II SAB/Bd 230/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant asystent sędziego Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta I.K. w przedmiocie umorzenie obowiązku odtworzenia nieużytku na gruncie postanawia umorzyć postępowanie. II SAB/Bd 230/13 UZASADNIENIE D. S. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy I. w związku z nierozpatrzeniem jego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o umorzenie obowiązku odtworzenia nieużytku na gruncie określonym w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Gminy i Miasta I. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] nakazał w rozstrzygnięciu: --Z. N. zam. ul. D., [...] B. przywrócenie w terminie do dnia [...] kwietnia 2007 r. stanu poprzedniego wody na gruncie polegającego na odtworzeniu nieużytków zlokalizowanych na nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], nieużytek – I pomiędzy drogą dojazdową do gospodarstwa a drogą gminną, nieużytek – II przy granicy z gruntem D. S. w miejscowości W. określając jednocześnie warunki. --D. S. zam. W., [...] I. przywrócenie w terminie do dnia [...] kwietnia 2007 r. stanu poprzedniego wody na gruncie polegającego na odtworzeniu nieużytku zlokalizowanego na nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], przy granicy z gruntem Z. N. w miejscowości W. określając jednocześnie warunki. Wnioskiem z dnia [...] września 2009 r. skarżący zwrócił się do skarżonego organu o umorzenie pkt 2 ww. decyzji dotyczącego nakazu przywrócenia stanu poprzedniego. Organ pismem z dnia [...] października 2009 r., nr [...] poinformował skarżącego, że dołączone do wniosku pismo T. S.A. nie może być podstawą umorzenia postępowania. Zażalenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] października 2009 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zostało potraktowane jako skarga i odrzucone na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z dnia [...] października 2010 r. skarżący wniósł do Burmistrza o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie przechodzenia przez miejsce, które zostało mu nakazane do wykopu kabla telefonicznego, a także o umorzenie postępowania egzekucyjnego wobec jego osoby z uwagi na występowanie przeszkód związanych z kablem. Organ w piśmie z dnia [...] października 2010 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia podania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżący żądanie sprecyzował w piśmie z dnia [...] października 2010 r. informując organ, że jego podanie dotyczy wszczęcia postępowania wyjaśniającego przez Urząd odnośnie punktu drugiego w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz zażądał wydania decyzji lub postanowienia w tej sprawie. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta I. z uwagi na nierozpatrzenie jego wniosku z dnia [...] października 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w trybie art. 37 § 2 k.p.a. uznało za uzasadnione zażalenie skarżącego z dnia [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia SKO wskazało, że Burmistrz powinien wyjaśnić zakres żądań zawartych w pismach skarżącego z dni [...] i [...] października 2010 r. Wykonując zalecenia organu wyższego stopnia w związku z uznaniem zażalenia za uzasadnione Burmistrz: Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 149 § 1 k.p.a. postępowanie w sprawie przywrócenia przez skarżącego stanu poprzedniego wody na gruncie, zakończonego ww. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Wezwał skarżącego do stawienia w charakterze strony zaznaczając obecność obowiązkową (wezwanie organu z dnia [...] stycznia 2011 r.) W dniu [...] stycznia 2011 r. stawiły się strony zgodnie z wezwaniem organu. Z uzgodnienia stron organ sporządził protokół. Strony na propozycję Burmistrza oświadczyły, że chcą ugody na polubowne załatwienie sprawy, po czym wycofały się z tego stanowiska i wniosły o przeprowadzenie wizji lokalnej z udziałem Burmistrza. Na wezwanie organu z dnia [...] maja 2011 r. na rozprawę wodnoprawną w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w dniu [...] maja 2011 r. stawiły się strony, tj. skarżący i syn Z. N. M. N., który oświadczył, że aktem notarialnym z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] przejął po ojcu gospodarstwo rolne. Organ przeprowadził rozprawę administracyjną, w trakcie której strony oświadczyły, że nie widzą możliwości zawarcia ugody. Odnośnie obowiązku nałożonego na skarżącego w pkt 2 decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. organ wystąpił z zapytaniem do T. S.A. w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. i uzyskał w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. odpowiedź, że nie ma przeciwwskazań ze strony T. S.A. do wykonania obowiązku nałożonego powyższą decyzją. O fakcie tym organ pisemnie poinformował skarżącego w piśmie z [...] lipca 2011 r. Na dzień [...] września organ wezwał ponownie strony na rozprawę wodnoprawną, która odbyła się w dniu [...] września 2011 r. Skarżący zażądał przesunięcia kabla telefonicznego. Zażądał rozpoznania sprawy zgodnie z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Z uwagi na brak polubownego załatwienia sprawy przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie polegającego na odtworzeniu nieużytków zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] i [...] w miejscowości W. organ wyznaczył stronom ostateczny termin do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. i wyznaczył go na dzień [...] października 2011 r. W dniu [...] listopada 2011 r. organ przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdził niewykonanie nałożonego obowiązku na skarżącego i sąsiada N. M. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza Gminy i Miasta I. o umorzenie obowiązku odtworzenia nieużytku na gruncie określonym w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. W związku z powyższym wnioskiem organ pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. wezwał skarżącego do stawienia się w celu polubownego załatwienia sprawy wyznaczając termin na dzień [...] lutego 2012 r. Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. oświadczył, że nie zgadza się na żadne ugodowe załatwienie sprawy i wniósł o wydanie orzeczenia w sprawie złożonego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. Skarżący nie stawił się w organie w wyznaczonym dniu. Na okoliczność jego niestawiennictwa sporządzono notatkę służbową w dniu [...] lutego 2012 r. Wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r. za pismem z dnia [...] lutego 2012 r. został przekazany przez organ sąsiadowi M. N., który w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. sprzeciwił się umorzeniu postępowania określając jednocześnie warunki, po spełnieniu których możliwe byłoby uwzględnienie wniosku skarżącego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta I. odmówił umorzenia postępowania w sprawie odtworzenia nieużytku określonego w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Na skutek zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W wyroku z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt [...] WSA w Bydgoszczy uchylił postanowienie SKO z dnia [...] marca 2012 r. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że ani z treści zaskarżonego postanowienia, ani z akt sprawy nie wynika, czego w zasadzie miałaby dotyczyć "sprawa odtworzenia nieużytku", która ewentualnie ma być umarzana, na jakiej podstawie prawnej zostało wszczęte i toczy się to postępowanie, jaka merytoryczna kwestia ma być w tym postępowaniu rozstrzygnięta. Sąd zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu postanowienia Burmistrz wskazuje jedynie na wniosek skarżącego, zawierający żądanie "umorzenia obowiązku odtworzenia nieużytku (...) określonego w decyzji nr [...]. Wnoszenie o "umorzenie obowiązku" to nie to samo, co wnoszenie o "umorzenie postępowania". Zdaniem Sądu, w treści wniosku z dnia [...] stycznia 2012r., mówiąc o "umorzeniu obowiązku" skarżący ma najprawdopodobniej na myśli kwestię zdjęcia z niego obowiązku wykonania określonej czynności tj. odtworzenia nieużytku - którą to kwestię prawdopodobnie rozstrzygała decyzja nr [...] z [...] stycznia 2007 r. Sąd stwierdził brak tej decyzji w aktach sprawy i dodał, że ani w tym wniosku, ani w żadnym innym piśmie w toku postępowania nie jest zawarte żądanie "umorzenia postępowania" w rozumieniu art. 105 k.p.a. Dodał również, że takie żądanie powinno dotyczyć jakiegoś wszczętego, nadal toczącego się - a nie zakończonego postępowania administracyjnego. Z akt sprawy nie wynika, aby poza rozpatrywaniem wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r., w którym skarżący żąda "umorzenia" (tyle że obowiązku, a nie postępowania) Burmistrz zajmował się jakąkolwiek kwestią, względem której ww. żądanie skarżącego mogłoby być traktowane jako żądanie "umorzenia toczącego się postępowania", które organ obecnie prowadzi i dopiero w przyszłości rozstrzygnie merytorycznie decyzją kończącą sprawę. Sąd wskazał, że w takiej sytuacji organ odwoławczy winien w pierwszej kolejności ustalić, w toku jakiego postępowania zapadło rozstrzygnięcie Burmistrza z dnia [...] lutego 2012 r. Czy rzeczywiście Burmistrz rozstrzygnął kwestię wpadkową - co wymagałoby uzupełnienia akt sprawy (co najmniej o decyzję nr [...] z [...] stycznia 2007r.) tak, aby ustalić, że poza kwestią zawartą w kontrolowanym przez Kolegium postanowieniu Burmistrza istnieje jakaś kwestia merytoryczna w toczącym się postępowaniu, czy też wskutek pomylenia pojęć (utożsamienia żądania "umorzenia obowiązku" z "umorzeniem postępowania") rozstrzygnięcie Burmistrza z dnia [...] lutego 2012 r. jest w istocie merytorycznym rozstrzygnięciem żądania skarżącego zawartego we wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. W tym drugim przypadku Kolegium winno wziąć pod uwagę, że nie cechy zewnętrzne (nazwa rozstrzygnięcia nadana mu przez organ), ale jego merytoryczna zawartość decyduje o tym, z jakiego rodzaju rozstrzygnięciem mamy do czynienia, w szczególności czy w istocie mamy do czynienia z decyzją kończącą postępowanie (do czego jest wystarczające wskazanie organu, adresata i sposobu zakończenia sprawy). Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., sygn. akt: [...] SKO uchyliło ww. rozstrzygnięcie Burmistrza z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] o odmowie umorzenia postępowania w sprawie odtworzenia nieużytku określonego w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Organ odwoławczy w powyższym orzeczeniu zalecił przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku, aby organ I instancji ustalił istotę żądania. Kolegium zaleciło w ramach podejmowanych czynności, aby organ I instancji ustalił w szczególności, czy strona żąda uchylenia lub zmiany decyzji (i w jakim trybie), w której wskazany obowiązek nałożono, a także czy decyzja określająca obowiązek jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym, jak również, czy toczą się postępowania nadzwyczajne dotyczące tej decyzji. Kolegium zwróciło uwagę, że strona w pismach powołuje się na fakt wznowienia postępowania w tej sprawie. Jeżeli postępowanie takie toczy się lub toczyło się, to Kolegium zaleciło, aby organ I instancji ocenił związki i skutki tego faktu dla rozstrzygnięcia wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Burmistrz działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] (po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r.), a następnie działając w trybie art. 132 § 2 k.p.a. uwzględnił odwołanie skarżącego i uchylił decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] ww. własną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. wydanej w trybie art. 132 § 2 k.p.a., po czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt [...] uchyliło w całości zaskarżony akt. Następnie, decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., sygn. akt [...] uchyliło w całości decyzję z [...] stycznia 2013r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za uzasadnione zażalenie skarżącego na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. w związku z bezczynnością w sprawie wniosku złożonego przez niego w dniu [...] stycznia 2012 r. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. organ I instancji wezwał skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku z dnia [...] stycznia 2012r. poprzez wskazanie, czy skarżący żąda uchylenia, czy zmiany ww. decyzji z [...] stycznia 2007 r., nr [...]. Wezwanie nie zawierało pouczenia w trybie art. 64 § 2 k.p.a., że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę doręczono skarżącemu w dniu [...] czerwca 2013 r. W piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] czerwca 2013 r. skarżący w dalszym ciągu podnosił, że jego wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczy "umorzenia postępowania prowadzonego przez Urząd Gminy i Miasta na wniosek pana N. z dnia [...] kwietnia 2006 r., a tym samym umorzenia pkt 2 w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r." Następnie, zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2013 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Burmistrz zawiadomił skarżącego, że w związku z nieusunięciem w ciągu 7 dni braków we wniosku złożonym dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie umorzenia obowiązku odtworzenia nieużytku w ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. organ wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku czy chce uchylenia, czy zmiany decyzji nadając rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie na podstawie akt sprawy bezspornie można ustalić, że skarżący domaga się ze strony organu rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r., który dotyczy "umorzenia postępowania prowadzonego przez Urząd Gminy i Miasta na wniosek pana N. z dnia [...] kwietnia 2006 r., a tym samym umorzenia pkt 2 w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r." Skarżący żąda wydania orzeczenia w powyższym zakresie. Poza sporem pozostaje okoliczność, że na dzień złożenia skargi do Sądu decyzja z dnia [...] stycznia 2007 r nr [...] była decyzją ostateczną. Postępowanie prowadzone w przedmiocie wznowienia postępowania w związku powyższą decyzją w oparciu o podstawę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. było w toku w związku z decyzją SKO z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], którą uchylona została decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Burmistrza, który to na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji z dnia z [...] stycznia 2007 r., nr [...] po wznowieniu postępowania postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika jedynie, że organ poinformował skarżącego pismem z dnia [...] września 2013 r., że do dnia [...] września 2013 r. zostanie załatwiona sprawa dotycząca wznowienia postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Bezsporne jest również to, że decyzją z dnia [...] września 2013 r. Burmistrz działając na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r., co oznacza, że obowiązki w niej nałożone wygasły. Wskazać należy, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Decyzja z dnia z [...] stycznia 2007 r., nr [...] w dniu złożenia przez skarżącego wniosku [...] stycznia 2012 r. była decyzją ostateczną i wykonalną w postępowaniu egzekucyjnym. Nałożony obowiązek w pkt 2 rozstrzygnięcia powyższej decyzji nie mógł zostać umorzony, tak jak żądał tego skarżący w podaniu z dnia [...] stycznia 2012 r. Wzruszenie tego obowiązku mogło nastąpić w trybie głównym poprzez wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie z § 2 ww. przepisu, właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Skarżący nie skorzystał z trybu odwoławczego, w związku z czym jedyną możliwością wzruszenia powyższego obowiązku określonego w pkt 2 rozstrzygnięcia było zastosowanie nadzwyczajnego trybu w stosunku do decyzji ostatecznej. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Z tego względu uzasadnione było wezwanie organu zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. o sprecyzowanie żądania przez skarżącego, czy domaga się on uchylenia lub zmiany decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. W podaniu z dnia [...] czerwca 2013 r. w dalszym ciągu skarżący nie wskazał, czego domaga się - czy uchylenia, czy zmiany decyzji. W przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu zmierza do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy w ten sposób, że w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Nawet po zawiadomieniu skierowanym do skarżącego zawartym w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. nie podjął on starań, aby sprecyzować żądanie. Skarżący w dalszym ciągu podtrzymywał swoje wcześniejsze stanowisko. W piśmie z dnia [...] czerwca 2013r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu z dnia [...] czerwca 2013 r. (pismo organu dotyczyło sprecyzowania żądania, czy skarżący żąda uchylenia lub zmiany decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r.) skarżący oświadczył, że: "Zawiadamiam że wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczy umorzenia postępowania prowadzonego na wniosek pana N. z dnia [...].04.06 r. a tym samym umorzenia pkt 2 w decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. który to wniosek z dnia [...] stycznia 2007 r. złożyłem w trakcie wznowionego postępowania odnośnie mojej osoby w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. postanowieniem Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r. w celu rozpatrzenia tych spraw przez Urząd Gminy i Miasta, w oparciu o prawdę obiektywną i rzeczywistą." Z powyższego stanowiska skarżącego wprost wynika, że jego wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. jest stanowiskiem złożonym w ramach wznowionego postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy należy podkreślić, że organ I instancji w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2007 r. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W dniu [...] stycznia 2012 r. skarżący złożył wniosek o umorzenie obowiązku. Oznacza to, że powyższe żądanie zostało skierowane do organu w trakcie wznowionego postępowania, które zostało zakończone decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Burmistrza wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...]. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r. był żądaniem złożonym w trakcie wznowionego postępowania, które w dniu [...] stycznia 2013 r. zostało zakończone decyzją administracyjną. Wniosek ten nie wszczynał nowego postępowania w sprawie i nie wymagał wydania odrębnej decyzji. Powyższe okoliczności dowodzą, że w dniu wniesienia skargi do Sądu, jak również zażalenia na bezczynność Burmistrza do SKO organ nie pozostawał w bezczynności. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje, w przypadku niniejszej skargi na bezczynność, decyzja organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. o uchyleniu decyzji Burmistrza z dnia [...] stycznia 2013 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ocena prawidłowości podejmowanych przez organ decyzji może nastąpić poprzez wniesienie środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie k.p.a. w toku instancji, a następnie w wyniku skargi do sądu administracyjnego w przypadku decyzji ostatecznej. W ramach skargi na bezczynność, Sąd nie bada sprawy merytorycznie. Ocenia jedynie, czy organ był zobowiązany do wydania decyzji w związku ze skargą na bezczynność, czy też nie. Z przedmiotowej sprawy wprost wynika, że skarżący złożył skargę na bezczynność powołując się na nierozpatrzenie przez organ jego podania z dnia [...] stycznia 2012 r. o umorzenie obowiązku, złożonego w trakcie wznowionego postępowania i Burmistrz wydał w ramach wznowionego postępowania decyzję administracyjna w dniu [...] stycznia 2013 r. To, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r. był żądaniem złożonym w trakcie wznowionego postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżący potwierdził we wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. złożonym do Sądu w uzupełnieniu skargi. Podkreślić należy, że przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd organ I instancji zakończył wznowione postępowanie decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta I. o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy i Miasta I. z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie z powodu braku podstaw do jej uchylenia. W tych okolicznościach sprawy organ nie pozostaje w bezczynności. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że najistotniejszą kwestią w sprawach rozpoznawania skarg na bezczynność organów administracji jest fakt, iż sąd orzeka biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 196). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do swoich uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. W takiej sytuacji zobowiązany jest bowiem do umorzenia postępowania sądowego (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08). W przedmiotowej sprawie Burmistrz Gminy i Miasta I. wydał decyzję w dniu [...] stycznia 2013 r., tj. przed wniesieniem skargi do Sądu na jego bezczynność w dniu [...] lipca 2013 r. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne było bezprzedmiotowe już od momentu wniesienia skargi, skoro w dacie jej wniesienia nie istniał stan bezczynności ze strony organu odwoławczego. Sąd w składzie rozpoznającym w pełni podziela stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt OPS 6/08, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl., że: "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności". Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.