V SA/Wa 1374/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Beata Krajewska, , Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego; oddala skargę. W dniu [...] kwietnia 2008 r. Agencja Celna F., działając jako przedstawiciel bezpośredni N. Spółka z o.o. z siedzibą w K., dokonała zgłoszenia celnego SAD nr [...], w którym dla towaru określonego jako: 1] ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora, bez wyjść AV/TV - 220 szt. (poz. 1 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8531 20 95 90 z zerową stawką celną, 2] sterownik wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD), część monitora - 220 szt. (poz. 2 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8537 10 99 99 i stawkę celną w wysokości 2,10 % wartości celnej towaru, 3] płytka klawiszy do sterownika panela LCD - 10 szt. (poz. 3 SAD) zadeklarowała kod TARIC 8538 90 99 99 i stawkę celną w wysokości 1,70 % wartości celnej towaru, 4] kabel płytki klawisza, przewody do zasilania lamp CCFL, przewody do zasilania sterowników panela LCD - 470 szt. (poz. 4 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8544 42 90 00 i stawkę celną w wysokości 3,30 % wartości celnej towaru, 5] przetwornica do zasilania sterowników panela LCD - 100 szt. (poz. 5 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8504 40 90 90 i stawkę celną w wysokości 3,30 % wartości celnej towaru. Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z 19.10.1992 z późn. zm.), zwanego dalej WKC, co spowodowało objęcie towaru z mocy prawa procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz określenie należności celnych i kwoty podatku od towarów i usług. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Referat Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w K. w siedzibie spółki N. Sp. z o.o. w K. ustalono, że importer dla ww. urządzeń zadeklarował nieprawidłowy kod TARIC, co miało wpływ na określenie kwoty wynikającej z długu celnego i ustalenie prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług od importowanych towarów. O powyższym fakcie Urząd Celny w K. powiadomił Urząd Celny [...] w W. przesyłając protokół z kontroli nr [...] z dnia [...] stycznia 2011r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz kwoty długu celnego od towaru ujętego w w/w zgłoszeniu celnym. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011r. organ I instancji dokonał retrospektywnego zaksięgowania należności celnych od towarów ujętych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. w wysokości [...] zł. Towar wskazany w poz. 1 SAD określony jako ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora, bez wyjść AV/TV zaklasyfikowano do kodu 8528 59 90 90 ze stawką celną 14%. Co do pozostałych towarów zadeklarowanych w poz. 2, 3, 4, 5 SAD elementy kalkulacyjne pozostały bez zmian. Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej w Warszawie ponownie rozpoznał sprawę. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. organ II instancji uchylił w całości zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. i orzekł, iż prawidłowa kwota wynikająca z długu celnego od towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. podlegająca retrospektywnemu zaksięgowaniu wynosi [...] zł. Przedmiotową decyzją organ II instancji zmienił klasyfikację importowanych towarów zadeklarowaną w poz.1 SAD (ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora bez wyjść AV/TV) określając kod towaru 8529 90 92 44 ze stawką celną 5% i zmieniając dla tego towaru wartość celną i wysokość długu celnego. Dyrektor Izby Celnej w obszernym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia powołał regulacje unijne oraz regulacje prawa krajowego stanowiące podstawę wydania decyzji oraz wyjaśnił zasady stosowania reguł ORINS. W sposób szczegółowy przedstawił argumenty przemawiające za prawidłowością zastosowania kodu TARIC 8529 90 92 44 i wyjaśnił, dlaczego kod zadeklarowany przez skarżącą w zgłoszeniu celnym nie mógł mieć zastosowania. Na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej spółki złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono: a) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.; - art. 121, art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne poprzez sprzeczność ustaleń organu administracji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, - art. 12 i art. 187 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, które polega na nieuwzględnieniu pełnych danych technicznych oraz zastosowania importowanych towarów skutkującym niewłaściwą oceną stanu i klasyfikacją taryfową importowanych towarów, b) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.; - art. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286) oraz Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zawartych w załączniku do tego rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię skutkującą uznanie, że importowane przez skarżącą towary zgłoszone w dokumencie SAD OGL/443020/00/026103/08 podlegają zaklasyfikowaniu do kodu TARIC 8529 90 92 44, dla którego stawka celna wynosi 5%, - a z ostrożności, w wypadku nie uwzględnienia powyższych zarzutów i uznania, że importowane przez skarżącą towary zgłoszone w dokumencie SAD [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. podlegają zaklasyfikowaniu do kodu TARIC 8529 90 92 44 - zarzucono brak zastosowania art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz. U. WE L 395 z 31.12.2006) skutkujące pominięciem tego, że w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008r. stawka cła autonomicznego Wspólnej Taryfy Celnej dla towarów klasyfikowanych wg kodu TARIC 8529 90 92 44 wynosiła 0%. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem niniejszej sprawy i kwestią sporną jest prawidłowość klasyfikacji taryfowej towaru (ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora, bez wyjść AV/TV) sprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2008 r. wg SAD nr [...] (poz.1 SAD). Zgłaszający sklasyfikował importowany towar do pozycji 8531 (kod TARIC 8531 20 95 90), ze stawką celną zerową i stawką podatku VAT w wysokości 22%. Organy celne dokonały zmiany taryfikacji towaru klasyfikując go do kodu TARIC 8529 90 92 44 ze stawką celną w wysokości 5% wartości celnej. Istota sporu sprowadza się do odmiennych stanowisk w kwestii cech i właściwości, jakie powinien posiadać towar, aby mógł być zaklasyfikowany do podpozycji CN 8529 90 20. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że Polska stając się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, przyjmując zasady funkcjonowania państw unii celnej, przyjęła Wspólnotową Taryfę Celną. Przepis art. 20 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.), przewiduje, że należności przywozowe są obliczane na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.L.87.256.1 z 7.09.1987 r. ze zm.) ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną Nomenklaturą Scaloną (CN), gdzie w załączniku I (który jest corocznie modyfikowany) określa się Nomenklaturę Scaloną i tabele stawek Wspólnej Taryfy Celnej. W dacie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. (Dz.U. WE L 286 z 31.10.2007r.) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie zmiany nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną TARIC. Zgodnie bowiem z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane - podpozycjami TARIC-, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów. Zgodnie zaś z art. 3 ww. rozporządzenia Rady każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00". W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry. TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Istotne jest tutaj, iż dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które ewentualnie mogłyby być brane pod uwagę. W skardze skarżąca strona stoi na stanowisku, że importowane moduły LCD z racji ich wykorzystania przez skarżącą do budowy systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 winny być klasyfikowane do podpozycji CN 8529 90 20 właściwej m.in. dla części aparatury objętej podpozycją 8528 51 00 (monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471). Bowiem głównym składnikiem systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 jest jednostka centralna (komputer), która zarządza całym systemem i z której pochodzą sygnały odtwarzane następnie na tablicach LCD wykonanych z importowanych modułów LCD. Fakt, iż sporne moduły LCD mogą współpracować z maszynami do automatycznego przetwarzania danych przesądza o tym, iż winny być klasyfikowane jako przeznaczone zasadniczo do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych, nawet w sytuacji gdy mogą odtwarzać sygnały z innych źródeł. Powyższa argumentacja, zdaniem skarżącej, znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie C- 