wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1075/12 w sprawie ze skargi [...] przeciwko Staroście Wolsztyńskiemu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 551/11. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 roku, sygn. akt IV SA/Po 1075/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi [...] przeciwko Staroście Wolsztyńskiemu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011r. sygn. akt IV SA/Po 551/11, wymierzył Staroście Wolsztyńskiemu grzywnę w wysokości 1000 zł i stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarga kasacyjna od ww. wyroku wniesiona przez Starostę Wolsztyńskiego została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013r. sygn. akt II OSK 552/13. W piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2013 r. [...] złożyła w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku i uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 1075/12. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pogrubioną czcionką na 12 stronie wyroku, Sąd określił, iż przewlekłość postępowania w połączeniu z faktem niewydania decyzji do chwili wniesienia skargi była zasadniczą przyczyną uwzględnienia skargi. Podczas rozprawy Sąd zaprotokołował również wypowiedź, że nadal wyrok nie jest wykonany, co zostało wytknięte na 11 i 15 stronie uzasadnienia wyroku. Dalej podniesiono, że uzasadniona jest jednak wątpliwość, czy Sąd uczynił przedmiotem swoich rozważań stan sprawy po wniesieniu skargi, ponieważ na 6 stronie uzasadnienia wyroku, Sąd podkreślił fakt, że nie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie Starosty Wolsztyńskiego, wniesione do Wojewody Wielkopolskiego. Natomiast to zażalenie było już rozpoznane od 13 listopada 2012 r., a to oznacza, że Sąd nie badał tego dowodu i nie rozważał tego faktu. W tym zakresie powstają zatem zdaniem wnioskodawcy wątpliwości czy Sąd uczynił przedmiotem swoich rozważań i badał również stan sprawy oraz postępowanie organu od chwili wniesienia skargi do dnia wydania wyroku, oraz czy Sąd ukarał organ za niewykonanie wyroku z 10 sierpnia 2011 r. do dnia wniesienia skargi 21 września 2012 r., czy do daty orzekania 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 1075/13 oddalił powyższy wniosek. W wyniku zażalenia wniesionego przez [...], Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 55/14 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z treści art. 158 P.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku w takim składzie, jaki był właściwy do wydania orzeczenia, o którego wykładnię chodzi w sprawie. W miarę możliwości o wykładni powinien decydować ten sam skład orzekający, który wydał orzeczenie, przy czym przepisy przewidują, że w przypadkach losowych dopuszczalna jest zmiana sędziego. W świetle przedstawionych wyżej uwag stwierdzono więc, że zaskarżone postanowienie z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. IV SA/Po 1075/12, zostało podjęte w składzie sprzecznym z przepisami prawa. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie zachodzi taka sytuacja, która wymagałaby rozstrzygnięcia wątpliwości. Fakt rozpoznania w dniu 13 listopada 2013 r. zażalenia na postanowienie Starosty Wolsztyńskiego z dnia 18 września 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowanie wznowieniowego nie powoduje, zdaniem tegoż Sądu, wątpliwości dotyczących treści wyroku, w tym zakresu powagi rzeczy osądzonej. Podnosi ponadto z treści oraz uzasadnienia prawomocnego wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1075/12, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było żądanie wymierzenia grzywny Staroście Wolsztyńskiemu w związku z zarzucanym przez skarżącego niewykonaniem przez Starostę Wolsztyńskiego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 551/11, powiązane z zarzutem działania z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku wskazano wyraźnie (co zostało właśnie zaakcentowane pogrubionym pismem na str. 11 uzasadnienia wyroku), że zasadniczym powodem stwierdzonej przewlekłości był fakt, iż do dnia wniesienia skargi nie wydano decyzji administracyjnej w postępowaniu wszczętym na wniosek skarżącej z dnia 12 sierpnia 2010 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Wolsztyńskiego z dnia 3 marca 2009 r. nr 113/2009. Orzekając w tym zakresie Sąd pierwszej instancji uwzględnił jednak także fakt, że na dzień wydania wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. nie zakończono postępowania wznowieniowego, czemu dał również wyraz w uzasadnieniu wyroku. W zażaleniu [...] wniesiono o zmianę ww. postanowienia lub uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu. W uzasadnieniu podniesiono, że w postanowieniu z dnia 25 lutego 2014 r. Sąd pierwszej instancji nie rozstrzygnął wątpliwości skonkretyzowanych w pytaniu: "Czy Sąd ukarał organ za niewykonanie wyroku z dnia 10 sierpnia 2011 r. do dnia wniesienia skargi, tj. do dnia 21 września 2012 r., czy do daty orzekania, tj. do dnia 19 grudnia 2012 r.?". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Stwierdzić należy, że w odniesieniu do przedmiotowego wyroku sytuacja taka nie zachodzi. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, w rozpatrywanej sprawie uzasadnienie wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r., IV SA/Po 1075/12 nie nasuwa żadnych wątpliwości. Uzasadnienie wyroku jest logiczne i spójne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, stwierdzając nieważność uchwały wskazał wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zostały wyraźnie wskazane i opisane naruszenia prawa jakich dopuścił się w przedmiotowej sprawie Starosta Wolsztyński. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 P.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07). Pogląd ten podziela również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodziła konieczność dokonania wykładni wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 1075/12. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.