II SA/Gl 1364/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie aktów stanu cywilnego oddala skargę. Pismem z dnia [...] r., kierowanym do Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., M. G. zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie, na podstawie art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, oczywistego błędu pisarskiego w akcie zupełnym małżeństwa nr [...] z dnia [...] r. Wniosek ten, pismem z dnia [...] r., przesłany został, zgodnie z właściwością, do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w P., który w dniu [...] r. zawiadomił o wszczęciu postępowania, a następnie decyzją z dnia [...] r. sprostował oczywisty błąd pisarski w akcie małżeństwa nr [...] sporządzony w księdze znajdującej się w Urzędzie Stanu Cywilnego w P., przez zastąpienie błędnie wpisanego nazwiska "D." prawidłowym nazwiskiem "D.". W podstawie prawnej tej decyzji przywołał art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, a wskazując na art. 107 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego odstąpił od uzasadnienia decyzji z uwagi na uwzględnienie w całości żądania strony. W dniu [...] r. pełnomocnik M. G., złożył wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia, w trybie art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, wydanej w dniu [...] r. przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w P., poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na błędnym wpisaniu w akcie małżeństwa nr [...], jako imienia małżonki wnioskującego – imienia "B." zamiast prawidłowego imienia "B." i zastąpienia błędnie wpisanego imienia "B." imieniem prawidłowym "B.". W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że pomimo jednoznacznego wniosku, a także faktu, iż postępowanie wszczęte zostało i toczyło się w sprawie sprostowania omyłki pisarskiej w imieniu małżonki wnioskodawcy, to przedmiotowa decyzja dotyczy jedynie sprostowania omyłki w nazwisku rodowym małżonki, co dowodzi, że wymaga uzupełnienia o zakres objęty wnioskiem w zakresie imienia. Na poparcie argumentacji dołączył liczne dokumenty wystawione na B. G., co, w jego odczuciu, potwierdza oczywistość omyłki pisarskiej w wymienionym akcie małżeństwa nr [...]. Następnie wnioskiem z dnia [...] r. (powinno chyba być [...] r.) w nawiązaniu do wyżej wymienionego wniosku M. G. wystąpił o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia, w zakresie oczywistego błędu pisarskiego w treści wymienionego aktu małżeństwa, w którym błędnie wpisano imię osoby zawierającej związek małżeński – żony "B." zamiast "B.". W uzasadnieniu stwierdził, iż wydana w dniu [...] r. decyzja jest wadliwa, ponieważ nie zawiera wszystkich składników wymienionych w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a przede wszystkim nie rozstrzyga o istocie wszczętego postępowania, a mianowicie wadliwie wpisanego imienia "B." zamiast "B.". Wyjaśnił, że widoczne w akcie małżeństwa imię jest niezgodne z innymi urzędowymi dokumentami, tj. m.in. zaświadczeniem szkolnym za rok [...], świadectwem dojrzałości, wnioskiem o wydanie dowodu osobistego, wyciągami z aktu urodzenia. Także odpisy aktu małżeństwa nr [...] wydawane były z prawidłowo wpisanym imieniem. Stąd też, powołując się na orzecznictwo sądowe i komentarze, w myśl obowiązującej zasady domaga się sprostowania aktu małżeństwa na podstawie skróconych aktów urodzenia osób zawierających związek małżeński, które są aktami stanu cywilnego w rozumieniu art. 4 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w P., działając na podstawie art. 28 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t.jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1264 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił sprostowania w trybie art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego oczywistego błędu pisarskiego w akcie małżeństwa nr [...], polegającego na zastąpieniu imienia "B." imieniem "B.". W uzasadnieniu organ wskazał, że w akcie stanu cywilnego, zgodnie z art. 28 ustawy, nie można dokonywać żadnych zmian, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Można jedynie sprostować oczywistą omyłkę. Oczywistość błędu pisarskiego wynikać powinna zwłaszcza z porównania z wcześniej sporządzonymi aktami stanu cywilnego. Obowiązuje zasada, że akt małżeństwa