III SA/Kr 237/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.), § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) oraz art. 104 kpa - po rozpatrzeniu wniosków D. C. z dnia 26 kwietnia i 7 maja 2010 r. odmówił wpisania w działce nr 612 w części opisowej operatu ewidencji gruntów dla obrębu ewidencyjnego A jednostki ewidencyjnej Miasto B użytku Ls V o powierzchni 0,0400 ha w miejsce użytku Lz V o pow. 0,0400 ha. W uzasadnieniu Starosta podał, że w pismach inicjujących postępowanie zwrócono się o wpisanie użytku LsV w miejsce użytku LzV , w działce nr 612. W toku postępowania wszczętego powyższym wnioskiem organ wyjaśnił pismem z dnia 5 maja 2010 r , iż w wyniku zaistniał lej omyłki, w rejestrze gruntów wpisano użytek LsV zamiast użytku LzV. Błąd ten został powielony przy zakładaniu komputerowej bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Starosta wyjaśnił, że działka nr 612 powstała w trakcie odnowy operatu ewidencji gruntów dla obrębu ewidencyjnego A jednostki ewidencyjnej Miasto B (operat ewidencji gruntów ogłoszony obwieszczeniem Wojewody w Dz. Urz. Województwa Nr [...] poz. 29 z dnia 17 lutego 1984r.) Decyzją z dnia [...] 1987r. nr [...] została zatwierdzona gleboznawcza klasyfikacja gruntów miasta B - A (teren przyłączony do miasta). Od tej chwili w zakresie granic działki nr 612, jej powierzchni oraz użytków gruntowych nie nastąpiły żadne zmiany. W materiałach źródłowych, tj. mapie klasyfikacyjnej w skali 1:2000, pierworysie mapy ewidencji gruntów oraz matrycy mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 wykazany jest m. innymi użytek Lz V a nie użytek las. Zgodnie z mapą klasyfikacji gruntów w działce 612 w ogóle nie występuje użytek las. W trakcie rozprawy przeprowadzonej w dniu 7 czerwca 2010 r. pełnomocnik wnioskodawczyni E. S., została zapoznana z zebranymi w trakcie postępowania dokumentami, oraz z wyjaśnieniami pracowników Starostwa Powiatowego. Obecną na rozprawie pełnomocnik pouczono także o treści art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, zgodnie z którym lasem w rozumieniu ustawy jest grunt "o zwartej powierzchni co najmniej 0.10 ha, pokryty roślinnością leśną, uprawami leśnymi, drzewami i krzewami oraz runem leśnym lub przejściowo jej pozbawiony. Starosta wskazał też na załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym "do lasów zalicza, się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Z tych wszystkich względów Starosta uznał, że brak było podstaw wpisania użytku Ls w działce nr 612. Organ podał, że E. S. opuściła pokój w którym była prowadzona rozprawa i odmówiła podpisania protokołu. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła D. C., zarzucając, że odmowa wprowadzenia wnioskowanej zmiany w ewidencji była bezzasadna. W odwołaniu podniesiono, że jeśli Starosta uznał, iż przepisy prawa nie pozwalają uznać działki nr 612 za las, powinien wpisać w ewidencji "zakrzaczenie", ponieważ na działce tej od strony zachodniej rosną drzewa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 27 września 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył i podtrzymał ustalenia organu l instancji dotyczące założenia operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu A, miasto B, oraz gleboznawczej klasyfikacji gruntów miasta B obręb A. Organ podał, że gleboznawcza klasyfikacje gruntów miasta B obręb A (teren przyłączony) przeprowadzono w 1983 r. Wyniki klasyfikacji (mapa i protokół) zostały wyłożone do wglądu zainteresowanym w okresie od 17 do 24 czerwca 1984 r Decyzję zatwierdzającą tę klasyfikację wydał Urząd Miejski w B w dniu 28 marca 1987 r. (znak [...]) Do wiadomości zainteresowanym została wyłożona w dniach od 1 do 14 kwietnia 1987 r., a zatem z dniem 15 kwietnia 1987 r. stała się prawomocna. Z materiałów źródłowych, tj. mapy klasyfikacyjnej w skali 1:2000 oraz pierworysu i matrycy mapy ewidencyjnej w skali 1:2000, protokołu obliczeń powierzchni użytków w trakcie zakładania nowej ewidencji gruntów w B - A przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne -Kartograficzne, Zakład Terenowy L. ks. rob. [...] znajdującego się w operacie pomiarowym włączonym do państwowego zasobu geodezyjnego za nr [...] wynika, że na działce nr 612 posiadającej powierzchnię ogólną 0,3562 ha, występują następujące użytki gruntowe i klasy: LzV -pow. 0,0400 ha, PsV- pow. 0,1601 ha i B/PslV- pow. 0,1561 ha. Organ odwoławczy ustalił, że w trakcie zakładania komputerowej bazy danych ewidencji gruntów i budynków dla obrębu A miasto B został popełniony błąd polegający na tym, że jeden z użytków występujących w działce nr 612 został mylnie wpisany jako użytek "Ls" zamiast "Lz". Starosta po stwierdzeniu tej rozbieżności na podstawie materiałów źródłowych tj.: mapy klasyfikacyjnej w skali 1:2000, kopii protokołu obliczeń powierzchni użytków oraz dotychczasowego rejestru gruntowego, dokonał sprostowania wpisując prawidłowy użytek "Lz" w miejsce błędnie wpisanego "Ls". O fakcie tym nie powiadomiono właściciela działki, co było oczywiście nieprawidłowym działaniem Starosty B. Ponieważ jednak przedmiotowe postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji Starosty B z dnia [...] 2010 r., wydanej w przedmiocie zmiany użytku gruntowego w działce nr 612 aktualnie występującego, dlatego organ odwoławczy skupił się wyłącznie na rozpatrzeniu zasadności odmówienia dokonania zmiany użytku gruntowego z "Lz" na "Ls" w działce nr 612 obręb A miasto B. WINGiK ustalił, że wnioskodawczyni do wniosku o dokonanie zmiany dołączyła niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kopie wypisów z rejestru gruntów z daty 17 sierpnia 1995 r. (w działce nr 612 występuje "Ls"), z daty 29 maja 2003r.(w działce nr 612 występuje "Ls") i z daty 26 kwietnia 2010r. (w działce nr 612 występuje "Lz"), zaś przedłożone dokumenty były niewystarczające do aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, lecz świadczyły o tym, że w zakresie użytków gruntowych w działce nr 612 występowały nieprawidłowości. W związku z tym organ odwoławczy przeanalizował wszystkie dokumenty dotyczące działki nr 612 od założenia ewidencji gruntów i budynków, tj. od 1983 roku. Z analizy tej wynikał, że w zakresie użytku gruntowego "Lz" w działce nr 612 były popełnione błędy. Już na samym początku w rejestrze gruntowym pisanym ręcznie został mylnie przepisany użytek z protokołu obliczeń zamiast "Lz" wpisano "Ls" (jedn. rej. nr 90), później został skreślony i poprawiony na "Lz". W jednostce rejestrowej nr 599, do której w 1995r. została działka nr 612 przeniesiona, występuje użytek "Lz".(rejestr pisany ręcznie) Aktualnie zaś w ewidencji gruntów i budynków w działce 612 występuje użytek "Lz" (wydruk z komputerowej bazy danych z dnia 20 września 2010). Na mapie klasyfikacyjnej, oraz na mapie ewidencji gruntów i budynków tak na pierworysie jak i matrycy w działce nr 612 występuje użytek "Lz". Na podstawie tych ustaleń WINGiK stwierdził, że brak było przesłanek do zmiany użytku "Lz" występującego w działce nr 612 na użytek "Ls". Zdaniem organu odwoławczego strona nie udokumentowała swoich żądań dotyczących zmiany użytku gruntowego z "Lz" na "Ls" stosowną dokumentacją zawierającą wykaz zmian danych ewidencyjnych, natomiast postępowanie administracyjne przeprowadzone przez Starostę B w trakcie którego dokonano analizy materiałów źródłowych potwierdziło, że w komputerowej bazie danych ewidencyjnych dotyczących działki nr 612 prawidłowo powinien występować użytek "Lz", a nie "Ls". Skargę na decyzję WINGiK wniosła D. C., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania poprzez nieustalenie dokładnych terminów i okoliczności, w jakich doszło do rzekomo błędnego wpisu oraz w jakich dokonano rzekomego sprostowania, czyli zmiany wpisu. Skarżąca wskazała, że jeszcze w ewidencji gruntów za rok 2003 przedmiotowy teren figurował jako "Ls". Ponadto organy nie ustaliły, jaki zapis klasyfikujący ten grunt jest prawidłowy i zgodny z rzeczywistością. Skarżąca zarzuciła, że