V SA/Wa 2348/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia ... września 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi T. Spółki z o.o. z siedzibą w K. jest rozstrzygnięcie protestu przez Ministra Administracji i Cyfryzacji zawarte w piśmie z [...] września 2013 r. Rozstrzygnięcie to zostało podjęte w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] grudnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach 8. osi priorytetowej Społeczeństwo informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Wniosek dotyczył stworzenia portalu internetowego świadczącego usługi w ramach gry typu MMO. Wnioskodawca we wniosku zdefiniował dwie e-usługi o charakterze zaawansowanym pod nazwami "[...]" oraz "[...]". Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Regionalna Instytucja Finansująca Staropolska Izba Przemysłowo - Handlowa poinformowała wnioskodawcę o nie przyznaniu finansowania na realizację projektu opisanego we wniosku., gdyż projekt nie uzyskał wymaganej minimalnej liczby punktów w ramach oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych ( uzyskał 20 punktów , wymagana liczba punktów to 60 ). Wniosek oceniało dwóch oceniających. W ocenie obu ekspertów projekt nie spełniał kryterium fakultatywnego nr 3 : "Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym". Jako przyczyny takiego stanu rzeczy pierwszy ekspert wskazał: w odniesieniu do e-usługi "Zwiększenie szans" - brak zdefiniowania zaawansowanej cechy właściwości technicznych lub użytkowych e-usługi odróżniających e-usługę od innych e-usług występujących na rynku. A w odniesieniu do e-usługi "Usprawnienie Interfejsu" pierwszy ekspert wskazał, iż ze wskazanych 6 cech tylko cechy 1 i 2 mają charakter zaawansowany Pozostałe cechy nie zostały uznane za zaawansowane, gdyż nie odnoszą się do właściwości technicznych lub użytkowych e- usługi odróżniających e-usługę od innych e-usług występujących na rynku ( np. nowatorskie zastosowanie sztucznej inteligencji realizującej koncepcję Web 3.0 ). Reasumując pierwszy oceniający stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał poziomu zaawansowania cech e-usług w odniesieniu do osiągnięć nauki bądź gospodarki, który może okazać się przełomowy w skali krajowej lub międzynarodowej tj. których innowacyjność może okazać się na tyle duża, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej branży. W ocenie drugiego z ekspertów projekt nie spełniał kryterium "Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym, gdyż Wnioskodawca nie wykazał poziomu zaawansowania wskazanych cech e-usługi w odniesieniu do faktycznych osiągnięć nauki bądź gospodarki, który może okazać się przełomowy w skali krajowej lub międzynarodowej tj. wymagane jest przedstawienie we wniosku szczegółowej analizy rynku (konkurencji) pod kątem występowania danej cechy i świadczące o jej unikatowości. Wymagane jest uzasadnienie związane z poziomem zaawansowania danej e-usługi poprzez powiązanie omawianych cech z osiągnięciami nauki bądź gospodarki. W ocenie obu ekspertów projekt nie spełnił także kryterium : Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej , która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku. Od powyższej oceny skarżący wniósł protest, w którym kwestionował negatywną ocenę w ramach kryterium nr 3. Zaskarżonym pismem Minister Administracji i Cyfryzacji poinformował T., iż protest nie zostaje uwzględniony. Instytucja Pośrednicząca podtrzymała negatywną ocenę w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3. Wskazała na zapisy Przewodnika po kryteriach, które stanowią, że cecha nie może polegać na przeniesieniu znanych rozwiązań, wykorzystywanych w sposób analogiczny do funkcjonujących już mechanizmów jednak umiejscowionych w nowym kontekście ( np. wykorzystanie stosowanej powszechnie geolokalizacji po raz pierwszy w portalu o tematyce ornitologicznej , do oznaczenia na mapach położenia miejsc lęgowych ptaków ). Zdaniem IP wskazane w pkt 7-9 mechanizmy przewidziane do implementacji ( wizualizacja trasy poruszających się wojsk, system i symulator bitewny, ograniczenie czasu gry, możliwość przygotowania własnego zestawu czarów, zwiększenie prawdopodobieństwa uzyskania bonusów w grze) odnoszą się do oczywistych funkcjonalności tworzonego portalu i są przeniesieniem rozwiązań już funkcjonujących w kontekście innych gier. Wskazano, że sama usługa "zwiększenie szans" nie