II GSK 269/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia del. WSA Izabela Najda-Ossowska Protokolant Milena Budna po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. J. W. P. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 grudnia 2013 r.; sygn. akt VIII SA/Wa 893/13 w sprawie ze skargi B. K., A. B., Z. B.-K., J. K. – wspólników spółki cywilnej M.-P. na informację M. J. W. P. U. z dnia [...] października 2013 r.; nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. J. W. P. U. na rzecz B. K. - wspólnika spółki cywilnej M.-P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 893/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. K., A. B., J. K., Z. B.-K. – wspólników spółki cywilnej M.-P. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, uwzględnił skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Pismem z dnia [...] września 2013 r., nr [...], M. Jednostka Wdrażania Projektów Unijnych poinformowała B. K. wspólnika M.-P. s.c. o tym, że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt.: "Rozbudowa przedsiębiorstwa poprzez zakup maszyn i wdrożenie nowych produktów z wykorzystaniem wyników prac badawczo- rozwojowych, szansą na poprawę konkurencyjności M.-P. s.c. B. K., A. B. i inni" został odrzucony z przyczyn formalnych. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium formalnego 10 Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wnioskodawca w przesłanym uzupełnieniu zmienił bowiem procentowy poziom dofinansowania z 34,85% na 45,54%. Powyższa zmiana została dokonana samowolnie przez wnioskodawcę i nie wynika z pisma o uzupełnienie błędów formalnych. Zmiana ta nie mieści się również w katalogu innych błędów formalnych niż wskazane przez M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, skutkujących drobną zmianą, które wnioskodawca zauważy we wniosku o dofinansowanie i które można poprawić. Zgodnie zaś z zapisami Regulaminu konkursu, w przypadku gdy w projekcie wprowadzone zostaną dodatkowe nieuzasadnione zmiany, wniosek o dofinansowanie nie podlega dalszej ocenie. W związku z powyższym, zgodnie z § 9 pkt 7 Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 dokonana przez wnioskodawcę zmiana skutkuje odrzuceniem projektu. Protest na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli wspólnicy spółki cywilnej M.-P. – B. K., J. K., A. B. i Z. B.-K., którzy podnieśli, że zmiana procentowego poziomu dofinansowania z 34,85% na 45,54% nie została dokonana samowolnie przez wnioskodawcę, ale wynika z poprawek, które zgodnie z Regulaminem konkursu "implikują kolejne zmiany, np. w przypadku tabel finansowych. Należy wówczas dokonać niezbędnych zmian i załączyć do uzupełnienia stosowną informację o wprowadzonych dodatkowych poprawkach poprzez złożenie pisma wyjaśniającego, które części wniosku i w jakim zakresie zostały zmienione". Zmiana wniosku wynikała z poprawek, które wpłynęły na wartość wydatków kwalifikowanych oraz ze sposobu postępowania jaki narzuca Regulamin konkursu w przypadku ubiegania się przez wnioskodawcę o maksymalne dopuszczalne dofinansowanie (poprzez określenie w Regulaminie konkursu maksymalnej dopuszczalnej kwoty dofinansowania – 750.000 PLN). Wnioskodawca nie wprowadził zaś dodatkowych nieuzasadnionych zmian, niewynikających z pisma o uzupełnienie błędów formalnych. W związku z naniesionymi wszystkimi poprawkami wartość wydatków kwalifikowanych uległa zmniejszeniu z 2.152.000 PLN do 1.646.500 PLN. Wartość wydatków kwalifikowanych i powyżej przywołane warunki Regulaminu konkursu spowodowały, że wnioskodawca zarówno na etapie składania wniosku, jak i na etapie poprawy formalnej ubiega się o maksymalną dopuszczalną kwotę pomocy, tj. 750.000 PLN, a wówczas wartość procentowa dofinansowania jest wartością wynikową. Ponieważ tabela finansowa nie została dostosowana do takiego przypadku na etapie składania wniosku, uwzględniając zaokrąglenia zastosowane w tabelach finansowych, wnioskodawca wyliczył wartość procentową dofinansowania na poziomie 34,85%, która dawała najbardziej przybliżoną do 750.000 PLN kwotę maksymalnego dopuszczalnego dofinansowania, tj. 749.972 PLN. Na etapie