376/07, zgodnie z którym klasyfikacja w podpozycji 8471 60 90 (właściwej dla monitorów stosowanych zasadniczo w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych) nie jest wykluczona z tego tylko względu, że mogą one odtwarzać sygnały pochodzące zarówno z maszyny do automatycznego przetwarzania danych, jak również innych źródeł. Jak wykazano w zaskarżonej decyzji przedmiotem importu były moduły LCD zawierające podświetlenie lampą fluorescencyjną z zimną katodą (CCFL) oraz wyposażenie w postaci inwertorów i płytek drukowanych do adresacji pikseli. Przedmiotowe moduły stanowią części składowe monitorów ujętych w pozycji 8528 WTC. Zdaniem organu, oznacza to, że ich klasyfikację należy rozpatrywać w kontekście postanowień uwagi 2 do sekcji XVI taryfy celnej, stanowiącej, że z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (nie będące częściami wyrobów ujętych w pozycjach 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować według następujących zasad: a) Części będące towarami zaliczanymi do jakichkolwiek pozycji występujących vi' działach 84 łub 85 (z wyłączeniem pozycji nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tychże pozycji. b) Inne części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie w określonym rodzaju maszyny lub pewnej liczbie maszyn zaliczanych do tej samej pozycji (włączając maszyny ujęte w pozycjach nr 8479 lub 8543 ), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub w pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538 odpowiednio. Jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z wyrobami objętymi pozycją nr 8517, jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy zaliczać do pozycji 8517. c) Wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio w pozycjach nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8522, 8528, 8529 lub 8538 odpowiednio lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji nr 8485 lub 8548. Sporne moduły po zmontowaniu z innymi podzespołami są zdolne do pełnienia funkcji urządzeń z pozycji 8528. Są one niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania tego rodzaju urządzeń i są przeznaczone wyłącznie do określonych typów tych urządzeń. Zatem mogą być uznane za "części" składowe aparatury z pozycji 8528 WTC, a tym samym klasyfikowane w pozycji właściwej dla części takiej aparatury. Jednakże zaklasyfikowanie towaru do pozycji 8529 WTC jest możliwe tylko wówczas, gdy stwierdzone zostanie, iż w odniesieniu do towaru nie ma zastosowania uwaga 1 i 2a) do sekcji XVI oraz uwaga 1 do działu 85 WTC. Uwaga 1 do sekcji XVI i uwaga 1 do działu 85 WTC nie wykluczają klasyfikacji tychże wyświetlaczy w dziale 85 WTC. Wobec tego sporne wyświetlacze jako części składowe aparatury z pozycji 8528 WTC winny być klasyfikowane zgodnie z powołaną wyżej uwagą 2 do sekcji XVI. W tym przypadku uwaga 2a) nie może być zastosowana, gdyż wyświetlacze o opisanej wyżej charakterystyce nie zostały ujęte w żadnej z pozycji występujących w działach 84 lub 85. Stosownie więc do postanowień uwagi 2b) do sekcji XVI WTC przedmiotowe wyświetlacze winny być klasyfikowane w pozycji 8529 właściwej dla części nadających się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528, w której zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L Nr 286 z 31.10.2007.) wyszczególniono m. in. następujące podpozycje i kody TARIC : - 8529 10 - Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich: - 8529 90 - Pozostałe: - 8529 90 20 - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41 00, 8528 51 00 i 8528 61 00 - Pozostałe: - Skrzynki i odbudowy - 8529 90 41- Z drewna - 8529 90 49 - Z pozostałych materiałów - 8529 90 65 - Zespoły elektroniczne Pozostałe: - 8529 90 92 - Do kamer telewizyjnych objętych podpozycjami 8525 80 11 i 8525 80 19 oraz aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528 - 8529 90 92 43 - Ekran plazmowy zawierający wyłącznie elektrody adresu i wyświetlania, ze sterownikiem i/lub elektroniką sterowania tylko dla adresu piksela lub bez, z zasilaczem lub bez. - 8529 90 92 44 - Moduły LCD, składające się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli - 8529 90 92 99 - Pozostałe - 8529 90 97 - Pozostałe Klasyfikacja importowanych modułów do odpowiedniej podpozycji i kodu TARIC w ramach pozycji 8529 musi być przeprowadzona zgodnie z regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Z Not Wyjaśniających do Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów jednoznacznie wynika, że I. Reguły od 1 do 5 dotyczą, z uwzględnieniem istniejących różnic, klasyfikacji na poziomie podpozycji tej samej pozycji. II. Do celów reguły 6 następujące wyrażenia przyjmują znaczenie przypisane im w niniejszym dokumencie: a) "podpozycje na tym samym poziomie" : poziom pierwszy dla podpozycji jednokreskowych lub podpozycje dwukreskowe (poziom 2). Dlatego, gdy rozważa się uwzględnienie dwóch lub więcej podpozycji jednokreskowych w ramach pojedynczej pozycji w kontekście reguły 3 (a), ich specyfika lub podobieństwo względem danego artykułu powinno być oceniane na podstawie brzmienia porównywalnych podpozycji jednokreskowych. Jeśli po wybraniu najbardziej charakterystycznej podpozycji jednokreskowej, podlega ona jeszcze dalszemu podziałowi, wtedy i tylko wtedy należy rozważyć teksty podpozycji dwukreskowych celem wyznaczenia, która z nich powinna zostać wybrana. b. "jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej": oprócz sytuacji, gdy uwagi do sekcji lub działu nie są zgodne z tekstami podpozycji lub uwag do nich. III. Zakres podpozycji dwukreskowej nie powinien przekraczać zakresu podpozycji jednokreskowej, do której należy podpozycja dwukreskowa; a zakres podpozycji jednokreskowej nie powinien wykraczać poza zakres pozycji, do której należy podpozycja jednokreskowa itd. Powyższe oznacza, że po określeniu czterocyfrowej pozycji klasyfikacja do podpozycji przebiega wg tych samych reguł, co klasyfikacja do pozycji, z tym że rozważane podpozycje muszą być na tym samym poziomie. Z zakresu przedmiotowego pozycji 8529 wynika, iż ustawodawca przewidział, że towary klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej pod sześciocyfrowym kodem HS 8529 90 (jednokreskowa podpozycja HS) stanowią zbiór różnorodnych części do aparatury z pozycji od 8525 do 8528, w ramach którego wyodrębniono, dwa równorzędne podzbiory, a mianowicie "- - Części aparatur objętych podpozyciami 8525 60 00. 8525 80 30. 8528 41 00. 8528 51 00 i 8528 61 00" i .. - - Pozostałe:", które występują na poziomie drugim tzw. dwukreskowym. Opis podpozycji określanej jako "Pozostałe:" oznacza, że są w niej klasyfikowane towary o cechach innych niż wyszczególnione w poprzedzających podpozycjach na tym samym poziomie w ramach danej pozycji i są charakteryzowane w sposób wystarczająco szczegółowy przez zakres podpozycji na wyższym poziomie. Z kolei użycie dwukropka w podzbiorze "- - Pozostałe,'" stanowi zapowiedź, że nastąpi bardziej szczegółowe wyliczenie części należących do tej grupy towarowej, którym przypisane zostaną ośmiocyfrowe podpozycje CN, a następnie dziesięciocyfrowe kody TARIC. Kategoria towarów opisanych jako "- - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00. 8525 80 30. 8528 41 00. 8528 51 00 i 8528 61 00" stanowi odrębną podpozycję w stosunku do dwukreskowej podpozycji "- - Pozostałe:" oraz występujących w niej kodów TARIC. Zatem, aby zaklasyfikować importowane moduły LCD do jednej z ww. podpozycji należy w pierwszej kolejności ustalić, do jakiej grupy mogą przynależeć urządzenia budowane na bazie tychże modułów. Ze specyfikacji produktu [...], wyjaśnień Strony zawartych w piśmie skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w Kaliszu, zdjęć przedstawiających importowano moduły LED jednoznacznie wynika, że sporne moduły LCD to wyświetlacze ciekłokrystaliczne LM201WE2 ([...]) z aktywną matrycą oraz zintegrowanym systemem podświetlania lampą fluorescencyjną z zimną katodą (CCFL), wyposażone są w inwertery oraz płytki drukowane z elektroniką sterującą do adresacji pikseli. Wielkość ekranu wynosi 20.1", a rozdzielczość 1680 x 1050 pikseli. Wyświetlacze nie posiadają zasilaczy, konwerterów wideo, tunerów, ani interfejsów do podłączania innych urządzeń. Moduły te samodzielnie nic przetwarzają sygnałów wizyjnych, są jedynie zdolne wygenerować obraz z sygnału przetworzonego i dostarczonego przez sterowniki NCB120E. Z kolei z dokumentu "Data Sheet TFT LCD Monitor Control Board" wynika, iż rodzaj sygnału, który może zostać przetworzony zależy od modelu użytego sterownika, przy czym moduły LCD są zdolne do współpracy zarówno ze sterownikiem NCB120E1 jak i sterownikiem NCB120E3 i akceptują sygnały wejściowe: Analog RGB i NTSC/PAL. Model NCB120E1 wyposażony jedynie w złącze 15Pin D - Sub przetwarza sygnały wizyjne z komputerowych kart graficznych, natomiast model NCB120E3 wyposażony również w złącza MINI DIN i RCA przetwarza sygnały Y/C (S-Video) specyficzne dla odtwarzaczy DVD, odbiorników telewizyjnych i kamer wideo oraz zespolony sygnał wizji charakterystyczny transmisji NTSC, PAL, SECAM. Z powyższego wynika, że importowane moduły LCD mogą być wykorzystane w jednakowym stopniu zarówno do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również do produkcji innych monitorów i , odbiorników telewizyjnych. Parametry tych modułów LCD nie ograniczają ich zastosowania tylko i wyłącznie do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Funkcjonalność urządzeń budowanych na bazie tychże modułów LCD, co wykazano wyżej, zależy wyłącznie od rodzaju sterownika, a ściślej jego zdolności do przetwarzania sygnałów wizyjnych. W tym stanie rzeczy rację należy przyznać organowi, który uznał za nietrafne twierdzenia skarżącej jakoby importowane moduły LCD znajdowały zastosowanie wyłącznie do produkcji tablic LCD wykorzystywanych w systemach informacji pasażerskiej. Fakt, iż przedmiotowe moduły są wykorzystywane przez skarżącą wyłącznie do tego celu nie ma znaczenia dla ich klasyfikacji taryfowej, gdyż stosownie do postanowień art. 214 ust.1 WKC elementy kalkulacyjne (czyli kod TARIC i przyporządkowaną do niego stawkę celną) określa wg stanu towaru w chwili powstania długu celnego, a nie jego przewidywanego wykorzystania. Reasumując stwierdzić należy, iż moduły LCD LM201WE2 ([...]) mogą stanowić części nie tylko monitorów objętych podpozycją 8528 51 00, ale również monitorów z podpozycji 8528 59 40 i aparatury odbiorczej dla telewizji z podpozycji 8528 72 40 . Skoro importowane moduły LCD mogą być wykorzystane do produkcji różnego rodzaju urządzeń wymienionych w pozycji 8528 WTC, ich klasyfikacja w podpozycji CN 8529 90 20 jako części monitorów w rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych - jest wykluczona. Obiektywne cechy tych modułów nie spełniają brzmienia tej podpozycji. Tym samym, stosownie do postanowień reguły 6 ORINS, zachodzi konieczność zaklasyfikowania tychże modułów do odpowiedniego kodu TARIC występującego w drugiej równorzędnej podpozycji "Pozostałe". Analiza opisów przy poszczególnych podpozycjach CN i kodach TARIC występujących w dwukreskowej podpozycji "Pozostałe:" prowadzi do wniosku, że jedynym możliwym do zastosowania kodem jest kod TARIC 8529 90 92 44 obejmujący zgodnie z brzmieniem moduły LCD, składające się wyłącznie z jednego łub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z łub bez elementów podświetlających, z łub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli. W ocenie Sądu, tak przeprowadzona klasyfikacja jest zgodna z powołanymi wyżej regułami 1 i 6 ORINS oraz uwagą 2b) do sekcji XVI WTC i znajduje potwierdzenie w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1179/2009 z dnia 26 listopada 2009 r. zmieniającym rozporządzenie Komisji (WE) Nr 957/2006 z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie klasyfikacji niektórych towarów w nomenklaturze scalonej oraz decyzjach zawartych w wiążących informacjach taryfowych, m.in. z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...], z dnia [...] października 2010r. nr [...], wydanych dla towaru posiadającego cechy funkcjonalne importowanych modułów LCD. Wbrew stanowisku skarżącej, klasyfikacja modułów LCD przeprowadzona wg ich faktycznego przeznaczenia, czyli zastosowania w systemach wizualizacji obrazu, także nie pozwala na zastosowanie kodu TARIC 8529 90 20 00 właściwego dla części monitorów stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach do automatycznego przetwarzania danych. Systemy wizualizacji zawierają procesory umożliwiające przetwarzanie danych, jednakże okoliczność ta nie oznacza, iż systemy te mogą być uznane za systemy automatycznego przetwarzania danych. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z uwagą 5 (E) do działu 84 Nomenklatury Scalonej "Maszyny zawierające lub pracujące w połączeniu z maszyną do automatycznego przetwarzania danych i spełniające specyficzną funkcję, inną niż przemarzanie danych, należy klasyfikować do pozycji właściwych dla odpowiednich funkcji lub z braku takiej, do pozostałych pozycji". Sformułowanie "należy klasyfikować do pozycji odpowiednich dla ich indywidualnych funkcji" zawarte w tej uwadze nie zmierza do udzielenia pierwszeństwa jednej funkcji przed innymi, przynależnymi do przetwarzania danych, lecz do tego, by nie dopuścić, aby urządzenia, których funkcja nie ma nic wspólnego z obróbką danych, były klasyfikowane do pozycji 8471 wyłącznie z tego powodu, że zawierają maszynę do automatycznego przetwarzania danych lub współpracują z taką maszyną. Zadaniem systemu wizualizacji NGT6-04 jest wyświetlanie obrazów ruchomych i nieruchomych. Zatem system ten jako całość pełni funkcję właściwą dla urządzeń z pozycji 8528 WTC obejmującej "Monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu". W tej sytuacji, stosownie do postanowień uwagi 5(E), system wizualizacji NGT6-04 nic może być uznany za system automatycznego przetwarzania danych. W niniejszej sprawie sprowadzone zostały tyko niektóre podzespoły, stanowiące części systemu wizualizacji obrazu, to z okoliczności tej nie można wywodzić, jak czyni to skarżąca, że moduły LCD z racji ich wykorzystania do budowy systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 zawierających jednostkę centralną winny być klasyfikowane do podpozycji CN 8529 90 20 właściwej dla części aparatury objętej podpozycją 8528 51 00 (monitorów w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471). Wyjaśnienia organów celnych, co do zaklasyfikowania towaru do kodu 8529 90 92 44 są wyczerpujące i przekonywujące. W tym stanie rzeczy niezasadny jest zarzut nieprawidłowego przyporządkowania stanu faktycznego do właściwych przepisów prawa materialnego, naruszenia norm prawa wspólnotowego, w tym Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego określenia kwoty długu celnego poprzez zastosowanie stawki celnej w wysokości 5 % wartości celnej towaru zamiast stawki celnej wprowadzonej rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającym rozporządzenie (WE) Nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz.U. UE I 395/2006 z 30.12. 2006) należy wyjaśnić, iż stawka celna obowiązująca w przywozie z krajów trzecich jest określona na podstawie Ogólnych reguł dotyczących ceł, zawartych w przepisach wstępnych załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. (część I, sekcja I, pkt B), obowiązującego w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł dotyczących ceł stawki celne mające zastosowanie do przywożonych towarów pochodzących z państw, które są Umawiającymi się Stronami Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu lub, z którymi Wspólnota Europejska zawarła umowy zawierające klauzulę najwyższego uprzywilejowania, są stawkami konwencyjnymi wskazanymi w kolumnie 3 tabeli stawek celnych. O ile z kontekstu nie wynika inaczej, te stawki konwencyjne mają zastosowanie do towarów innych niż te wskazane powyżej, przywożonych z dowolnego państwa trzeciego. Konwencyjne stawki celne przedstawione w kolumnie 3 mają zastosowanie od 1 stycznia 2008r. Jeżeli automatyczne stawki celne są niższe niż stawki konwencyjne, mają zastosowanie stawki autonomiczne przedstawione w formie przypisu. Natomiast reguła 2 stanowi, iż powyższa reguła nie ma zastosowania w przypadku, gdy przewidziane są specyficzne autonomiczne stawki celne dla towarów pochodzących z niektórych państw lub w przypadku, gdy preferencyjne stawki celne są stosowane zgodnie z umowami. Postanowienia w. reguł nie wykluczają stosowania przez państwa członkowskie stawek celnych innych niż zawarte we Wspólnej Taryfie Celnej, jeżeli ich zastosowanie jest uzasadnione prawem wspólnotowym, o czym z kolei stanowi reguła 3 Ogólnych reguł dotyczących ceł. W stanie prawnym obowiązującym w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu obowiązywały stawki celne określone w Taryfie celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. oraz stawki cła autonomicznego wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającym rozporządzenie (WE) Nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz.U. UE L 395/2006 z 30.12.2006r.). Dla modułów LCD klasyfikowanych wg kodu TARIC 8529 90 92 44 w dacie zgłoszenia celnego w taryfie celnej przewidziana została stawka celna w wysokości 5% wartości oraz zerowa stawka cła autonomicznego, wprowadzona na okres od 1.1.2007 do 31.12.2008 powołanym wyżej rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. W tej sytuacji możliwym stało się zastosowanie powołanej wyżej reguły 3 Ogólnych reguł dotyczących ceł, jednakże pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 20 ust. 4 WKC. Należy bowiem zauważyć, iż stosownie do treści tego przepisu preferencyjne środki taryfowe oraz autonomiczne zawieszenia ceł, czyli środki przewidziane w ust. 3 lit. d), e) i f), mogą być stosowane zamiast środków przewidzianych w lit. c) na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane środkami określonymi w ust. 3 lit. d), e) i f). Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostaną spełnione. A zatem, w przedmiotowej spawie zastosowanie dla importowanych modułów LCD (kod TARIC 8529 90 92 44) zerowej stawki cła autonomicznego było możliwe tylko pod warunkiem złożenia przez skarżącą stosownego wniosku, zgodnie z art. 20 ust. 4 WKC. Takiego wniosku skarżąca jednak nie złożyła, co wykluczyło możliwość zastosowania autonomicznej stawki celnej. W skardze skarżąca podnosi także, iż fakt współpracy spornych modułów LCD z maszynami do automatycznego przetwarzania danych przesądza o tym, iż winny być klasyfikowane jako przeznaczone zasadniczo do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych, nawet w sytuacji, gdy mogą odtwarzać sygnały z innych źródeł, a na poparcie tej tezy powołuje wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie C-376/07. Ustosunkowując się do powyżej kwestii należy zauważyć, że zawarta w wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie C- 376/07 analiza dotyczy kryteriów umożliwiających stwierdzenie, czy badane monitory są w rodzaju stosowanych zasadniczo w systemie maszyn do automatycznego przetwarzania danych, czy też ze względu na ich cechy i właściwości techniczne można je przyporządkować do ekranów telewizyjnych lub monitorów wideo. Tymczasem przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja części monitora w postaci modułu LCD. Dlatego też, argumentacja przedstawiona w tymże wyroku, przez analogię nie może być stosowana przy klasyfikacji modułów LCD stanowiących jeden z podzespołów monitora. Ponadto należy zauważyć, iż teza zgodnie z którą - klasyfikacja do podpozycji 8471 60 90 monitorów jako urządzeń w rodzaju stosowanych zasadniczo w systemach automatycznego przetwarzania danych nie jest wykluczona z tego tylko powodu, że mogą one odtwarzać sygnały pochodzące zarówno z maszyny do automatycznego przetwarzania danych, jak również innych - jest tylko jedną z tez przedstawionych w wyroku. Kryterium wskazane w tej tezie musi być stosowane łącznie z wytycznymi wskazanymi w tezie drugiej, która stanowi, że do celów ustalenia, czy monitory stanowią urządzenia w rodzaju stosowanych zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych, należy stosować wskazówki zawarte w notach wyjaśniających odnoszących się do pozycji 8471 Systemu Zharmonizowanego ustanowionego na mocy Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz na mocy protokołu zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., w szczególności pkt 1-5 części działu ID poświęconej monitorom maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia norm postępowania, wskazać należy, iż Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy celne powoływanych w skardze przepisów art. 121, 122, 188 § 1 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wywodzi, że organy celne dokonały swojej oceny na podstawie wybiórczych ustaleń i nie wzięły pod uwagę całości materiału dowodowego jak również nie uwzględniły pełnych danych technicznych. Analiza tych zarzutów w konfrontacji z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz uzasadnieniem wydanych w sprawie decyzji nie daje podstaw do ich uwzględnienia. Przede wszystkim podkreślić należy, iż skarżąca nie kwestionował ustalonego stanu towaru (jego cech, parametrów technicznych), a zasadniczy spór w zakresie klasyfikacji taryfowej wynika z kwestii interpretacji przepisów, a nie pominięcia dowodów. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wypełnia przesłanki art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, jak również nie doszło w sprawie do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu skarżącego, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż ocena dowodów dokonana przez orzekające w sprawie organy celne nie przekroczyła granic zakreślonych w art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wyczerpujące, organ przedstawił s sposób szczegółowy argumenty przemawiające za słusznością zastosowanego kodu TARIC. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270, z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.