jest przełomowa w planowanym zastosowaniu , gdyż mechanizm płatnych funkcji typu "premium" jest powszechnie stosowany jako jedno z możliwych źródeł fonetyzacji tego typu usług. Wskazano także, że wnioskodawca w proteście skupił się na szczegółowym opisie uwzględnienia w scenariuszu gry każdej ze wspomnianych cech, co niewątpliwie świadczy o jej oryginalności , ale w tym kontekście każdą nową grę należałoby uznać za przełomową, gdyż zawiera elementy dotychczas nie stosowane. Zdaniem IP sama oryginalność planowanych do zastosowania , w odniesieniu do konkurencji , rozwiązań nie jest równoznaczna z usługą , której innowacyjność jest na tyle dużą, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej. Od powyższego rozstrzygnięcia T. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się stwierdzania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj: 1. art. 26 ust 2 ustawy zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z § 7 ust 2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG w zw. z § 9 ust. 7 pkt 1 Procedury odwoławczej w ramach POIG poprzez nieuwzględnienie protestu, mimo dokonania nierzetelnej oceny merytorycznej projektu z naruszeniem kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący wyrażającej się w przyjęciu, że w ramach e-usługi "zwiększenie szans" aplikant nie zdefiniował cechy, która pozwoliłaby na uznanie e-usługi za zaawansowaną, a wskazane cechy nie odróżniają e-usługi opisanej we wniosku od innych e-usług występujących na rynku pomimo, iż prawidłowa analiza projektu prowadzi do wniosku, że obie e-usługi mają charakter zaawansowany 2. art. 26 ust 1 pkt 4 ustawy zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z § 8 pkt 2 regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG w zw. z § 9 ust 7 pkt 1 procedury odwoławczej w ramach POIG poprzez nieuwzględnienie protestu, mimo iż ocena projektu nie wskazywała szczegółowych powodów odrzucenia wniosku, w szczególności nie określała w sposób konkretny, które z właściwości cech opisujących e- usługi wskazane w projekcie występują w innych e-usługach występujących na rynku oraz nie wskazywała przykładów gier istniejących na rynku, które posiadają cechy w takiej funkcjonalności, jak ta opisana we wniosku, 3. art. 26 ust 2 ustawy zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z § 9 ust 10 pkt 2 i 4 procedury odwoławczej w ramach PO IG poprzez zaniechanie wnikliwego przeanalizowania oraz pisemnego ustosunkowania się do wszystkich zgłoszonych zarzutów podniesionych w proteście, w szczególności do zarzutów dotyczących oceny cechy e-usług oraz ich zaawansowania i poprzestanie na zdawkowym stwierdzeniu, iż wskazane cechy odnoszą się do oczywistych funkcjonalności tworzonego portalu i są przeniesieniem rozwiązań już funkcjonujących w kontekście innych gier, przy czym organ nie odniósł się w żaden sposób do przedstawionej we wniosku analizy rynku ani nie przeprowadził własnej analizy z podaniem tytułów gier w tym samym segmencie, które miałyby takie same lub zbliżone cechy, co gra opisana we wniosku. 4. art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z § 10 ust pkt. 2 procedury odwoławczej w ramach POIG poprzez zaniechanie należytego uzasadnienia informacji które wyraża się w braku odniesienia do każdego z zarzutów podnoszonego w obrębie poszczególnych kryteriów, w szczególności pominięcie w uzasadnieniu zarzutów dotyczących nieprawidłowej oceny cechy numer 6 tj. ograniczenie powtarzalnych akcji, która to cecha ma podstawowe znaczenie w kontekście zaawansowania e-usług a także poprzez niestaranne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie rozstrzygnięcia, które de facto uniemożliwia kontrolę instancyjną rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 , natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009r.Nr 84, poz.712 ze zm. zwanej dalej u.z.p.p.r.) stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd dokonując kontroli przeprowadzonej przez RIF i Instytucję Pośredniczącą (IP) oceny wniosku i przeprowadzonej procedury odwoławczej, dokonuje tej kontroli w zakresie swoich kompetencji, tj. pod kątem ich zgodności z prawem. Sąd nie jest uprawniony, ani też nie posiada kompetencji do dokonywania oceny spełnienia kryteriów merytorycznych. Oceny takiej dokonuje, zgodnie z § 7 ust.1 pkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu (dalej Regulamin) Komisja Konkursowa (KK), której członków powołuje i odwołuje Prezes PARP spośród pracowników RIF. Do oceny mogą być także powołani eksperci, pracownicy IW, IP, IŻ. Skład komisji zatwierdza IP (§7 ust.2 pkt 3). Ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch członków oceniających KK, a w przypadku wystąpienia rozbieżności między ich opiniami, wniosek jest kierowany do oceny merytorycznej trzeciego członka oceniającego. W tym zakresie strona nie zgłosiła nieprawidłowości. Strona zgłosiła natomiast zarzut naruszenia § 7 ust.2 pkt 4 Regulaminu, zgodnie z którym ocena winna być przeprowadzona rzetelnie i bezstronnie według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. W ocenie skarżącej ocena projektu została przeprowadzona nierzetelnie, pobieżnie , bez ustosunkowania się do wszystkich elementów projektu, a następnie wszystkich zarzutów protestu. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach kryterium merytoryczne fakultatywne nr 3 zostało w ten sposób scharakteryzowane : Badane kryterium odnosi się bezpośrednio do e-usług, zatem może być spełnione jedynie przez projekty wprowadzające innowację produktową lub procesową, na poziomie krajowym lub międzynarodowym. Kryterium dotyczy zaawansowanych e- usług, które mogą okazać się przełomowe w skali krajowej lub międzynarodowej tj. e-usług, których innowacyjność jest na tyle duża, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej branży. Projekty polegające na wdrożeniu prostej e-usługi, wymagającej jedynie prostego przetworzenia danych (np. portal informacyjny, wyszukiwarka, forum wymiany informacji) nie będą dodatkowo punktowane w ramach tego kryterium. Badamy, czy stopień zaawansowania projektu na poziomie krajowym lub międzynarodowym został potwierdzony poprzez zbiory "cecha-korzyść-parametr", charakteryzujące cechy techniczne i użytkowe planowanych e-usług i wyróżnia się tym, że na rynku krajowym lub międzynarodowym nie występują tego typu e-usługi lub istniejące e-usługi nie mają co najmniej jednego ze zbiorów cecha-korzyść-parametr charakteryzujących nową/zasadniczo zmienioną e-usługę. Cecha - oznacza właściwości techniczne lub użytkowe e-usługi odróżniające e-usługę od innych e-usług występujących na rynku (np. nowatorskie zastosowanie sztucznej inteligencji realizującej koncepcję Web 3.0 ). Badamy, czy Wnioskodawca określił precyzyjnie, co stanowi cechę (cechy) zaplanowanych e-usług, świadczące o jej (ich) zaawansowaniu. Wymagane jest przedstawienie we wniosku szczegółowej analizy rynku (konkurencji) pod kątem występowania danej cechy i świadczące o jej unikatowości. Wymagane jest uzasadnienie związane z poziomem zaawansowania danej e-usługi poprzez powiązanie omawianych cech z osiągnięciami nauki lub gospodarki (w szerokim spektrum dyscyplin i branż). Zatem nie mogą być zaakceptowane cechy różnicujące daną e-usługę od oferty konkurencji, mające charakter trywialny i powierzchowny, np. "najważniejsze treści zostaną wyróżnione poprzez zastosowanie koloru X (jest to cecha wyróżniająca naszej e-usługi) co ułatwi klientom poruszanie się po menu i przyspieszy czas złożenia zlecenia o 20%". Ponadto cecha nie może polegać na przeniesieniu znanych rozwiązań, wykorzystywanych w sposób analogiczny do funkcjonujących już mechanizmów jednak umiejscowionych w nowym kontekście (np. wykorzystanie stosowanej powszechnie geolokalizacji, po raz pierwszy w portalu o tematyce ornitologicznej, do oznaczenia na mapach położenia miejsc lęgowych ptaków). Korzyść - oznacza wymierne efekty dla potencjalnych konsumentów (użytkowników), które nie występowały dotychczas na rynku; wynikające z nowych cech e-usługi. Sprawdzamy, czy wskazana przez Wnioskodawcę cecha e-usługi może przynieść rzeczywistą korzyść dla potencjalnych klientów oraz, że korzyść ta może mieć pozytywny wpływ na poziom popytu na e-usługę. Ocena ta odbywa się na zasadach określonych dla kryterium "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców". Parametr - odnosi się bezpośrednio do określonej nowej cechy e-usługi i wynikającej z niej korzyści, wyróżniających e-usługę jako nową lub zasadniczo zmienioną na rynku. Każdej cesze powinien zostać przypisany osobny parametr. Każda cecha powinna zostać sparametryzowana poprzez nadanie wartości liczbowej i jednostki. Wnioskodawca zobowiązany będzie do osiągnięcia zadeklarowanych cech e-usługi (realizacja zakresu rzeczowego projektu). Sparametryzowane cechy e-usługi muszą zostać zaprezentowane we wniosku w opisach celów na poziomie produktu oraz w postaci wskaźników produktu korespondujących z tymi celami. Oznacza to również, iż wymagane jest przedstawienie we wniosku o dofinansowanie metodologii weryfikacji realizacji celów projektu w zakresie osiągnięcia deklarowanych cech e-usług. Wnioskodawca chcący uzyskać punkty w omawianym kryterium fakultatywnym zobowiązany będzie do przedstawienia wyżej opisanych cech, korzyści i parametrów we właściwym punkcie wniosku o dofinansowanie wskazanym w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Badamy, czy opis cech-korzyści-parametrów odnosi się do wszystkich rynków docelowych danej e-usługi. Oznacza to, iż w przypadku e-usług przewidzianych do świadczenia na rynkach międzynarodowych wymagane jest wykazanie poziomu zaawansowania tej usługi w skali międzynarodowej (na konkretnych rynkach docelowych). Oceniający nie negowali, że planowany do uruchomienia portal będzie wyposażony w takie możliwości ( funkcjonalności ), które nie występują powszechnie na rynku gier. Ale należy zgodzić się z IP, iż sama innowacyjność, będąca przecież zazwyczaj cechą każdego nowego produktu, nie oznacza, że jest on przełomowy w danej dziedzinie. Przewodnik ustawia poprzeczkę bardzo wysoko - e-usługa ma zawierać taki poziom innowacyjności, który może okazać się przełomowy w skali krajowej lub międzynarodowej i może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej branży. Znamienne jest to, że strona nie kwestionuje nieprzyznania punktów w kryterium : Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej , która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku. Trafnie też oceniający zwrócili uwagę na niedostateczną analizę rynku pod kątem wykazania, że produkt jest przełomowy w danej dziedzinie. Wnioskodawca ograniczył się tylko do gier MMO. W odpowiedzi na skargę organ powołał się na istnienie takich samych funkcjonalności w innych grach. Strona nie zakwestionowała w sposób skuteczny tego twierdzenia i powołanych przykładów. Należy także zgodzić się, że samo uznanie, że zostało spełnione kryterium nr 5 – Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców , nie oznacza automatycznie spełnienia kryterium nr 3. To samo dotyczy kryterium nr 2. Słusznie zwraca uwagę skarżący, iż ocena spełnienia kryterium nr 3 ma w sobie duży ładunek wartościujący, siłą rzeczy subiektywny. Sąd nie podziela poglądu zaprezentowanego w skardze, że zbliża to sposób weryfikacji wniosku o dofinansowanie do uznania administracyjnego, gdyż ta instytucja polega na swobodzie organu w podjęciu decyzji przy spełnieniu przesłanek. W tym przypadku sporne jest spełnienie przesłanek, a w przypadku ich spełnienia organ ma obowiązek przyznać dofinansowanie. Istotnie rozstrzygnięcie protestu nie zawiera długiego uzasadnienia, jednak w uzasadnieniu tym są zawarte wszystkie powody, dla których odmówiono uznania spełnienia kryterium fakultatywnego nr 3 . W odpowiedzi na skargę organ rozwinął tezy z zaskarżonego pisma i na konkretnych przykładach wskazał dlaczego nie może uznać, że prezentowana e-usługa ma charakter przełomowy w danej dziedzinie. Strona w odpowiedzi złożyła na rozprawie w dniu 26 listopada 2013 r. pismo, w którym jednak nie odniosła się do konkretnych przykładów zastosowania cech e-usługi w istniejących na rynku produktach. Jeszcze raz należy zwrócić uwagę na kompetencje i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą/pośredniczącą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - jak wyżej wskazano - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję pośredniczącą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w programie operacyjnym (art. 19 u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Europejskiego Funduszu Spójności (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Biorąc powyższe pod uwagę, nawet gdyby przyjąć , że zaskarżone pismo nie odnosi się w sposób obszerny do zarzutów protestu, to jednak w toku postępowania przed sądem IP wykazała, że uznanie protestu za niezasadny było rozstrzygnięciem prawidłowym . Sąd podziela pogląd organu, iż przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr należy interpretować mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa tzn. z uwzględnieniem wpływu naruszenia na wynik postępowania administracyjnego . Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p. oddalił skargę.