V SA/Wa 1846/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... czerwca 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę założeń biznesplanu oddala skargę Decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] przyznał M. C. (zwanemu dalej: skarżącym) pomoc finansową w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 w wysokości 50.000,00 zł. Pismem z 3 grudnia 2012 r. skarżący wystąpił do organu z wnioskiem o zmianę w biznesplanie poprzez zaliczenie do planowanych inwestycji zakupu działek rolnych o powierzchni 7,84 ha. Pierwotnie skarżący planował wykorzystanie otrzymanej premii na zakup używanej prasy belującej. Rozpatrując powyższy wniosek decyzją z [...] marca 2012 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] nie wyraził zgody na zmianę założeń biznesplanu, stanowiącego załącznik do wniosku o przyznanie pomocy złożonego w dniu 17 lipca 2008 r. Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji, Prezes ARiMR decyzją z [...] czerwca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, z późn. zm.); dalej: "rozporządzenie" beneficjent może wystąpić do dyrektora oddziału regionalnego ARiMR z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę biznesplanu, w tym wydłużenie okresu jego realizacji, jeśli spełni warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 3 lit. b i c rozporządzenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż beneficjent powinien realizować do dnia upływu 5 lat od dnia wypłaty pomocy założenia biznesplanu, w szczególności wydatkować, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie. W tym też kontekście organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż skarżący wniosek o zmianę biznesplanu złożył w dniu 3 grudnia 2012 r., tj. po upływie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, wobec czego brak jest możliwości zmiany założeń biznesplanu, w sytuacji gdy skarżący składa wniosek o zgodę na ich zmianę po terminie, w którym podjęte pierwotnie założenia powinny być już zrealizowane. W skardze na powyższą decyzję uzupełnionej pismem z [...] września 2013 r. skarżący wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie: - art. 7, 8, 9 i 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), zwanej dalej: "k.p.a". Skarżący wyjaśnił, iż przesyłanie pism do skarżącego, które wskazywały na możliwość zmiany w Planie Rozwoju Gospodarstwa, a następnie wydanie decyzji odmownej w sytuacji spełnienia wymagań wynikających z wezwań świadczy o błędnym rozpatrzeniu wniosku w zakresie przedłożonego zgodnie z wezwaniem zmienionego PRG i braku merytorycznego jego rozpatrzenia; - art. 107 k.p.a. gdyż uzasadnienie decyzji organu odwoławczego zawierało skopiowany fragment uzasadnienia innej decyzji dotyczącej innej osoby; - § 21 rozporządzenia poprzez nie wyrażenie zgody na zmianę biznesplanu pomimo spełnienia wszelkich przesłanek uprawniających beneficjenta do wystąpienia z wnioskiem o zmianę biznesplanu. Rozwijając przedstawione w skardze zarzuty skarżący dodatkowo wyjaśnił, iż wydatkował wszystkie środki na cele zgodne z programem, w ramach którego środki te otrzymał. Ponadto, środki te zostały wydane faktycznie w okresie 3 lat od ich otrzymania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 określone zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia beneficjent powinien zrealizować do dnia upływu 5 lat od dnia wypłaty pomocy założenia biznesplanu, w szczególności wydatkować, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie. Stosownie do treści § 19 pkt 2 rozporządzenia beneficjent powinien przedłożyć w Agencji potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub notariusza kopie faktur, dokumentów księgowych o równoważnej wartości dowodowej lub innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu – po zrealizowaniu każdej z inwestycji i nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Płatność w wysokości 50.000 zł została przekazana na rachunek bankowy wnioskodawcy w dniu 9 października 2009 r. Zasadnie zatem w dniu 21 września 2012 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wystosował do skarżącego pismo informujące o konieczności dostarczenia dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu do dnia 9 października 2012 r. W dniu 3 grudnia 2012 r. skarżący wniósł o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu w zakresie planowanej inwestycji. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie zasadnie wskazały, iż nie zachodzi podstawa do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu. Skarżący zawarł w punkcie XIII wniosku oświadczenie o zobowiązaniu do wydatkowania w ciągu 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie. W załączonym do wniosku planie rozwoju gospodarstwa (biznesplanie) w tabeli 5.2 wyszczególniono planowane inwestycje tj. zakup: używanej prasy belującej o szerokości roboczej 2,0-2,1 m. Pomimo, iż 3 letni termin na rozliczenie 70 % otrzymanej premii upłynął z dniem 9 października 2012 r. skarżący dopiero w dniu 3 grudnia 2012 r. wystąpił o zmianę założeń biznesplanu. Stąd też organ odwoławczy zasadnie stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie brak jest możliwości zmiany założeń biznesplanu. Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia § 21 rozporządzenia poprzez nie wyrażenie zgody na zmianę biznesplanu pomimo spełnienia wszelkich przesłanek uprawniających beneficjenta do wystąpienia z wnioskiem o zmianę biznesplanu. Zaaprobowanie stanowiska skarżącego, zgodnie z którym istnieje możliwość złożenia wniosku o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu po upływie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, w praktyce czyniłoby niemożliwym terminowe spełnienie przez wnioskodawcę warunku, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia oraz obowiązku przedłożenia dokumentów, o których mowa w § 19 pkt 2 rozporządzenia. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych w art. 7-10 k.p.a. należy zauważyć, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się. W ocenie Sądu, w trakcie prowadzonego postępowania organy nie naruszyły reguł procedury stosowanej w sprawach dotyczących przyznania pomocy w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. W szczególności należy podkreślić, iż, wypełniając obowiązek udzielania informacji faktycznej i prawnej, w piśmie informującym z 21 września 2012 r. (doręczonym w dniu 27 września 2012 r.) organ I instancji powiadomił wnioskodawcę o konieczności potwierdzenia wydatkowania przynajmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu – po zrealizowaniu każdej z inwestycji i nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy, tj. do dnia 9 października 2012 r. Skarżący został również pouczony o sankcjach przewidzianych za niespełnienie powyższego wymogu. Również w piśmie z 20 lutego 2013 r. wzywającym do złożenia wyjaśnień/uzupełnień dotyczących Planu Rozwoju Gospodarstwa wskazano, iż podanie zawierające prośbę o zmianę PRG w części dotyczącej planowanych inwestycji zostało złożone po upływie 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 k.p.a. poprzez odniesienie się w uzasadnieniu decyzji organu II instancji do innej osoby i innego stanu faktycznego należy zauważyć, iż istotnie organ błędnie przywołał nazwisko osoby wnoszącej odwołanie (akapit 2 strona 3 uzasadnienia decyzji), jednakże z opisu stanu faktycznego wynika w sposób jednoznaczny, iż uzasadnienie decyzji odnosi się konkretnych zdarzeń (okoliczności) dotyczących rozpoznawanej sprawy. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.