organy błędnie przyjęły, iż skarżąca żądała zmiany klasyfikacji gruntu, przez co naruszyły przepisy kpa oraz § 45 ust. 1 i § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca wyjaśniła, że żądała tylko sprostowania i wyjaśnienia dokonanej zmiany wpisu w ewidencji oraz ustalenia prawidłowego zaklasyfikowania przedmiotowego gruntu jako leśnego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Podkreśliła, że na tym terenie rośnie faktycznie las, który znajduje się od strony zachodniej działki i składa się z 32 potężnych drzew starodrzewu. Ponadto skarżąca powołała się na nakazy płatnicze dotyczące tego terenu za okres 1994-1995 oraz wypisy z rejestru gruntów, gdzie również jest on określony jako "Ls". Skarżąca zarzuciła, że wpisanie w ewidencji symbolu "Lz" w miejsce "Ls" nastąpiło bez wydania decyzji, bez sporządzenia mapy i bez powiadomienia właścicieli, co jest działaniem bezprawnym i bezpodstawnym. Podkreśliła, że przez tak długi okres w ewidencji gruntów widniał zapis "Ls", który był zgodny ze stanem rzeczywistym, zatem jakiekolwiek zmiany w klasyfikacji tego gruntu winny być przeprowadzone zgodnie z procedurą i zakończone wydaniem decyzji. Ponadto w skardze podniesiono, że na mapie geodezyjnej w miejsce lasu nie wprowadzono nawet terenu zakrzewionego. Skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 2 ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz,. 2027 ze zm.), dalej ustawa, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1). Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt 1), oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach, zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe, zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1 ustawy). W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości. Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), dalej rozporządzenie. Z przepisów ustawy oraz rozdziału 3 rozporządzenia wynika, że zawarte w ewidencji dane podlegają aktualizacji dwojaki sposób : 1. w trybie czynności materialno-technicznej z urzędu - § 46 ust. 2 rozporządzenia, lub na wniosek zobowiązanego - art. 22 ust. 2 i 3 ustawy, 2. w drodze decyzji administracyjnej kończącej postępowanie wszczęte w trybie § 47 ust. 3 rozporządzenia, przy czym decyzja może mieć charakter merytoryczny, tj. rozstrzygać o wprowadzeniu zmiany lub odmowie jej uwidocznienia, bądź proceduralny - w przypadku umorzenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie. Z powyższego wynika również, ze zmiany w zapisach ewidencji mające za przedmiot aktualizację ewidencji wprowadzane są z urzędu lub na wniosek. Zgodnie z § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z : 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczne - budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Z przepisów tych wynika, że inicjatywa wszczęcia postępowania w sprawie wymiany danych ewidencyjnych należy do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, tj. do starosty, bądź do podmiotów posiadających interes prawny we wszczęciu i prowadzeniu postępowania w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych. Podkreślenia wymaga, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, co wynika z przepisów Rozdziału 3 ( § 44 i nast.) rozporządzenia. Przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji a nie jej prostowania. Jednakże usuwanie błędów lub pomyłek w ewidencji w ramach jej aktualizacji nie jest wyłączone pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja ma odzwierciedlać a nie tworzyć (wyrok WSA w Krakowie z dnia 16.04.2008 r., III SA/Kr 119/08, Lex nr 510289). W stanie faktycznym niniejszej sprawy należy nadto wskazać, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków wynikające z ustawy i rozporządzenia nie stanowią wystarczającej gwarancji wykluczającej możliwość istnienia w rejestrze i wpisów niedopuszczalnych, bezprawnych lub błędnych. Wskazać więc należy, ze wpis błędny, to wpis niezgodny z treścią dokumentu urzędowego