II SA/Wa 1903/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Dąbrowska Sędzia WSA – Adam Lipiński (sprawozdawca) Sędzia WSA – Andrzej Góraj Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Telewizji Polskiej S. A. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę – Telewizja Polska S. A. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa oraz art. 5 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) utrzymała w mocy swoja poprzedzająca decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. o odmowie udzielenia Stowarzyszeniu [...] informacji publicznej w zakresie wskazania wartości wynagrodzenia jakie zapłaciła Telewizja Polska S. A. za prawo do emisji serialu "[...]" i przekazanie Stowarzyszeniu [...] odpisu umowy przyznającej TVP S. A. prawo do emisji ww. serialu. W uzasadnieniu decyzji Telewizja Polska S. A. wskazała, co następuje: Całkowita odmowa udostępnienia żądanej informacji nastąpiła z uwagi na treść art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej. Powyższe wynika z faktu nadanie umowie, której przedmiot stanowi zakup licencji na emisję audycji "[...]" klauzuli "tajemnica przedsiębiorstwa" i jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, przede wszystkim z uwagi na zawarte w umowie informacje posiadające dla TVP S. A. wartość gospodarczą. Zgodnie z postanowieniami Instrukcji Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwu w TVP S. A. (dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TYP S. A.), stanowiącej załącznik do Uchwały Nr [...] Zarządu TVP S. A. z dnia [...] lutego 2013 r. Telewizja Polska S. A. podjęła niezbędnych kroków do utrzymania tej informacji w poufności. Telewizja Polska S. A. pomimo, iż jest spółką Skarbu Państwa, dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne, to jako spółka prawa handlowego działa w warunkach wolnego rynku, co niesie szereg zagrożeń dla jej funkcjonowania. Zważywszy, iż na rynku działają podmioty prowadzące działalność konkurencyjną względem TVP S. A., upublicznienie pewnych informacji związanych z działalnością Spółki może mieć dla niej bardzo dotkliwe skutki. Aby zapobiec takim niekorzystnym następstwom Telewizja Polska S. A. nadaje pewnym dokumentom klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa" w celu zachowania ich w poufności i zapobieżenia ich ujawnianiu osobom trzecim. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S. A. zalicza się m.in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowi zakup licencji do emisji audycji telewizyjnych, w tym seriali, które zawierają dane odnoszące się m. in. do kwestii produkcyjnych, finansowych i handlowych, a warunki jej zawarcia ustalono w wyniku przeprowadzonych negocjacji. Wiedza w tym zakresie udostępniona podmiotom konkurencyjnym spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S. A. w bardzo szeroki sposób np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto udostępnienie pewnych informacji publicznie w sytuacji, gdy Telewizja Polska S. A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłoby interesom TVP S. A. Wobec powyższego nie ma racji odwołujący twierdząc, iż Telewizja Polska S. A. nie jest podmiotem działającym na tynku komercyjnym, gdyż jest spółką Skarbu Państwa. O istnieniu konkurencyjności na rynku nie przesądza bowiem status właściciela, ale rzeczywisty przedmiot działalności, rodzaj oferowanych usług, krąg odbiorców. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż TVP S. A. jak i inne podmioty oferujące takie same usługi na tym samym rynku rywalizują o względy tej samej grupy odbiorców i z tego względu są wobec siebie przedsiębiorcami konkurencyjnymi. Ponadto nie ma racji odwołujący twierdząc, iż TVP S. A. nie jest spółką prawa handlowego, gdyż jest dofinansowywana ze środków publicznych, a także, iż nie prowadzi działalności zarobkowej. Warto bowiem wskazać, iż przychodów Telewizji Polskiej S. A. nie stanowią wyłącznie środki publiczne (abonament), ale przychody te pochodzą także z innych źródeł, m.in. z obrotu prawami do audycji, z reklam i audycji sponsorowanych. Powyższe wynika z art. 31. ust. 1. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji Dz. U. z 1993 r. Nr 7 poz. 34 ze zm.). Stowarzyszenia [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zarzucając Telewizji Polskiej S. A. wydanie decyzji z naruszeniem art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, pomimo iż: - nie posiada ona wartości gospodarczej; - dotyczy działalności publicznej a nie komercyjnej Telewizji Polskiej S. A.; - Telewizja Polska S. A. nie podjęła żadnych działań w celu zachowania tych informacji w poufności. Wskazując na powyższe zarzuty Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji. W uzasadnieniu skargi oraz w dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] września 2013 r. Stowarzyszenie wskazało, iż nie można zgodzić się z TVP S. A., iż przedmiotowa informacja spełnia przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa. W szczególności nie można uznać, iż jest to informacja posiadająca wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji. Jak przyjmuje się w doktrynie, tajemnicą przedsiębiorstwa objęte są jedynie takie informacje (niezależnie od ich rodzaju), których ujawnienie godziłoby w interes gospodarczy TVP S. A., tzn. jej wykorzystanie przez innego miałoby przedsiębiorcy zaoszczędzić wydatków lub zwiększyć zyski. Co istotne, utajniając informację należy ją ocenić obiektywnie, wskazując jej faktyczną wartość gospodarczą, a nie sugerować się subiektywnym przekonaniem przedsiębiorcy (patrz A. Michalak, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Warszawa 2011, s. 317). Żądana informacja takich kryteriów nie spełnia. Ujawnienie przez Telewizję Polska S.A. informacji o wielkości wynagrodzenia uiszczonego tytułem nabycia prawa do emisji filmu "[...]“ nie wpłynie w żaden sposób na jej możliwości finansowe, ani nie spowoduje stratę na jej majątku. Kwestie finansowe i handlowe dotyczą właśnie wykorzystania przez Telewizję Polską S. A. wydatków publicznych. Statut Telewizji Polskiej, w § 36 wymienia źródła przychodu Spółki, które stanowią m. in. opłaty abonamentowe oraz możliwość dotacji z budżetu państwa. Nie jest to tym samym typowa spółka prawa handlowego ponieważ jest dofinansowana ze środków publicznych. W tym kontekście nie bez znaczenia jest również fakt, że - jeśli wierzyć komunikatowi TVP S. A. z dnia [...] czerwca 2013 r. - emisja tego filmu miała właśnie na celu realizację misji publicznej (umożliwienie publiczności wyrobienia sobie zdania na temat kontrowersyjnego filmu), a nie na osiągnięcie dochodu. TVP S. A. nie jest typowym uczestnikiem "gry rynkowej", korzysta bowiem z uprzywilejowanej pozycji, np. w dziedzinie źródeł finansowania. W związku z tą uprzywilejowaną pozycją, organ nie może stawiać się na równi z pozostałymi uczestnikami gry rynkowej i wskazywać, że ujawnienie wnioskowanych danych naruszy jej pozycję rynkową. Dlatego bowiem ustawodawca przyznał TVP S. A. dobrodziejstwo opłat abonamentowych, aby w swojej działalności emisyjnej nie kierował się wyłącznie rachunkiem zysku i strat, ale przede wszystkim zasadami określonymi w art. 21 ustawy o radiofonii i telewizji. TVP S. A. nie wykazała, aby wnioskowane informacje (wnioskowany dokument) były objęte procedurą Instrukcji ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa w TVP S. A. Nie podjęła także działań zmierzających do zachowania poufności przedmiotowej informacji, albowiem nie ma żadnych przesłanek do stwierdzenia, iż Telewizja Polska faktycznie objęła przedmiotowa informacją działaniami zmierzającymi do zachowania jej w poufności. Samo przedłożenie wewnętrznego dokumentu – Polityka Bezpieczeństwa Informacji TVP S. A. o niczym nie świadczy, w szczególności, że zawarty w niej wykaz informacji, jakich dokument ten dotyczy, nie obejmuje wnioskowanej informacji. Trzeba zauważyć, że Telewizja Polska nie wykazała nawet tego, że wnioskowana informacja została objęta procedurą opisaną we własnej Polityce Bezpieczeństwa. Nie ma żadnej informacji o decyzji i zgłoszeniu, o którym mowa w § 4 pkt 1 i 3 Polityki Bezpieczeństwa. W tym kontekście twierdzenie Telewizji Polskiej, iż wnioskowana informacja jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa jest po prostu gołosłowne i już przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Samo nadanie przedmiotowej informacji klauzuli "poufne" lub podobnej nie uzasadnia ograniczenie dostępu do niej, gdyż w takim wypadku prawo zagwarantowane konstytucyjnie stałoby się fikcją. Uzależnione byłoby jedynie od subiektywnego przekonania zobowiązanego do ujawnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1010/05). W odpowiedzi na skargę Telewizja Polska S.A. wniosła o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie jest okolicznością niesporną, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Telewizja Polska S.A jest podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowana informacja, dotycząca treści umowy podpisanej przez TVP S. A. na emisję serialu "[...]" oraz kwoty jaką TVP S. A. zobowiązała się zapłacić za prawo do emisji tego serialu, stanowi informację publiczną. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej to jest udostępnienia treści przedmiotowej umowy i podania kwoty, w oparciu o art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy - Telewizji Polskiej S. A. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta została w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). Z powyższego przepisu wynika, że aby dana informacja stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, musi spełniać warunki: a) poufności, b) braku ujawnienia, c) zabezpieczenia informacji. Bliższa analiza wskazanych powyżej elementów uprawnia do twierdzenia, że w zasadzie powyższe przesłanki da się sprowadzić do jednego wspólnego mianownika, tj. poufności. Jeżeli bowiem przedsiębiorca nie podjął działań w celu zabezpieczenia poufności, to informacja nie jest poufna, skoro każdy może mieć do niej dostęp. Informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak, "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717). Co do pojęcia informacji posiadającej wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ww. ustawy należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie obowiązuje jego liberalna wykładnia, zgodnie z którą za całkowicie wystarczające w tej mierze należy uznać istnienie nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S. A. zalicza się m. in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowi zakup licencji do emisji audycji telewizyjnych, w tym seriali, które zawierają dane odnoszące się m. in. do kwestii produkcyjnych, finansowych i handlowych, a warunki jej zawarcia ustalono w wyniku przeprowadzonych negocjacji. Wiedza w tym zakresie udostępniona podmiotom konkurencyjnym spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S. A. w bardzo szeroki sposób np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto udostępnienie pewnych informacji publicznie w sytuacji, gdy Telewizja Polska S. A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłoby interesom TVP S. A. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzasadnione jest stanowisko, że informacja o treści przedmiotowej umowy ma dla Telewizji Polskiej S. A. wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i z uwagi na tę wartość mogła zostać objęta tajemnicą tego przedsiębiorstwa. Należy zgodzić się z TVP S. A., że informacja o treści umowy na emisję serialu "[...]" i cenie za prawo do jego emisji posiada wartość wygenerowana drodze negocjacji. Stanowi zatem cenne źródło informacji dla innych konkurencyjnych nadawców telewizyjnych i może wpływać na pozycję rynkową Telewizji Polskiej S.A. a także wpływać na kształtowanie ceny i innych warunków umownych w przypadku dokonywania zakupu przez TVP S. A. innych podobnych produktów. Samo sformułowanie "wartość gospodarcza" nie jest tu być może najlepszym sformułowaniem (należy je rozumieć w sensie largo), jednakże nie można odmówić poprawności takiego zakwalifikowania zakupionej produkcji, gdy zważy się na charakter serialu "[...]" i łączące się z tym serialem dyskusje natury historycznej i emocjonalnej. Pod tym względem serial ten, poprzez propagowanie innego, iż aprobowany w Polsce pogląd na najnowszą historię, jest ważną pozycją i pomocną dla poznania innego punktu widzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie daleki jest od dokonywania oceny prawidłowości historycznej serialu i nie o to chodzi w tej sprawie. Jednakże ważne dla oceny zasadności objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa żądanych przez Stowarzyszenie [...] informacji jest uzmysłowienie sobie pewnej wyjątkowości i specyfiki serialu "[...]", faktu, iż – jak to twierdził komunikat TVP S. A. z dnia [...] czerwca 2013 r. (wskazywany zresztą w skardze) – emisja tego filmu miała na celu realizację misji publicznej TVP S. A., umożliwienia publiczności wyrobienia sobie zdania na temat kontrowersyjnego filmu, nie zaś osiągnięcia dochodu. Z punktu widzenia rynkowego każda tego typu produkcja telewizyjna stanowi rzecz oznaczoną co do tożsamości. Zatem, w przeciwieństwie do rzeczy oznaczonych co do gatunku, ich wartość i warunki emitowania są specyficzne i wprost uzależnione od immanentnych cech takiego produktu. Nie można nie dostrzegać, iż serial ten z pewnością będzie budził inne emocje w Polsce, w [...] czy np. w krajach [...]. Zatem taka specyficzna cecha kontrowersyjnych programów musi również w sposób znaczący odbić się na jego cenie i warunkach dystrybucji. Zatem ujawnienie powyższych esentialii negotii umowy(a do tego w istocie sprowadza się w istocie żądanie strony skarżącej w zakresie udostępnienia informacji publicznej) może odnieść niekorzystny dla TVP S. A. skutek na przyszłość, w przypadku chęci zakupu innego podobnego i kontrowersyjnego programu, bądź sprzedaży dla innej obcej telewizji własnej produkcji TVP S. A., która mogła by być kontrowersyjna dla widzów obcej telewizji. Zatem umożliwienie wykonywanie przez Telewizję Polską S. A. misji publicznej, zapoznawania widzów z innymi, nawet kontrowersyjnymi poglądami, w efekcie końcowym także sprowadza się do konkretnej ceny. Jeżeli Telewizja Polska S. A. ma za zadanie wykonywać misje publiczną, rozumianą także jako zapoznawanie widza z różnorodnymi poglądami, a nie tylko ograniczyć się do programów komercyjnych, musi mieć prawo do zachowania w poufności danych dotyczących zasad emisji takich wyjątkowych programów. Dlatego ze specyficznych, wyżej wskazanych, cech przedmiotowego serialu "[...]", w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zasadne jest wydanie w niniejszej sprawie decyzji odmownej, w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zważyć tu także należy, iż nadawanie klauzul poufności, czy tajemnicy przedsiębiorstwa jest uznawane za na ogól wystarczające z uwagi na wykazanie zwykłego gospodarczego interesu przedsiębiorcy. W niniejszym przypadku interes ten jest nadto niejako kwalifikowany przez cechy specyficzne danego produktu. Telewizja Polska S. A. jest wprawdzie telewizją publiczną, a tym samym jednostką sektora finansów publicznych, ale nie można jednocześnie pomijać faktu, że jest spółką prawa handlowego, funkcjonującą na konkurencyjnym rynku nadawców telewizyjnych. O istnieniu konkurencyjności na rynku nie przesądza jednakże status właściciela, ale rzeczywisty przedmiot działalności, rodzaj oferowanych usług, krąg odbiorców i krąg przedsiębiorstw konkurencyjnych. Zatem w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie, gdy zważy się na charakter przedmiotowej umowy, nie można w żaden sposób podzielić zarzutu skarżącego o naruszeniu w zaskarżonym rozstrzygnięciu administracyjnym zasady proporcjonalności pomiędzy prawem do informacji publicznej a tajemnicą przedsiębiorcy – TVP S. A. Wbrew zatem zarzutom skargi, w świetle przepisu - art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, dopuszczalne było wyłączenie jawności treści przedmiotowej umowy z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W podobnym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13) podzielił zasadność poglądów w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publiczne, w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z uwagi na interes gospodarczy przedsiębiorcy. Ma natomiast rację skarżące Stowarzyszenie, gdy wskazuje na brak podjęcia przez Telewizję Polską S. A. odpowiednich działań na gruncie własnych przepisów wewnętrznych, w celu objęcia tajemnicą, czy poufnością treści umowy na emisję serialu "[...]". Chodzi tu o prawidłowe wykonanie i zastosowanie wewnętrznych przepisów funkcjonujących w TVP S. A. - Instrukcji Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwu w TVP S. A. (dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TYP S. A.), stanowiącej załącznik do Uchwały Nr [...] Zarządu TVP S.A. z dnia [...] lutego 2013 r. Telewizja Polska S. A. a ściślej brak informacji o wykonaniu procedury nadania odpowiedniej klauzuli. Można tu mieć zastrzeżenia co do naniesienia klauzuli poufności i braku daty nadania tej klauzuli. Telewizja Polska S. A. ograniczyła się w tym zakresie jedynie do umieszczenia na stronach umowy pieczątki powołującej się na tajemnice przedsiębiorstwa, ze wskazaniem na przepis art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Brak jest tu wskazania daty objęcia umowy klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, bark także protokołu z takich czynności oraz wskazania osoby, która o tym zdecydowała. Jednakże ochrona przed udostępnieniem określonych informacji istnieje niezależnie od przepisów wewnętrznych danego przedsiębiorcy i poprawności zastosowanie tych przepisów. Ochrona ta została bowiem wprost przewidziana w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a zatem ochrona ta istnieje niezależnie od jakości i poprawności wykonania procedur wewnętrznych w danym przedsiębiorstwie. Na ten też przede wszystkim przepis ustawy powołuje się Telewizja Polska S.A. w uzasadnieniu decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Niniejsza sprawa nie polega na dokonywaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oceny poprawności procedur wewnętrznych TVP S. A. w zakresie ochrony danych poufnych i oceny pod względem formalnym prawidłowości wykonanych przez TVP S. A. czynności zabezpieczających w niniejszej sprawie. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy Telewizja Polska S. A. mogła w uzasadnieniu decyzji odmownej powołać się na przepisy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a ściślej, czy zastosowanie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji było, z uwagi na materię sprawy uzasadnione. Na to pytanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie udzielił odpowiedzi twierdzącej (o czym wyżej), zaś zagadnienie niedopełnienia wewnętrznych procedur przedsiębiorcy, czy tez niedokładnego ich wypełnienia nie mają żadnego znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy. Z tych wszystkich wyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.