prostuje się na podstawie aktów urodzenia osób zawierających związek małżeński. Z aktu urodzenia będącego dowodem w sprawie wynika jednak, że imię, o sprostowanie którego strona wnioskuje, brzmi "B.", a nie "B.". Akt stanu cywilnego – sporządzony i zapisany w księgach stanu cywilnego, objęty jest zasadą trwałości aktu stanu cywilnego. Zgodnie z art. 4 ustawy, akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w związku z art. 33 ustawy. Sprostowanie aktu stanu cywilnego będzie mieć miejsce tylko w przypadku zaistnienia oczywistego błędu pisarskiego. Oczywistość polega na tym, że okoliczność popełnienia błędu nie budzi wątpliwości w porównaniu z innymi dokumentami, zwłaszcza z wcześniej sporządzonymi aktami stanu cywilnego. Błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom osoby piszącej niewłaściwe użycie wyrazu, przeinaczenie, ewidentnie mylna pisownia, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, błąd w tzw. "literówce", błąd ortograficzny lub gramatyczny. W niniejszej sprawie nie stwierdzono dowodu na zaistnienie takiej sytuacji. Zmiana pisowni imienia z "B." na "B." nie jest oczywistym błędem pisarskim, o którym mowa w art. 28 ustawy o aktach stanu cywilnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, która wersja imienia jest prawidłowa, a w związku z powyższym brak jest podstaw do dokonania sprostowania wymienionego aktu stanu cywilnego. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w P., na mocy art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...] r. co do rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w myśl art. 104 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części, albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Przywołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniósł, że decyzja częściowa może być wydana wówczas, gdy sprawa administracyjna jest podzielona i można z niej wyodrębnić części nadające się do samodzielnego rozstrzygnięcia. Wydanie decyzji, o uzupełnienie której wnioskuje strona, nie stoi więc sprzeczności z prowadzonym postępowaniem wszczętym ma żądanie M. G. z wniosku o sprostowanie imienia w akcie małżeństwa z "B." na "B.", które jest w toku. Odwołania od powyżej wymienionej decyzji z dnia [...] r. wniósł osobiście (pismo z dnia [...] r.) i reprezentowany przez pełnomocnika (pismo z dnia [...] r.) M. G. W osobistym odwołaniu M. G. zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 28 zdanie 2 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez niezastosowanie oraz mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7 i art. 75 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak szczegółowej analizy materiału dowodowego umożliwiającego ustalenie stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na treść wydanej decyzji, naruszenie przepisu art. 8, art. 9 i art. 12 Kodeksu poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów administracji z uwagi na nienależyte i niewyczerpujące informowanie oraz wykonywanie czynności pozornych nie mających znaczenia z istotą wszczętego postępowania, naruszenie przepisu art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodowej w postaci wadliwego uznania braku możliwości zastosowania art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie zgodnie ze złożonym wnioskiem, względnie uchylenie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu stwierdził, iż akt małżeństwa nr [...] zawiera oczywisty błąd pisarski w postaci wpisanego w rubryce imienia "B." zamiast "B.", co jest niezgodne z podpisami osób zawierających związek małżeński. Te złożone podpisy oraz podpisy świadków są dowodem zawarcia związku małżeńskiego z B. D. W związku ze złożonym wnioskiem i opłaceniem sprawy oczekiwał pozytywnego załatwienia sprawy, gdy tymczasem decyzja z dnia [...] r. rozstrzygała jedynie co do błędu pisarskiego dotyczącego nazwiska rodowego żony. W drugim odwołaniu pełnomocnik M. G., zarzucił decyzji, mającą wpływ na jej treść, obrazę przepisów postępowania w postaci art. 80, art. 77 § 1 oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego na skutek braku dokonania przez organ pierwszej instancji przy wydaniu zaskarżonej decyzji wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i braku wzięcia pod uwagę słusznego interesu odwołującego, co skutkowało