II SA/Wa 1630/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. K. na pismo Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...] postanawia - odrzucić skargę- Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2013 r. A. K. wystąpił do Sądu Okręgowego w [...] o wydanie kserokopii akt sprawy o sygn. [...]. Sąd Okręgowy w [...] pismem z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...] poinformował A. K., że żądane przez niego dokumenty zostaną mu przesłane po uiszczeniu opłaty sądowej w kwocie 52 zł. A. K. w piśmie z dnia 8 lipca 2013 r. wystąpił do Sądu Okręgowego w [...] o zwolnienie go z powyższej opłaty. W odpowiedzi na powyższe Sąd Okręgowy w [...] w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...] poinformował A. K., że brak jest podstaw prawnych do zwolnienia go od opłaty za wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy. A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, że jej przedmiotem jest odmowa Sądu Okręgowego w [...] wydania kopii akt sprawy. Podał, że skargę wnosi w oparciu o ustawę z dnia 6 września 2001 r. o odstępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W piśmie procesowym z dnia 16 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że przedmiotem skargi A. K. jest decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiająca skarżącemu dostępu do informacji publicznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w tych przypadkach. W ocenie Sądu pismo Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...] nie należy do aktów i czynności wymienionych w 3 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przewiduje wydanie decyzji administracyjnej wyłącznie w dwóch przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo ma tymczasem wyłącznie charakter informacyjny. Treści zawartych w tym piśmie nie można poczytywać jako odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zawiera ono wyłącznie informację, iż brak jest podstaw prawnych do zwolnienia skarżącego od opłaty za wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy. Pismo to nie posiada zatem cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zaskarżonego pisma nie można również uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyduje o tym przede wszystkim informacyjny charakter tego pisma. Dany akt lub czynność, aby mogła być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku określone przepisami prawa administracyjnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Tymczasem zaskarżone pismo nie rozstrzyga w żaden sposób o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego wynikających z przepisów prawa. Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.