II SAB/Wa 612/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania statusu osoby bezrobotnej i wypłaty zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę. T. C., pismem z dnia [...] września 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania statusu osoby bezrobotnej i wypłaty zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych. Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2013 r. wezwano skarżącego o wskazanie czy wyczerpał tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w ww. przedmiocie oraz o ewentualne nadesłanie odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 12 grudnia 2013 r. wskazał, że nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na bezczynność stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania statusu osoby bezrobotnej i wypłaty zasiłku dla bezrobotnych nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. – nie wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wobec powyższego uznać należy, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 37 K.p.a. Tym samym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji