II SAB/Łd 124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i P. W. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozbiórki turbin wiatrowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. A. W. i P. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpoznania ich wniosku z dnia [...] o wydanie pozwolenia na rozbiórkę dwóch turbin wiatrowych na działkach o nr 516/1, 517/1, 549/1, obręb [...], gm. Ł. oraz o wydanie pozwolenia na budowę jednej turbiny wiatrowej na tych nieruchomościach. Skarżący wyjaśnili, że pismem z dnia 29 lipca 2013 r. t.j. przed wniesieniem skargi do sądu, wystąpili do Starosty Powiatu [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu [...] wniósł o jej odrzucenie, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: k.p.a.). Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W świetle powyższych unormowań wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie dochowali powyższego wymogu, bowiem nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność Starosty jako organu jednostki samorządu terytorialnego, organem wyższego stopnia, zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., jest samorządowe kolegium odwoławcze i to do tego organu skarżący winni byli wystąpić z zażaleniem na niezałatwienie ich sprawy w terminie. Za wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a. nie można natomiast uznać pisma skarżących z dnia 29 lipca 2013 r., bowiem nie zostało ono skierowane do organu wyższego stopnia w stosunku do organu, którego bezczynność została objęta skargą. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. a.bł.