III SA/Kr 1397/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-12-19

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego uzasadnia ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że bardzo niski miesięczny dochód skarżącego z tytułu zasiłku stałego, zły stan zdrowia oraz brak możliwości podjęcia dodatkowej pracy zarobkowej uzasadniają uwzględnienie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata, ma charakter wyjątkowy i jest przeznaczone dla osób w trudnej sytuacji materialnej lub gdy środki są bardzo ograniczone, co w tym przypadku zostało wykazane.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2013 r. dotyczącą zasiłku celowego. Skarżący, 60-letni niepełnosprawny mężczyzna, wskazał na niski dochód z zasiłku stałego (529 zł), posiadanie wynajmowanego piętra w kamienicy, z którego dochód jest zajmowany przez komornika na poczet alimentów (ok. 140.000 zł), wydatki na leczenie (ok. 100 zł) oraz koszty hotelu robotniczego (ok. 620 zł).
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego G. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickej po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącego G. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek G. P. o ustanowienie adwokata., w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2013 r. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu przyznanego zasiłku stałego wynosi 529 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi piętro w starej kamienicy w L. Obecnie wynajmowane a czynsz najmu podlega zajęciu komorniczemu na poczet zaległych alimentów w kwocie około 140.000 zł. Na uzasadnienie skarżący podał, iż ma 60 lat. Jest osobą niepełnosprawną. Z tego powodu otrzymał on zasiłek stały w wysokości 529 zł. Leczy się na choroby przewlekłe. Na lekarstwa wydaje około 100 zł. Opłata za hotel robotniczy, w którym obecnie mieszka wynosi około 620 zł. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną ( do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa skarżącego, bardzo niski miesięczny dochód z tytułu zasiłku stałego a także zły stan zdrowia i brak możliwości podjęcia dodatkowej pracy zarobkowej, uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło