I SA/Wr 1807/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy skargę na oznaczoną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu J.C., reprezentowany przez radcę prawnego, listem poleconym nadanym w dniu 30 sierpnia 2013 r. przesłał na adres Sądu. Skarga ta została, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 2 września 2013 r. (I KO 41/13), w dniu 3 września 2013 r. listem poleconym przesłana na adres Dyrektora Izby Skarbowej, który w odpowiedzi na skargę zawarł wniosek o jej odrzucenie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w treści zaskarżonego aktu doręczonego pełnomocnikowi procesowemu strony w dniu 2 sierpnia 2013 r. zawarto pouczenie, iż środek zaskarżenia dotyczący tego rozstrzygnięcia winien być wniesiony do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia. W treści pisma procesowego z dnia 23 października 2013 r. strona skarżąca podniosła, iż do przekazania skargi organowi nastąpiło w dniu wydania stosownego zarządzenia przez Zastępcę Przewodniczącego Wydziału I Sądu, tj. w dniu 2 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem wobec doręczenia pełnomocnikowi podatnika oznaczonej w sentencji postanowienia decyzji w dniu 2 sierpnia 2013 r. termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 3 sierpnia 2013 r. i kończył się z upływem dnia 2 września 2013 r. Stosownie do art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z powołanego uregulowania wynika, iż środek zaskarżenia jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym skutecznie złożony, jeżeli zostanie złożony w organie, który wydał objęty zaskarżeniem akt. Z kolei po myśli art. 83 § 3 ustawy procesowej oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro przedmiotem skargi J.C. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w terminie, w jakim została ona nadana w Urzędzie Pocztowym na adres Dyrektora jako właściwego organu administracji. W konsekwencji, należało przyjąć, iż przedmiotowy środek zaskarżenia został skutecznie wniesiony do Sądu, za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcia on dotyczy, zgodnie z uregulowaniem art. 54 § 1 w zw. z art. 83 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu jego nadania na adres odwoławczego organu podatkowego – w dniu 3 września 2013 r., tj. jeden dzień po upływie terminu określonego w ustawie i wyznaczonego doręczeniem stronie decyzji organu odwoławczego, a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W świetle powyższych stwierdzeń i faktu, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia w sprawie środka zaskarżenia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, oraz art. 58 § 3 tej samej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie winno się wskazać, że działanie strony skarżącej w zaufaniu do sprawności czynności sądowych, które doprowadziły do przekazania skargi wniesionej niewłaściwie bezpośrednio do Sądu według właściwości do Dyrektora Izby Skarbowej dzień po terminie do jej złożenia, stanowić może podstawę wniosku strony skarżącej o przywrócenie uchybionego, na skutek takiego działania, terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki winien być złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i zawierać uprawdopodobnienie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).