II OZ 1125/13

II OZ 1125 / 13 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. i W. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 983/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. Z. i W. Z. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. II OZ 1125 / 13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącym W. Z. i J. Z. wstrzymania wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, uzasadniając wniosek o wstrzymanie ww. postanowienia zawarty w skardze skarżący podali, że obecnie toczy się postępowanie w przedmiocie zasadności wydanego tytułu wykonawczego. Wykonanie postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skarżących do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym legitymizować będzie nieostateczne rozstrzygnięcia organu, a nadto spowoduje, że niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe. Wskazano też na to, iż toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nakazującej rozbiórkę. Odmawiając wstrzymania wykonania wskazanego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) zasadnicze znaczenie dla możliwości wstrzymania wykonania aktu ma jego charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem, co do zasady, jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Jedyna możliwa ingerencja Sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów zgłoszonych przez skarżących. Jest to zatem akt odmowny, który nie podlega wykonaniu, a co za tym idzie, niemożliwe jest też orzeczenie o wstrzymaniu wykonania takiego postanowienia. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli W. Z. i J. Z., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania wywołanych wniesieniem zażalenia, według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że postanowienie o odmowie uwzględnienia zarzutów nie nadaje się do wykonania, a przez to nie można wstrzymać jego wykonania, podczas gdy odmowa wstrzymania otwiera organom administracji drogę do prowadzenia egzekucji, na podstawie wystawionego przeciwko skarżącym tytułu wykonawczego, powodując tym samym jego wykonanie, 2. art. 61 § 3 w związku z art. 135 P.p.s.a. poprzez wydanie orzeczenia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., podczas gdy skarżący w punkcie IV petitum skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. wnieśli o wstrzymanie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2013 r. w przedmiocie nałożenia na skarżących grzywny w celu przymuszenia, a przez to niepodjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zauważyć trzeba, iż przedmiot niniejszej sprawy stanowiła skarga na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szamotułach z dnia [...] lipca 2013 r., którym to odmówiono uwzględnienia zarzutów skarżących w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego na działce nr ewd. [...] w [...], ul. [...], wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szamotułach z dnia [...] września 2002 r. Tylko zatem w granicach tej sprawy Sąd dokonywał badania, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Poza zakresem rozpoznania pozostawała natomiast kwestia zasadności nałożenia na skarżących grzywny w celu przymuszenia i możliwości udzielenia w tym zakresie środka ochrony tymczasowej. Środek ten został nałożony odrębnym postanowieniem, a stronom przysługiwały od niego stosowne środki zaskarżenia. Z tych też przyczyn za bezzasadny uznać należało przedstawiony w rozpoznawanym zażaleniu zarzut naruszenia art. 61 § 3 w związku z art. 135 P.p.s.a. Nie można było również podzielić zarzutu naruszenia art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazać przede wszystkim trzeba, iż o ile Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że odmowne akty administracyjne, co do zasady nie podlegają wykonaniu, co wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku o ich wstrzymanie w tym zakresie, to przede wszystkim podkreślić trzeba fakt, iż skarżący ani we wniosku zawartym w skardze, ani w rozpoznawanym zażaleniu nie wskazali na żadne takie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podnoszona okoliczność, iż toczy się postępowanie nieważnościowe w stosunku do decyzji w przedmiocie nakazania inwestorom rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego, fakt że skarżący wnieśli w nim o wstrzymanie wykonania tejże decyzji rozbiórkowej, jak również podnoszony w zażaleniu argument, iż oddalenie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym otwiera drogę do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wskazują w żaden sposób na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić też trzeba, iż merytoryczna ocena zasadności podniesionych we wniesionej skardze zarzutów, na tym etapie postępowania byłaby przedwczesna. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.