uznaniem, że wpisanie w akcie małżeństwa imienia małżonki odwołującego "B." nie stanowi oczywistego błędu pisarskiego w rozumieniu art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że powyższe stanowi oczywisty błąd pisarski. Stawiając powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty poprzez sprostowanie oczywistego błędu pisarskiego, względnie o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Stwierdził, że oczywista omyłka w rozumieniu art. 28 ustawy polega m.in. na widocznym, niezgodnym z zamierzeniem, niewłaściwym użyciem wyrazu, mylnej jego pisowni, a w szczególności może polegać na przestawieniu liter czy też dopisaniu zbędnej litery. W przedmiotowym stanie faktycznym oczywistość błędu pisarskiego nie może budzić wątpliwości, gdyż z załączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że imię małżonki wnioskodawcy brzmi "B.", co wskazuje, że w akcie małżeństwa Nr [...] doszło do oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na powtórzeniu litery "n" w imieniu "B.". Podniósł, iż nie można zgodzić się z twierdzeniem uzasadnienia, że akty małżeństwa prostuje się na podstawie aktów urodzenia małżonków, gdyż zasada taka nie została wykazana w żadnym przepisie prawa. Takiego działania nie nakazuje także obowiązująca linia orzecznicza. Natomiast ważnym dla ustalenia, czy akt małżeństwa zawiera oczywisty błąd pisarski jest porównanie wszystkich zgromadzonych w sprawie dokumentów. Wynika z niego, że imię to brzmi "B.". Także skrócone akty urodzenia i małżeństwa zawierają właśnie to imię. Wskazano także na przepisy obowiązujące w momencie zawierania przez odwołującego związku małżeńskiego – tj. dekret o aktach stanu cywilnego z dnia [...] r., zgodnie którym dostarczono wówczas skrócony akt urodzenia, z którego wynikało imię "B.", czyli wpisanie w akcie małżeństwa imienia "B." było oczywistą omyłką. Zaskarżoną w sprawie decyzją nr [...] z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ pierwszej instancji stwierdził, iż decyzja zgodna jest z prawem. Według art. 28 ustawy Prawo aktach stanu cywilnego w akcie prawa cywilnego nie można dokonywać zmian, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Można jedynie sprostować oczywisty błąd pisarski. Tak więc ustawodawca dopuszcza sprostowanie w akcie stanu cywilnego wyłącznie oczywistego błędu pisarskiego. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego ma wątpliwości czy nastąpił błąd pisarski w akcie stanu cywilnego lub jeżeli stwierdza, że błąd nie ma charakteru oczywistego błędu pisarskiego w rozumieniu cytowanego przepisu, właściwym do sprostowania jest sąd. Organ dodał, że zgodnie z podstawową zasadą prawa o aktach stanu cywilnego, sprostowanie aktu stanu cywilnego może nastąpić na podstawie wcześniejszego aktu stanu cywilnego albo na podstawie dokumentu, który stał się podstawą sporządzenia takiego aktu. Akty stanu cywilnego są dokumentami pierwotnymi, na podstawie których wydawane są inne dokumenty, jak np. dowód osobisty. Stąd też te inne dokumenty nie mogą stanowić podstawy do sprostowania aktu stanu cywilnego. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, że jest możliwe sprostowanie w trybie cytowanego art. 28 błędu pisarskiego w akcie małżeńskim Nr [...] w części dotyczącej imienia kobiety, której dotyczy ten akt z imienia "B." na imię "B.". W sytuacji, gdy strona stwierdza, że dane zawarte w akcie prawa stanu cywilnego zawierają błąd, a wcześniejsze akty stanu cywilnego lub dokumenty, na podstawie których sporządzono akt nie potwierdzają takiego błędu, osoba zainteresowana może wystąpić do sądu o sprostowanie akt w trybie art. 31 w związku z art. 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zarzut naruszenia w postępowaniu pierwszoinstancyjnym art. 7, art. 77 § 1 czy art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w ocenie organu odwoławczego jest niezasadny. Organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję wszechstronnie i wyczerpująco rozpatrzył złożony w sprawie materiał dowodowy w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a zgromadzone w trakcie postępowania dowody mogą zostać przedstawione w postępowaniu sądowym. W skardze do sądu administracyjnego M. G. zarzucając zaskarżonej decyzji Wojewody [...] naruszenie przepisów prawa materialnego – tj. art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w P. z dnia [...] r. odmawiającej sprostowania oczywistego błędu pisarskiego w rubryce I aktu małżeństwa Nr [...] dot. osoby (kobiety) zawierającej związek małżeński – z "B." na "B.", co wyraźnie różni się z rubryką V tego aktu małżeństwa – tj. podpisami osób zawierających związek małżeński i świadków; naruszenie przepisów procesowych – tj. art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji ze świadomością jej ułomności, gdyż nie ustalono właściwie stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na treść decyzji powodującej naruszenie praw nabytych i działanie na szkodę obywatela poprzez wystawianie odpisu aktu małżeństwa z imieniem "B."; naruszeniu art. 8, art. 9 i art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów Państwa; naruszenia art. 80 Kodeksu poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodowej w postaci wadliwego uznania braku przesłanek do zastosowania art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, co jest sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i widocznym błędem pisarskim "na pierwszy rzut oka"; naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu faktycznym decyzji do mocy dowodowej dokumentów urzędowych stanowiących podstawę sporządzenia aktu małżeństwa Nr [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powtórzył co do zasady argumentację przedstawianą w postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, powtarzając argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. M. G. ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę organu odwoławczego podtrzymał żądanie skargi i zawartą w niej argumentację. W piśmie z dnia [...] r. stanowisko skarżącego podtrzymał jego pełnomocnik. Powtórzył, że wbrew stanowisku Wojewody [...] w przedstawionych w sprawie dowodach, w tym m.in. skróconym wyciągu aktu urodzenia sporządzonym w [...] r. oraz odpisie aktu urodzenia nr [...], czyli dokumentach sporządzonych przed zawarciem związku małżeńskiego, małżonka skarżącego figuruje jako "B. L. D.". Także po zawarciu małżeństwa organ wielokrotnie wydawał skrócone odpisy aktu małżeństwa, gdzie każdorazowo imię małżonki skarżącego wskazane było poprawnie – tj. "B.". Zgodnie art. 42 ust. 1 dekretu z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego – wyciągi i odpisy skrócone mają moc dowodową równą wpisom do ksiąg stanu cywilnego, stąd winien być wzięty pod uwagę wyciąg aktu urodzenia z dnia [...] r., gdzie imię to brzmi "B.". Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał jego osobistą skargę oraz twierdzenia i argumentację zawartą w kolejnych pismach procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie uchybiły regułom postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1290 ze zm.), jedynie stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa, skutkuje uwzględnieniem skargi. Kwestie związane z dokumentowaniem stanu cywilnego osoby i sporządzania aktów stanu cywilnego regulują przepisy ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (tjedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1264 ze zm.). Stan cywilny osoby stwierdza się na podstawie aktów sporządzonych w księgach stanu cywilnego (art. 3 ustawy). Akty te stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym – art. 4 ustawy. Konsekwencją takiej regulacji statusu aktu stanu cywilnego jest ograniczenie zawarte w art. 28 ustawy, zgodnie z którym w akcie stanu cywilnego nie można dokonywać żadnych zmian, chyba że ustawa stanowi inaczej. Można jedynie sprostować oczywisty błąd pisarski. Przytoczony przepis zezwala więc organom administracji na sprostowanie błędu pisarskiego, przy tym musi być on oczywisty. Dodatkowo nie chodzi, o każdego rodzaju oczywisty błąd, lecz wyłącznie o błąd pisarski. W języku polskim zwrot "oczywisty" oznacza, iż coś jest bezsporne, pewne, nie budzi wątpliwości. Z kolei "błąd pisarski" to widoczne, wbrew zamierzeniom osoby piszącej jakiś tekst – niewłaściwe użycie wyrazu, ewidentnie mylna jego pisownia, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, błąd w tzw. "literówce", błąd ortograficzny lub gramatyczny. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sądów administracyjnych przy wykładni tego przepisu należy przyjąć za oczywisty błąd pisarski taką niedokładność, która nie znalazłaby się w akcie, gdyby uczestnicy czynności – to znaczy osoby zgłaszające dane i kierownik urzędu stanu cywilnego – wykazali należytą staranność. W szczególności chodzi tu o przeoczenie, że coś źle odczytano, pominięto przy pisaniu, wpisano w niewłaściwej rubryce albo "przeinaczono" część wyrazu (zob. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1987 r, sygn. akt SA/Gd 679/87, czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., Sygn. akt IVSA/Wa 1420/05). Podsumowując powyższe oczywista omyłka w rozumieniu wymienionego powyżej przepisu to widoczne, niezgodne z zmierzonym niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Szczególnego rodzaju błędami pisarskimi są błędy ortograficzne, gramatyczne, zecerskie jak również błędy maszynowe czy komputerowe, a więc błędy powstałe przy przepisywaniu tekstu, polegające najczęściej ma zmianie lub przestawieniu czcionek. W świetle powyższych uwag nie ulega najmniejszej wątpliwości, że zmiana imienia nie jest oczywistym błędem pisarskim, o którym mowa w zdaniu 2 art. 28 cytowanej ustawy. Dodać bowiem trzeba, że w praktyce funkcjonuje zarówno imię "B." jak i "B.". Tym samym zarzut naruszenia art. 28 zdanie 2 ustawy nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż występując w odrębnej sprawie o sprostowanie w trybie przywołanego art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego oczywistego błędu pisarskiego w akcie urodzenia nr [...] organy - Kierownik Stanu Cywilnego w B. odmówił sprostowania błędu pisarskiego w wymienionym akcie urodzenia (decyzja nr [...] z dnia [...] r.), a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję tego organu. Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r. (sygn.. akt II SA/Gl 596/13) umorzył postępowanie ze skargi B. G. na powyższe rozstrzygnięcia wobec cofnięcia wniesionej skargi przez zainteresowaną. W rezultacie w obrocie funkcjonuje akt urodzenia, w którym imię małżonki skarżącego brzmi "B.". Wobec powyższego zasadnie organy uznały, że istnieją wątpliwości czy nastąpił błąd pisarski w akcie stanu cywilnego. Nadto w świetle zgormadzonego materiału dowodowego trudno mówić o oczywistym błędzie pisarskim. W takiej zaś sytuacji właściwym do sprostowania aktu jest sąd. Należy podzielić twierdzenia organów, że zgodnie z podstawowa zasadą prawa o aktach stanu cywilnego sprostowanie aktu stanu cywilnego może nastąpić na podstawie wcześniejszego aktu stanu cywilnego – w tym przypadku zaś w akcie urodzenia widnieje imię "B.". Akty stanu cywilnego są dokumentami pierwotnymi na podstawie których wydawane są inne dokumenty, np. dowód osobisty, dlatego też przedłożone w sprawie pozostałe dokumenty nie mogły stanowić podstawy do sprostowania aktu stanu cywilnego. W sytuacji, gdy strona stwierdza, że dane zawarte w akcie stanu cywilnego zawierają błąd, a wcześniejsze akty stanu cywilnego – akt urodzenia- nie potwierdzają takiego błędu, zainteresowana osoba może wystąpić do sądu o sprostowanie aktu w trybie art. 31 w związku z art. 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zgodnie z art. 31 – akt stanu cywilnego podlega sprostowaniu w razie błędnego lub nieścisłego jego zredagowania. Nie można też zgodzić się z argumentacją skarżącego, że fakt podpisania aktu małżeństwa przez małżonkę skarżącego imieniem "B.", winien sugerować w jego odczuciu, że takie imię było prawidłowe. Można jedynie wskazać, że gdyby faktycznie tak miało być, to wówczas przy podpisywaniu tego aktu, imię to winno być zakwestionowane, czego żadna z popisujących osób nie uczyniła. Nie można także podzielić zarzutu skarżącego, iż organy naruszyły w niniejszym postepowaniu art. 7, art. 77 czy art. 80 Kodeksu postepowania administracyjnego. Organy bowiem wyczerpująco zebrały i wnikliwie oceniły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zasadnie uznając, iż dowody te nie mogą stanowić podstawy do sprostowania w akcie stanu cywilnego imienia w trybie art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. W takim stanie rzeczy sąd administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisu prawa materialnego czy też przepisów procedury tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 czy art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (jedn. Dz,U, z 2012 r. Nr 270 ze zm.).