V SA/Wa 1717/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 14 czerwca 2013 r. (data nadania) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. J. (dalej jako: "skarżący") jest decyzja z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], którą Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "Prezes ARiMR" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. (dalej jako: "Dyrektor Oddziału ARiMR" lub "organ I instancji") z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. (dalej jako: "Kierownik Biura") z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] przyznającej skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na 2011 rok. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu 7 czerwca 2011 r. W. J. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w W. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 (PROW 2007-2013). W dniu 26 października 2011 r. Kierownik Biura wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień na okoliczność deklaracji powierzchni w wariancie 2.2 i 2.4 oraz deklaracji powierzchni w wariancie 3.1.1 na działkach ewidencyjnych nr 72/14, 85/7 i 52/3. W dniu 25 listopada 2011 r. skarżący złożył oświadczenie dotyczące podtrzymania deklaracji powierzchni w wariancie 2.2. i 2.4, korektę wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, w której zamienił wariant 3.1.1 na wariant 3.1.2 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000. W dniu [...] grudnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2011. Uwzględniono deklarację powierzchni z wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok całego wariantu 3.1.2 i wariantu 5.1, nie uwzględniono natomiast w pełni deklaracji w wariancie 2.2, a tylko tę dot. działek ewidencyjnych o nr 72/13 i 72/14 tj. 6,77 ha. Nie uwzględniono ponadto deklaracji powierzchni w wariancie 2.4. W ocenie Kierownika Biura, zgodnie z § 43 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 z późn. zm., dalej jako: "rozporządzenie") rolnik realizuje w nowym programie tylko te pakiety, na które może przejść ze względu na to, jakie pakiety realizował w starym programie PROW 2004-2006. W przypadku przejścia z pakietu K01 (Ochrona gleb i wód) na pakiet 1 (Zrównoważony sposób gospodarowania) lub 2 (Rolnictwo ekologiczne) lub 8 (Ochrona gleb i wód), do płatności mogą być zgłoszone tylko te działki, za które zapłacono w poszczególnych latach w pakiecie KO1. Pakiet 2 (Rolnictwo ekologiczne) musi być realizowane na wszystkich działkach deklarowanych w starym programie, a płatność przysługuje tylko do gruntów, za które zapłacono w PROW 2004-2006, natomiast z pakietu P01 (Utrzymanie łąk ekstensywnych) można przejść w Pakiet 3 (Ekstensywne trwałe użytki zielone), Pakiet 4 (Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami NATURA 2000) lub Pakiet 5 (Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach NATURA 2000). W przedmiotowej sprawie, zdaniem Kierownika Biura, W. J. w przypadku przejścia z pakietu KO1 powinien zadeklarować pakiet 2 na tych działkach do których przyznano płatność rolnośrodowiskową w latach 2007-2009 w pakiecie KO1. Natomiast z pakietu PO1 skarżący mógł przejść na pakiet 3, 4 lub 5, a nie na pakiet 2, który to zadeklarował w swoim wniosku zarówno na 2010 rok jak i na 2011 rok. Pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. Skarżący złożył do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2011. Skarżący wskazał, że z treści § 43 rozporządzenia nie wynika obowiązek uznania do płatności ( w przypadku przejścia na pakiet 2) tylko tych działek, do których przyznano płatność rolnośrodowiskową w latach 2007-2009 w pakiecie KO1. Dodał, iż decyzję Kierownika Biura przyznającą mu płatność w wariancie 2.2 jedynie do działek deklarowanych na działkach ewidencyjnych nr 72/13 i 72/14 o łącznej powierzchni 6,77 ha i nieprzyznanie płatności w wariancie 2.4 należy uznać za sprzeczną z obowiązującymi przepisami prawa. W dniu [...] marca 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. wydał decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że z przepisu § 43 ust. 1 rozporządzenia bezpośrednio nie wynika, że przejście z realizacji PROW 2004-2006 na PROW 2007-2013 jest możliwe w sytuacji, gdy określone pakiety będą realizowane "na tej samej powierzchni gruntów rolnych" rozumianej jako tylko te działki ewidencyjne, na których dotychczas realizowane było zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach PROW 2004-2006, za które producent rolny otrzymał płatność czy "na tej samej powierzchni gruntów rolnych" rozumianej jako działki ewidencyjne deklarowane we wnioskach rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2004-2006. Organ I instancji zauważył, że za rażące naruszenie prawa należy uznać naruszenie przepisu niepozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego rozumienia. Rażące naruszenie prawa musi więc być oczywiste, wyraźne i bezsporne. W konsekwencji zdaniem Dyrektora Oddziału ARiMR przyznanie skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011 w okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy nie stanowiło rażącego naruszenia § 43 ust. 1 rozporządzenia, nawet gdy organ stosował inną jego wykładnię. Pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. W. J. złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż w żadnym z przepisów rozporządzenia nie ma mowy o braku możliwości przejścia z programu rolnośrodowiskowego 2004-2006 na deklarowane warianty w programie rolnośrodowiskowym 2007-2013. Dodał, że w decyzji brak jest przytoczonej podstawy prawnej z której wynikałoby, że brak jest możliwości przejścia z pakietu PO1 pakiet 2 (zarówno wariant 2.2 i 2.4), zaś rozporządzenie nie wyklucza możliwości takiego przejścia. W dniu [...] maja 2013 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Prezes ARiMR uznał, iż na dzień wydania przez Kierownika Biura decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, decyzja ta nie była obarczona wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ani żadną inną wadą wymienioną w art. 156 k.p.a. Organ II Instancji zauważył, iż zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia rolnik nie może zmienić podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego poprzez zwiększenie powierzchni pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne, co w konsekwencji oznacza, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. nie mógł przyznać skarżącemu w roku 2011 płatności rolnośrodowiskowej do zwiększonej powierzchni w ramach wariantu 2.2 i dodanego przez stronę wariantu 2.4 ww. pakietu 2. W związku z powyższym w ocenie Prezesa ARiMR powierzchnia gruntów rolnych, do której Kierownik Biura przyznał skarżącemu, mocą decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. płatność rolnośrodowiskową na rok 2011, została ustalona prawidłowo, a związku z tym również kwota płatności ustalona na podstawie ww. powierzchni została przyznana w prawidłowej wysokości. Organ II instancji podkreślił, że § 43 rozporządzenia nie ma bezpośredniego zastosowania w sprawie przyznania W. J. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, a tym samym zarzuty skarżącego dotyczące rażącego naruszenia tego przepisu należy uznać za bezzasadne. Pismem z dnia 14 czerwca 2013 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję Prezesa ARiMR wnosząc o jej uchylenie oraz stwierdzenie jej nieważności. W treści skargi W. J. ponownie zawarł argumenty prezentowane wcześniej w odwołaniu od decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm). W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") sądy stosują środki określone w ustawie. Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że orzeczenie to jest prawidłowe – wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa. Niniejsza sprawa – prowadzona w trybie nadzwyczajnym – sprowadzała się do ustalenia, czy istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z [...] grudnia 2011 r. o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. Postępowanie to, będące samodzielnym postępowaniem administracyjnym, ograniczone więc było przesłankami wynikającymi z art. 156 § 1 k.p.a., których zaistnienie uzasadniałoby stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji, a w szczególności nie została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zdaniem W. J. decyzja Kierownika Biura o przyznaniu mu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2011 rażąco narusza prawo, a konkretnie wskazany przez stronę § 43 ust. 1 rozporządzenia. W opinii skarżącego z przepisu § 43 rozporządzenia nie wynika obowiązek uznania do płatności (w przypadku przejścia na pakiet 2) tylko tych działek, do których przyznano płatność rolnośrodowiskową w latach 2007-2009 w pakiecie K01. Skarżący podkreślił, iż powyższa decyzja jest sprzeczna z prawem bowiem na jej mocy przyznano mu płatność w wariancie 2.2 jedynie do działek deklarowanych na działkach ewidencyjnych nr 72/13 i 72/14 o łącznej powierzchni 6,77 ha i nieprzyznano płatności w wariancie 2.4. Należy zauważyć, iż stosownie do § 43 ust. 1 rozporządzenia, w 2009 r. na wniosek o którym mowa w § 17 ust. 1, złożony przez rolnika, który realizuje co najmniej przez 3 lata program rolnośrodowiskowy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174 poz. 1809 z późn. zm.) w zakresie pakietów: 1) rolnictwo zrównoważone - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu, wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2, 2) rolnictwo ekologiczne - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2, 3) utrzymywanie łąk ekstensywnych i pakietu utrzymywanie pastwisk ekstensywnych - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5, 4) ochrona gleb i wód - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1, 2 lub 8, 5) ochrona lokalnych ras zwierząt gospodarskich - jest, przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7, 6) strefy buforowe - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 9, - jeżeli rolnik ten spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej i w ramach zobowiązania rolnośrodowiskowego będzie realizował taką samą liczbę pakietów, na tej samej powierzchni gruntów rolnych oraz dodatkowo rozpocznie w ramach tego zobowiązania realizację co najmniej jednego z pakietów, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, 5 lub 7. W tym miejscu należy wskazać, że W. J. składając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 skorzystał z możliwości określonej w § 43 ust. 1 rozporządzenia. Tym samym Kierownik Biura wydając, w wyniku rozpatrzenia ww. wniosku, decyzję w sprawie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010, określił tą decyzją powierzchnię gruntów w ramach poszczególnych pakietów, w stosunku do której W. J. spełnił warunki do przyznania wnioskowanej płatności. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Prezes ARiMR wskazał, iż na dzień wydania przez Kierownika Biura rozstrzygnięcia w kwestii przyznania W. J. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, podstawą weryfikacji przez ww. organ dochowania przez stronę zobowiązania rolnośrodowiskowego podjętego w roku 2010 w ramach PRO W 2007- 2013 była, decyzja Kierownika Biura nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że na mocy decyzji Kierownika Biura nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. skarżącemu została przyznana płatność rolnośrodowiskowa na rok 2010 na podstawie § 43 ust. 1 rozporządzenia z tytułu realizacji: ▪ pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone - w wariancie 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na powierzchni 18,25 ha; ▪ pakietu 5 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 - w wariancie 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 70,96 ha; ▪ pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne - w wariancie 2.2 Uprawy rolnicze (w okresie przestawiania) na powierzchni 6,77 ha (działki ewidencyjne nr 72/13, 72/14); Deklaracja powierzchni w wariancie 2.4 nie została uwzględniona. Natomiast we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 skarżący zadeklarował realizację: ▪ pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone - w wariancie 3.1.2 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na powierzchni 18,25 ha; ▪ pakietu 5 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 - w wariancie 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 70,96 ha. ▪ pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne - w wariancie 2.2 Uprawy rolnicze (w okresie przestawiania) na powierzchni 13,77 ha oraz w wariancie 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni 55,85 ha. Ze względu na fakt, iż przejście ze starego okresu programowania na nowy w przypadku skarżącego miało miejsce w roku 2010, tak więc § 43 ust. 1 rozporządzenia stanowił podstawę ustalenia zobowiązania rolnośrodowiskowego w nowym okresie programowania, do którego weryfikacji zobowiązany był Kierownik Biura w kolejnym roku jego realizacji. Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że zmiana ta polega na: 1) jednorazowym zwiększeniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania powierzchni użytków rolnych, na których to zobowiązanie jest realizowane, w zakresie pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4, 5 lub 6; 2) jednorazowym dodaniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania poszczególnych wariantów pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4, 5, 6 lub 7; 3) zmniejszeniu albo zwiększeniu powierzchni użytków rolnych, na której to zobowiązanie jest realizowane, na gruntach będących w posiadaniu rolnika w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, ze względu na: a) zmianę miejsca uprawy roślin w ramach: – wariantu pierwszego, drugiego lub trzeciego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, – pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2, b) przemienne stosowanie wsiewek poplonowych lub międzyplonów na różnych działkach rolnych w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 8; 4) zwiększeniu liczby zwierząt danej rasy objętych tym zobowiązaniem w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7; 5) zmianie wariantów pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 lub 8 na gruntach będących w posiadaniu rolnika w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, z wyłączeniem zmiany wariantu trzeciego lub czwartego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2. Jak wynika z przywołanego wyżej przepisu rozporządzenia rolnik nie może zmienić podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego poprzez zwiększenie powierzchni pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne, co w konsekwencji oznacza, że Kierownik Biura nie mógł przyznać W. J. w roku 2011 płatności rolnośrodowiskowej do zwiększonej powierzchni w ramach wariantu 2.2 i dodanego przez stronę wariantu 2.4 pakietu 2. Należy zatem stwierdzić, że w świetle zapisów § 5 ust. 1 rozporządzenia powierzchnia gruntów rolnych, do której Kierownik Biura przyznał skarżącemu, mocą decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. płatność rolnośrodowiskową na rok 2011, została ustalona prawidłowo, a związku z tym również kwota płatności ustalona na podstawie ww. powierzchni została przyznana w prawidłowej wysokości. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się, że o rażącym naruszeniu prawa należy mówić jedynie w razie oczywistego naruszenia prawa. W wyroku z 31 stycznia 2006 r. (sygn. akt I OSK 883/05, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.), Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Zaznaczył przy tym, że nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Zatem, ustalenie, czy w konkretnym wypadku nastąpiło "rażące naruszenie prawa", wymaga zawsze bardzo wnikliwego rozważenia sprawy. Naruszony przepis prawa nie może pozostawiać jakichkolwiek wątpliwości prawnych, a jego treść musi być jasna i nie może wywoływać sporów doktrynalno-orzeczniczych. Jak wynika z powyższego organy orzekające w niniejszej sprawie – prowadząc postępowanie wyjaśniające – obowiązane były uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2011 r. oraz istniejący w tej dacie stan faktyczny, biorąc przy tym pod uwagę argumentację podnoszoną przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. W tym zakresie Sąd nie dostrzegł żadnych uchybień w kontrolowanym postępowaniu. Wprawdzie dla oceny decyzji z [...] grudnia 2011 r. znaczenie miał przede wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu zakończonym tą decyzją, ale stanowisko skarżącego zaprezentowane w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności również należało w tym postępowaniu uwzględnić i ocenić, co – zdaniem Sądu – zostało prawidłowo dokonane przez organy orzekające. Podsumowując należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, iż decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2011 została wydana z rażącym naruszeniem art. 43 § 1 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.