zaś poprawy wniosku, uwzględniając zaokrąglenia zastosowane w tabelach finansowych, wnioskodawca wyliczył wartość procentowego dofinansowania z proporcji kwoty dofinansowania wyliczonej na etapie składania wniosku do wartości zmienionych wydatków kwalifikowanych i stąd dofinansowanie na poziomie 45,54% dawało najbardziej przybliżoną do niej kwotę, tj. 749.816,10 PLN. Ponieważ w Regulaminie konkursu nie ma zastrzeżenia, że procentowy poziom dofinansowania określony we wniosku o dofinansowanie nie może ulec zmianie na etapie poprawy formalnej i wartością implikującą zmianę poziomu procentowego dofinansowania była maksymalna dopuszczalna kwota dofinansowania w PLN, a tabela finansowa nie została dostosowana do tego przypadku, chociaż Regulamin konkursu wprowadza ograniczenie maksymalnej kwoty dofinansowania, protestujący wnieśli o uwzględnienie ich protestu i skierowanie wniosku do ponownej oceny formalnej. Wniosek spełnia bowiem kryterium formalne 10 - Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) pismem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] poinformowała B. K. - wspólnika spółki cywilnej M.-P., że jej protest nie został uwzględniony, ponieważ ocena formalna wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Projekt wnioskodawcy został odrzucony z powodu wprowadzenia nieuzasadnionych zmian do dokumentacji aplikacyjnej, tj. podwyższenia procentowego poziomu dofinansowania na etapie uzupełnienia wniosku. Etap uzupełniania złożonego wniosku o dofinansowanie nie może stanowić momentu, w którym wnioskodawca wprowadza do dokumentacji aplikacyjnej zmiany, do których nie został wezwany lub które nie wynikają ze zmian, o które został poproszony. Instytucja rozpatrująca protest nie przychyliła się do stanowiska wnioskodawcy, że poprawki, do których został wezwany przez MJWPU na etapie uzupełnienia, implikowały konieczność wprowadzenia zmian, które stały się podstawą odrzucenia wniosku. Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie pierwotnie deklarując określony procentowy poziom dofinansowania, a z pisma organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. wzywającego do poprawy wniosku nie wynikała konieczność dokonywania zmiany tego poziomu. Określenie w Regulaminie maksymalnej kwoty dofinansowania na 750.000 PLN nie może zostać uznane za przesłankę uzasadniającą działanie wnioskodawcy, gdyż ustalony pierwotnie procentowy poziom dofinansowania nie uniemożliwiał spełniania tego wymogu Regulaminu. W § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu stwierdza się, że w przypadku gdy w projekcie wprowadzone zostaną dodatkowe nieuzasadnione zmiany, wniosek o dofinansowanie nie podlega dalszej ocenie. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu z dnia [...] października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wnieśli: B. K., J. K., A. B., Z. B.-K. - wspólnicy spółki cywilnej M.-P., wnosząc o jego uchylenie w całości jako naruszającego przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zaskarżonym wyrokiem skargę uwzględnił, podkreślając na wstępie, że zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej: u.z.p.p.r.) każde naruszenie prawa przy dokonywaniu oceny projektu stanowi bezwarunkową podstawę do uwzględnienia skargi, niezależnie od stopnia tego uchybienia. Jest to regulacja odmienna od rozwiązań przyjętych w p.p.s.a., w której konsekwencje naruszenia prawa materialnego i procesowego są uregulowane odmiennie, nadto ustawodawca wymaga określonego stopnia naruszenia dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Odnosząc się do meritum sprawy Sąd I instancji uznał, że skarżący dokonując uzupełnienia swojego wniosku wskutek pisma organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazującego błędy formalne, nie wprowadzili samowolnych, nieuzasadnionych, czy też niezgodnych z § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 zmian. Skarżący wprowadzili do tego wniosku zmiany, do których zostali wezwani i które wynikają ze zmian, o które zostali poproszeni przez organ. Sąd podkreślił, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wezwano wnioskodawcę do zmiany