I OZ 731/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2196/13 odrzucające zażalenie H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013 r. oddalającego skargę H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną H. G. od wyroku z 11 grudnia 2013 r. oddalającego skargę H. G. na decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 marca 2014 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 12 marca 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 26 lutego 2014 r., które sporządził osobiście. Postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2196/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 217 ze zm.) dalej, jako: "P.p.s.a", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto zażalenie takie może wnieść sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 2). W rozpoznawanej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie zaskarżenia orzeczenia, zażalenie skarżący sporządził osobiście, a zatem uznać należało je za niedopuszczalne. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący i w dniu 19 kwietnia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym kwestionując zasadność rozstrzygnięcia Sądu I instancji wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 maja 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wyznaczony pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 19 lipca 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) poparł zażalenie skarżącego z dnia 19 kwietnia 2014 r., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków zażalenia niespełniającego wymogu sporządzenia tego zażalenia przez podmiot uprawniony (art. 194 § 4 P.p.s.a.). W uzasadnieniu pełnomocnik wywodził, że brak zdolności postulacyjnej jest brakiem usuwalnym, a zatem przedwczesne było odrzucenie zażalenia skarżącego bez wezwania go do uzupełnienia braków formalnego tego środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., tj. sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich, a także przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, a Sąd rozpoznający sprawę niniejszą podziela ten pogląd, że niedopełnienie obowiązku określonego w art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2009 r., str. 796 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3156/13 oraz z dnia 9 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 1248/14). Należy podkreślić, że osobistego sporządzenia środka zaskarżenia nie można konwalidować poprzez podpisanie go przez podmiot uprawniony. Przepisy ustanawiające tzw. przymus adwokacko-radcowski mają bowiem na celu spowodowanie działań profesjonalnych. Samo podpisanie pisma sporządzonego osobiście przez stronę nie nadaje temu pismu takiego charakteru. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dopełnił wymogu, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a. mimo że został o nim pouczony. Wobec powyższego Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r. prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, ponieważ skarżący nie należał do podmiotów wymienionych w powołanych przepisach prawa. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.