I FZ 118/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. w I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 783/13 odrzucające skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. w I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 783/13 wydanego w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 2011 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 783/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. w I. (zwanej dalej "Spółką" bądź "stroną skarżącą") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 783/13, oddalającego skargę tejże Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 lipca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 2011 r. Sąd I instancji, uzasadniając przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej, wskazał, że pismem z dnia 11 lutego 2014 r. doręczono skarżącej Spółce odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie oryginału lub kopii poświadczonego zgodnie z obowiązującymi przepisami dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – pełen odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Odpis wezwania został odebrany przez stronę skarżącą w dniu 13 lutego 2014 r., zatem termin uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 20 lutego 2014 r. (włącznie). Skarżąca w dniu 24 lutego 2014 r., czyli po upływie wyznaczonego terminu, złożyła odpis KRS. W złożonym zażaleniu od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej Spółki nie kwestionował okoliczności złożenia wymaganych dokumentów po przewidzianym o tego terminie. Podniósł jednak, że skarga kasacyjna nie zawierała wskazanego przez Sąd braku, gdyż w aktach sprawy znajdował się aktualny na dzień składania pełnomocnictwa odpis KRS, wobec czego nie było podstaw aby odrzucać skargę kasacyjną w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało uwzględnić z uwagi na zasadność naruszenia art. 178 P.p.s.a., poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie. Przepis ten stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Poza sporem jest to, że strona nie zastosowała się w określonym 7-dniowym terminie do wezwania sądowego, stanowiącego realizację zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2014 r., wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi oryginału lub kopii poświadczonego zgodnie z obowiązującymi przepisami dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – pełen odpis z KRS G. Sp. z o.o. Niemniej jednak, w ocenie składu Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpatrującego wniesione przez Spółkę zażalenie, mając na uwadze treć zarówno wydanego w sprawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2014 r., jak i sporządzonego w celu jego wykonaniu wezwania z dnia 11 lutego 2014 r. nie można uznać, że skarga kasacyjna była obarczona brakiem uniemożliwiającym jej nadanie dalszego biegu. Podnieść bowiem należy, że Sąd I instancji w żaden sposób nie wyjaśnił dlaczego powziął wątpliwości co do danych wynikających ze znajdującego się już w aktach sprawy wyciągu z KRS, który był aktualny na dzień 23 września 2013 r. (k. 22-24 akt sądowych). Skoro zaś Sąd I instancji nie wskazał na żadne okoliczności, które wskazywałyby na nieaktualność posiadanych danych, to żądanie pełnego odpisu z KRS uznać należało za nieuzasadnione. Z powyższych powodów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodziła w rozpoznawanej sprawie postawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, na jaką powołał się WSA w zaskarżonym postanowieniu, dlatego też, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.