IV SAB/Wa 231/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19.12.2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 13 października 2013 r. o wydanie zaświadczenia, czy w dniu 14 marca 2009 r. A. Z. wzywała Policję w związku z awanturą domową oraz czy odnotowano interwencje w okresie od 26 maja 2006 r. do 2 marca 2008 r. pod adresem ul. [...] w B. W odpowiedzi na skargę Komendant Komisariatu Policji w K. wskazał, że udzielił odpowiedzi skarżącemu pismem wysłanym w dniu 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Przepis art. 217 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej k.p.a., stanowi, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zgodnie zaś z art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., organami administracji publicznej są ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a., tj. inne organy państwowe oraz inne podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W niniejszej sprawie skarżący domagał się wydania przez Komendanta Komisariatu Policji w K. zaświadczenia dotyczącego interwencji Policji w sprawie awantury domowej, a więc w sprawie mogącej być przedmiotem ewentualnego postępowania o wykroczenie prowadzonego w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r., poz. 395). Nie stanowi ona zatem indywidualnej sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej, w której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. o wydawaniu zaświadczeń, zaś Komendant Komisariatu Policji w K. nie działał w ramach prowadzonego postępowania jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowa sprawa nie należy do kategorii spraw, w których zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Z tych przyczyn, przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.