VII SA/Wa 2231/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru zmiany sposobu użytkowania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić J. S. i B. S. reprezentowanym przez adwokata D. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 500 (pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi. Adwokat D. R. działając w imieniu skarżących wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013r., Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru zmiany sposobu użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z zarządzeniami z dnia 21 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 22 października 2013r., wezwał do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi oraz wezwał do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi o kwotę 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pełnomocnik skarżących otrzymał w/w pisma w dniu 28 października 2013r., a więc wyznaczony przez Sąd termin do wykonania nakazanych przez Sąd czynności upłynął z dniem 4 listopada 2013r. W wyznaczonym terminie został uzupełniony wpis sądowy, o czym pełnomocnik skarżących poinformował pismem z dnia 4 listopada 2013r., powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy. Jednakże przy piśmie tym nie zostało złożone stosowne pełnomocnictwo, zgodnie z wezwaniem Sądu. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacz to, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony i jej organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. daje jedynie wybór w sposobie wykazania umocowania. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej nie ustaje nawet w przypadku gdy w aktach administracyjnych pełnomocnictwo się znajduje. Potwierdził to NSA w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo, wskazując, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym, a pełnomocnik nie dysponuje drugim egzemplarzem pełnomocnictwa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że pierwszą czynnością dokonaną przez pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym było złożenie skargi. Z uwagi na fakt nie załączenia do niej dokumentu pełnomocnictwa, Sąd wezwał do uzupełnienia tego braku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nadesłał pismo, w którym powołuje się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, ale nie nadesłał dokumentu pełnomocnictwa zgodnie z wezwaniem. Faktu złożenia pełnomocnictwa , na które powołuje się pełnomocnik skarżących, w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji nie można uznać za wywiązanie się przez pełnomocnika z obowiązku wynikającego z art. 37 p.p.s.a. Termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu. Z tego też względu skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.