wartości wydatków kwalifikowanych. Wynika to choćby z pkt 1 tegoż pisma, w którym to wskazano, że ujęty w montażu finansowym w tabeli de minimis koszt uzyskania certyfikatu jest niekwalifikowany zgodnie z Regulaminem konkursu, dlatego też wydatek ten należy przenieść do kosztów niekwalifikowanych. W związku z powyższym ujęty w montażu finansowym w tabeli de minimis koszt uzyskania certyfikatu dopuszczenia, zgodnie ze wskazaniem organu, został przez wnioskodawcę wykreślony z kosztów kwalifikowanych i przeniesiony do kosztów niekwalifikowanych. Zmiana wartości wydatków kwalifikowanych, przy stałej kwocie przysługującego maksymalnego dofinansowania, niewątpliwie implikuje zaś zmianę procentowego poziomu przysługującego maksymalnego dofinansowania. Wobec tego niezbędna zmiana procentowego poziomu dofinansowania została przez wnioskodawcę wprowadzona we wniosku. Trafnie też zauważyli skarżący, że Regulamin konkursu nie przewiduje braku możliwości zmiany procentowego poziomu dofinansowania projektu na etapie poprawy wniosku. W konsekwencji powyższego uznać należało, że dokonana przez skarżących zmiana procentowego poziomu dofinansowania na etapie poprawy wniosku jest też zmianą uzasadnioną. Treść § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu zabrania bowiem wprawdzie dokonywania wszelkich zmian, za wyjątkiem jednak tych, które wynikają z pisma organu o uzupełnienie oraz takich, które implikowane są zmianami wynikającymi z takiego pisma. W związku z tym stwierdzić należało, że organ uznając, iż wnioskodawca dokonał zmian we wniosku samowolnie, a zmiany te nie wynikają z pisma o uzupełnienie błędów formalnych i są nieuzasadnione, dopuścił się błędnej interpretacji i naruszenia ww. przepisu Regulaminu konkursu, a w konsekwencji niezasadnie odrzucił projekt z przyczyn formalnych i oddalił protest skarżących na powyższe rozstrzygnięcie. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych, która zaskarżyła go w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie na wynik sprawy, tj.: 1) art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo wskutek błędnego przyjęcia, że ocena wniosku o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 2) art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 poprzez błędną wykładnię i uznanie, że uzupełnienie wniosku nr [...] zostało złożone zgodnie z zasadami określonymi w konkursie; 3) art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że każde naruszenie prawa przy dokonywaniu oceny projektu stanowi bezwarunkową podstawę do uwzględnienia skargi, niezależnie od stopnia tego uchybienia, podczas gdy w ocenie organu zastosowana przez Sąd interpretacja literalna naruszonego przepisu jest sprzeczna z celem wprowadzenia specjalnej procedury dla oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Unii Europejskiej i nie zapewnia właściwej kontroli legalności działań administracji publicznej, a w konsekwencji naruszenie art. 134 § 1 i art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 22 lipca 2002 r. ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa prawnego według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ podkreślił, że Regulamin konkursu PROWM/1.5/2/2013 zabrania dokonywania wszelkich zmian, za wyjątkiem tych, które wynikają z pisma o uzupełnienie lub które implikowane są zmianami wynikającym z pisma o uzupełnienie, a także te, które są zmianami drobnymi. Natomiast skarżący nie byli wzywani do zmiany poziomu dofinansowania, także zmiany w zakresie kosztów kwalifikowanych nie implikowały zmian w zakresie poziomu dofinansowania. Dokonane przez skarżących zmiany nie można było uznać też za drobne, ponieważ są zmianami powodującymi zmianę oceny wniosku o dofinansowanie względem przyjętych kryteriów. Zmiana ta powoduje zmniejszenie wkładu własnego z 65,15% na 54,46%, a co przy minimalnym poziomie dofinansowania 50% w ramach przedmiotowego konkursu, powoduje wpływ na wysokość punktacji, jaką uzyska wniosek w ramach niniejszego kryterium. Ponadto organ zauważył, że zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, co oznacza odformalizowanie tego rodzaju postępowania celem jego usprawnienia. Sąd natomiast w zaskarżonym wyroku, wbrew wyżej opisanym celom przyświecającym wprowadzeniu tej odformalizowanej procedury, dokonuje wykładni literalnej art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r. i uznaje, że każde naruszenie prawa przy dokonywaniu oceny projektu stanowi bezwarunkową podstawę do uwzględnienia skargi, niezależnie od stopnia tego uchybienia. Zastosowana przez Sąd wykładnia tego przepisu nakazuje oceniać postępowanie konkursowe prowadzone z wyłączeniem przepisów k.p.a. surowiej niż postępowanie prowadzone przez organy wydające decyzje administracyjne w trybie k.p.a., gdzie powodem uwzględnienia skargi będzie tylko istotne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje konkretną sprawę w granicach zarzutów skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny zostały wymienione w § 2 powołanego przepisu. W niniejszej sprawie nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania sądowego. Skarga kasacyjna nie jest usprawiedliwiona. Przede wszystkim nietrafne są zarzuty sformułowane w pkt 1 i 3 petitum skargi kasacyjnej. Istota tych zarzutów sprowadza się do twierdzenia, że Sąd I instancji naruszył art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., gdyż błędnie przyjął, że MJWPU przeprowadziła ocenę projektu w sposób naruszający prawo. Formułując powyższe zarzuty, strona skarżąca nie nawiązała wprost do żadnych regulacji, którym miał uchybić Sąd I instancji. Zarzuty powyższe sformułowane tak jak w skardze kasacyjnej (samoistnie) są chybione, gdyż dopiero powiązanie ich z konkretnymi zarzutami procesowymi lub materialnymi, może odnieść zamierzony skutek w postaci zakwestionowania zasadności zastosowania przez Sąd I instancji przepisu art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., uprawniającego do stwierdzenia, że ocena projektu została przez MJWPU przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Inaczej mówiąc, zarzut naruszenia przepisu dającego sądowi podstawę do stwierdzenia wadliwości dokonanej oceny i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia jest skuteczny o tyle, o ile powiąże się go z konkretnie przedstawionymi uchybieniami procesowymi lub materialnymi. Nie uzasadnia powyższych zarzutów odwoływanie się do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 3 § 3 p.p.s.a. a także art. 1 § 2 p.u.s.a. Uzasadnienie wskazanych powyżej przez autora skargi kasacyjnej przepisów sprowadza się tylko i wyłącznie do przytoczenia fragmentów orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kasator nie powiązał jednak tych cytatów z postawionymi zarzutami naruszenia powołanych przepisów. Tego typu uzasadnienie podstawy kasacyjnej nie spełnia wymagań ustawowych, zwłaszcza mając na uwadze to, że – jak stanowi art. 175 § 1 p.p.s.a. – skarga kasacyjna jest sporządzana przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeżeli bowiem skarżący powołuje się na orzeczenia organów władzy sądowniczej (np. NSA), to dla prawidłowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych nie jest wystarczające powtórzenie fragmentów takich orzeczeń bez wskazania jakie znaczenie mają te fragmenty dla oceny zaskarżonego wyroku. Stanowisko organów władzy sądowniczej nie może zastępować uzasadnienia podstaw kasacyjnych (por. wyroki NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 4/05; z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 334/11 basa orzeczeń nsa.gov.pl). Nie potwierdza trafności argumentacji skargi kasacyjnej odwoływanie się do treści art. 37 u.z.p.p.r., z którego wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Właśnie z uwagi na to, że procedura przewidziana w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego została w tych sprawach wyłączona, sąd administracyjny z uwagi na treść art. 30e u.z.p.p.r. nie może stosować regulacji z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odformalizowanie procedury konkursowej, do którego odwołuje się kasator, nie oznacza, że przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. należy inaczej rozumieć aniżeli wyjaśnił to Sąd I instancji. Przewidziana w tym ostatnio wskazanym przepisie procedura jest właśnie szczególną regulacją, która znajduje zastosowanie w sprawach ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z tych zatem przyczyn niezasadne okazały się zarzuty zawarte w pkt 1 i 3 petitum skargi kasacyjnej. W pkt 2 petitum skargi kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu poprzez błędną wykładnię i uznanie, że uzupełnienie wniosku zostało złożone zgodnie z zasadami określonymi w konkursie. Zdaniem kasatora § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu nie zezwalał na uzupełnienie wniosku poprzez zmianę procentowego poziomu dofinansowania projektu, gdyż nie były one implikowane zmianami wynikającymi z pisma o uzupełnienie. Nie jest spornym w sprawie, że § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu przewiduje uzupełnienie lub poprawę wniosku wynikającą z informacji o uzupełnieniu, a także gdy wprowadzone zgodnie z uwagami poprawki implikują kolejne zmiany. Regulamin w tym postanowieniu dopuszczał też wprowadzenie zmian drobnych. Kasator zarzuca, że Sąd dokonał błędnej wykładni § 9 ust. 7, gdyż pojęcie zmian implikowanych pismem o uzupełnienie należy rozumieć jako zmiany, które warunkują kompletność i spójność wniosku. Przyjmując takie rozumienie powyższego postanowienia Regulaminu konkursu, nie sposób stwierdzić, że Sąd I instancji dokonał jego odmiennej wykładni. Nie świadczy o tym stwierdzenie Sądu, który uznał, iż zmiana wartości wydatków kwalifikowanych przy stałej kwocie przysługującego maksymalnego dofinansowania implikuje zmianę procentowego poziomu przysługującego maksymalnego dofinansowania. Jest to bowiem kwestia okoliczności faktycznych sprawy, nie zaś wykładni postanowień Regulaminu konkursu. Sąd I instancji stwierdził przy tym, że skarżący wprowadzili do wniosku zmiany, do których zostali wezwani i które wynikają ze zmian, o które zostali poproszeni przez organ. Formułując tego rodzaju stwierdzenia, Sąd odwołał się wprost do konkretnych treści pisma organu z dnia 5 sierpnia 2013 r. (pkt 1 pisma), zwracając uwagę, że skarżący są zobowiązani przenieść określony wydatek do kosztów niekwalifikowanych. Z treści tegoż pisma oraz wyjaśnień pisemnych złożonych w ramach odpowiedzi na wezwanie organu, Sąd I instancji sformułował twierdzenie o tym, że zakwestionowana przez organ zmiana we wniosku była skutkiem wprowadzonej w ten sposób zmiany wartości wydatków kwalifikowanych. Te kwestie dotyczą sfery ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie. Zatem, jeżeli autor skargi kasacyjnej zamierzał skutecznie zakwestionować stanowisko Sądu I instancji w sferze ustaleń faktycznych sprawy (okoliczności faktycznych), to winien sformułować zarzuty, które podważałyby tę ocenę Sądu. Tego rodzaju zarzuty w istocie rzeczy nie zostały sformułowane w skardze kasacyjnej, gdyż brak w treści jej zarzutów oraz w ich uzasadnieniu argumentacji odnoszącej się do stanowiska Sądu I instancji nawiązującego wprost do treści pisma organu z dnia 5 sierpnia 2013 r. oraz treści pisma wyjaśniającego skarżących. Wbrew stanowisku MJWPU, zmiany wprowadzone do wniosku w trybie § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu mogą w niektórych sytuacjach wpływać na wysokość punktacji jaką uzyska wniosek w ramach kryterium zgodności z Regulaminem. Celem powyższej regulacji jest właśnie doprowadzenie do jasności i spójności wniosku, wyeliminowanie występujących wątpliwości w zakresie zawartych w nim treści, które w konsekwencji pozwalają ocenić, czy wniosek spełnia dane kryterium czy też go nie spełnia. Nie można wykluczyć sytuacji, że wprowadzenie we wniosku zmian w oparciu o § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu nie wpłynie na wysokość punktacji, a właściwie trudno ocenić tę wysokość przed weryfikacją wniosku w tym trybie. Kasator natomiast nie zarzucił, iż Sąd I instancji błędnie uznał stwierdzając, że skarżący zostali wezwani do zmiany wartości wydatków kwalifikowanych. Z tych zatem przyczyn argumentacja kasatora nie była trafna. Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie była usprawiedliwiona i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 204 pkt 2 p.p.s.a.