stanowiącego jego podstawę, lub wpis niezgodny ze złożonym wnioskiem. Wadliwość taka może być wadliwością nieistotną, możliwą do usunięcia w przewidzianym w postępowaniu administracyjnym postępowaniu rektyfikacyjnym, lub istotną, wymagająca wydania decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego (tak. D. Felcenloben, Kataster nieruchomości rejestrem publicznym, Wyd. Gali, Wyd. l , 2009 r., str. 88 i nast.). W sytuacji zatem, kiedy uwidoczniony w katastrze nieruchomości wpis jest niezgodny z dokumentem źródłowym, organ rejestrowy winien podjąć niezwłocznie czynności zmierzające do usunięcia stwierdzonej nieprawidłowości, z urzędu lub na wniosek strony, stosując w tym zakresie odpowiednio przepisy kpa. Usunięcie wad nieistotnych wpisów w rejestrze w wyniku sprostowania może dotyczyć: błędów pisarskich, błędów rachunkowych, innych oczywistych omyłek (tak D. Felcenloben, op. cit., także wyrok NSA z dnia 13 maja 1999 r. II SA 566/99, Lex nr 46217). O zmianie takiej organ prowadzący ewidencję powinien poinformować podmioty wymienione w § 49 ust. 1 rozporządzenia, a także osoby, których wpis dotyczył. Nieuczynienie tego nie stanowi jednak przesłanki skutkującej nieważnością czynności wpisu w rejestrze. Z uwagi na żądanie wniosku wszczynającego kontrolowane postępowanie, a także zarzuty skargi wskazać także należy na treść § 67 rozporządzenia, zgodnie z którym użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na poszczególne grupy, tj.: użytki rolne, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, grunty zabudowane i zurbanizowane, użytki ekologiczne, nieużytki, grunty pod wodami i tereny różne. § 68 rozporządzenia dotyczy podziału poszczególnych użytków gruntowych, wyszczególnionych w § 67 na szczegółowe kategorie, oznaczone wskazanymi tam symbolami. Zgodnie z § 68 pkt. 2, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na :1) lasy oznaczone symbolem Ls, 2) grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem - Lz, lub w przypadku zadrzewień śródpolnych, zaistniałych na gruntach objętych klasyfikacją gleboznawczą - symbolem złożonym z liter "Lz" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, np. Lz-R, Lz-Ł, Lz-Ps. Rozróżnienie rodzaju użytków gruntowych odbywa się na podstawie przypisania elementów charakterystycznych dla danego rodzaju użytków, a elementy te określa Załącznik Nr 6 do rozporządzenia.. Zgodnie z pkt. 1 tego załącznika, zatytułowanego : "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych", do lasów zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2000 r., Nr 56, poz. 679 ze zm.) Zaliczenie gruntów do gruntów leśnych prowadzi się więc z uwzględnieniem art. 3 tej ustawy. W świetle tego przepisu lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym- lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Żądanie wniosku skierowanego przez skarżącą do Starosty B jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków dotyczyło sprostowania bezprawnej zdaniem skarżącej zmiany dokonanej przez organ bez wiedzy skarżącej, bez istnienia ku temu stosownej dokumentacji, oraz bez wniosku skarżącej, zatem aktualizacji operatu ewidencji w części opisowej. Zdaniem skarżącej, w miejsce użytku "LzV" opisującego rodzaj użytków część działki nr 612 o pow. 0, 0400 ha winien figurować użytek "LsV" a uzasadnieniem tej zmiany miał być fakt, że w wypisach z rejestru gruntów z lat 1995 i 2003 figuruje użytek "LsV", oraz okoliczność, iż określenie spornego fragmentu działki o pow. 0,0400 ha jako "LsV" odpowiada stanowi rzeczywistemu. Odnosząc wyżej przedstawione uwagi dotyczące zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, oraz prostowania w zapisach ewidencji wpisów obarczonych błędem do stanu faktycznego i prawnego sprawy sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu pierwszej instancji nie zawierają wad, które decydowałyby o konieczności wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Stanowisko organów odmawiające skarżącej uwzględnienia Jej wniosku poparte zostało zebranym w sprawie materiałem dowodowym, który należało uznać za konieczny, jak i wystarczający do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia. O jego prawidłowości decyduje w pierwszym rzędzie zgodność aktualnego oznaczenia w zapisach ewidencji, wytyczonego konturem użytku stanowiącego fragment działki nr 612, o pow. O, 0400 ha jako "Lz" z materiałami źródłowymi pozostającymi w zasobach organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Świadczy o tym treść znajdujących się w aktach administracyjnych następujących dokumentów : fragment potwierdzonej za zgodność kopii mapy klasyfikacyjnej wykonanej w 1976 r., stanowiącej załącznik do decyzji z dnia [...] 1987 r., [...], wydanej z upoważnienia Starosty B, której potwierdzona za zgodność kserokopia również znajduje się w aktach administracyjnych organu l instancji (k. 6 i 7). Na mapie tej na działce nr 612 występuje użytek "Lz" potwierdzone za zgodność kserokopie : fragmentów operatu pomiarowego z założenia nowej ewidencji gruntów w B - A, L. ks. rob. [...] wykonanego w 1983 r. a to: fragment protokołu obliczeń dot. działki nr 612, fragment protokołu stanu władania gruntem, skorowidz działek i mapa ewidencji gruntów. Z dokumentów tych wynika jednoznacznie, że na działce nr 612 o pow. 0,3562 ha występują użytki gruntowe i klasy: LzV o pow. 0,0400ha, PsV-o pow. 0,1601 ha i B/PslV-o pow. 0,1561 ha. Jak prawidłowo ustalił organ, w rejestrze gruntowym jednostki rejestrowej nr 90 (k. 8 akt II inst.) został błędnie wpisany użytek "Ls" - zamiast wynikającego z protokołu obliczeń (k. 10 akt II inst.) użytku "Lz". Zawiadomienie w sprawie zmian w rejestrze gruntów z dnia 5.12.1995 r. skierowane m. in. do S. L. wskazuje, że w jednostce rejestrowej, do której jak ustalił organ została przeniesiona działka nr 612 występuje użytek "Lz" (k. 7 odwr. akt II inst.). Według aktualnego (w dacie wydania zaskarżonej decyzji) wypisu z ewidencji gruntów (k. 5 akt II inst.), na działce nr 612 występują następujące użytki i klasy : PsV o pow. 0,1601 ha, Lz o pow. 0,0400 ha i B-PslV o pow. 0,1561 ha. Zgodnie z przepisem § 60 ust. 1 rozporządzenia, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej sam. in. informacje określające pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas gleboznawczych w granicach działki ewidencyjnej (pkt. 4). Jak wynika z dowodów zgromadzonych przez organy obydwu instancji, wyżej wymienione dokumenty, stanowią źródła informacji w zakresie elementów wymienionych w § 60 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia, stanowią więc podstawę tych informacji. Skarżąca nie kwestionowała w toku postępowania wiarygodności zgromadzonych przez organ dowodów, ani okoliczności z nich wynikających. Nie czyniła tego także w skardze. Nie przedstawiła innych dokumentów mogących stanowić, stosownie do przepisów ustawy i rozporządzenia, dokumenty źródłowe dotyczące rodzaju użytków gruntowych na działce nr 612, ani nie wskazywała na istnienie takich dokumentów - sporządzonych po dacie sporządzenia dokumentów pozostających w zasobach organu prowadzącego ewidencję. Z powyższego jednoznacznie wynika, że aktualne dane dotyczące działki ewidencyjnej nr 612 obr. ewid. A jedn. ewid. Miasto B, w zakresie informacji dotyczącej pól powierzchni konturów użytkowych w granicach tej działki (§ 60 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia) są zgodne z dokumentami źródłowymi, którymi dysponuje Starosta B jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Niezgodne natomiast z tymi materiałami były dane ewidencyjne dotyczące przedmiotowej działki wykazywane przez organ przed dokonaniem zmiany. Przedstawione przez skarżącą w toku postępowania wypisy z rejestru gruntów, oraz nakazy płatnicze nie mogą stanowić i nie stanowią podstawy do dokonania przez organ żądanej zmiany z zapisach ewidencji. Wypisy z rejestru gruntów nie stanowią podstawy do dokonywania zmian w zapisach ewidencji, gdyż ich treść nie jest źródłem ani danych przedmiotowych, ani danych podmiotowych dotyczących gruntów i budynków. Nie mogą one kreować danych przedmiotowych ani danych podmiotowych dotyczących gruntów i budynków. Odwrotnie - wypis z rejestru gruntów jest odzwierciedleniem treści danych wynikających ze zgromadzonych w zasobach organu prowadzącego ewidencję dokumentów źródłowych i powinien być z tymi dokumentami zgodny. Natomiast nakazy płatnicze zawierają treść zgodną z ówcześnie wskazywanymi przez organ ewidencyjny danymi dotyczącymi działki nr 612, skoro zgodnie z art. 21 ustawy dane wynikające z ewidencji gruntów stanowią podstawę wymiaru podatków i świadczeń. Rację ma natomiast skarżąca, że o zmianie, której dokonał organ prowadzący ewidencję winna była być zawiadomiona. Wskazał na tę okoliczność nawet organ odwoławczy, uznając taki sposób postępowania przez organ prowadzący ewidencję za oczywiście nieprawidłowy. Co więcej - zmiana, której dokonał organ winna była być wprowadzona w drodze postanowienia wydanego w trybie odpowiedniego zastosowania art. 113 § 1 kpa. Zdaniem sądu, przedstawienie spornego fragmentu działki nr 612 jako użytku "Ls" zamiast "Lz" miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Wynika to z zestawienia pobytu symboli : "Ls" i "Lz" , oraz treści zebranych w sprawie dowodów stanowiących dokumenty źródłowe. Jak jednak już wyżej wskazano, fakt nie wydania przez organ postanowienia o sprostowaniu i w konsekwencji niepowiadomienie skarżącej o wprowadzonej zmianie nie mogły decydować o konieczności uwzględnienia skargi w niniejszej sprawie. Wobec zgodności aktualnego zapisu z treścią materiałów źródłowych, w powiązaniu z koniecznością przestrzegania przez organy prowadzące ewidencją zasady aktualności brak było podstaw do "powrotu" do poprzedniego zapisu. W przeciwieństwie do twierdzeń skarżącej o błędnym i bezprawnym aktualnym zapisie w ewidencji dotyczącym rodzaju użytków występujących na działce nr 612, to uwzględnienie przez organ żądania, z którym wystąpiła skarżąca spowodowałoby zaistnienie niezgodności zapisów ewidencji z materiałami źródłowymi, oraz sprzeczność tych zapisów z zasadą aktualności. Zauważyć także należy, iż wobec przytoczonej wyżej definicji użytku leśnego wynikającej z przepisów rozporządzenia, oraz art. 3 Ustawy o lasach grunt o powierzchni 0, 0400 ha nie spełnia jednego z warunków przewidzianych ustawą, tj. wymogu powierzchni co najmniej 0,10 ha, przy czym z art. 3 Ustawy o lasach wynika bezsprzecznie, ze warunki uznania gruntu za las muszą być spełnione łącznie. Wskazać także należy, że właściciele działki nr 612 byli uprawnieni do kwestionowania tak decyzji z 1986 r., jak i treści dokumentów źródłowych w czasie ich sporządzania. Brak w aktach jakichkolwiek dowodów, aby powyższe były kwestionowane. Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy że skarżąca - wbrew twierdzeniom nie załączyła do skargi mapy z 1997 r., lecz plan sytuacyjny z 1963 r., którego treść nie mogła mieć żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, skoro sporządzony on był przed założeniem obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków dla miasta B, obręb A, ogłoszonego Obwieszczeniem Wojewody z dnia 6. 01. 1984 r. Żadnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie ma także treść pozwolenia na budowę wydanego w 1939 r., a to z tego względu, ze dokument ten nie dotyczy przedmiotu postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Wobec braku podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi a także wobec nie stwierdzenia innych uchybień, które sąd byłby zobowiązany brać pod uwagę, na podstawie powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji. W tej sytuacji nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, gdyż zgodnie z art. 200 p.p.s.a., zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydal zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność tylko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji.