IV SA/Wa 2823/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej D. S.A. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w wyniku rozpatrzenia zażalenia D. S.A. z siedzibą w W., utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowo - usługowego, z drogami, parkingami i infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] , położonej przy ulicy [...] w W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium podało, iż pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. D. S.A. wystąpiła do Prezydenta m. W. o ustalenie warunków zabudowy dla wymienionej powyżej inwestycji. W toku prowadzonego postępowania Urząd Dzielnicy [...] W. pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. zwrócił się do Marszałka Województwa [...] o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla w/w inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Marszałek Województwa [...] odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji, wskazując, że realizacja przedmiotowej inwestycji pozostaje w kolizji z zadaniami, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.z.p. Podniósł, analiza Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m.W. (uchwała Rady m. W. nr [...] z dnia [...] września 1992r.), który utracił moc z dniem 31 grudniem 2003 r. na mocy art. 87 ust. 3 ustawy p.z.p. wykazała, że teren na którym planowane jest zamierzenie inwestycyjne, położony jest w przebiegu i przeznaczeniu terenu dla Trasy [...] . Planowana ponadlokalna trasa drogowa jest uwzględniona w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] , przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). W ocenie Marszałka Województwa [...] zamiar realizacji wnioskowanej inwestycji pozostaje w sprzeczności z zamiarem realizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest ponadlokalna trasa drogowa. Organ drugiej instancji podzielił stanowisko Marszałka Województwa [...]. Zaznaczył, że według ustaleń Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m.W. , który utracił moc z dniem 31 grudniem 2003 r., teren planowanej inwestycji znajduje się w rezerwie terenu drogi ekspresowej - Trasy [...]. Prowadzi to do stwierdzenia, że planowana przez skarżącą inwestycja pozostaje w kolizji z inwestycją celu publicznego o ponadlokalnym znaczeniu, co uniemożliwia pozytywne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Kolegium słusznie organ pierwszej instancji uznał, iż w sprawie niniejszej istotne są również postanowienia zawarte w uchwale Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie uchwalenia Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] , zgodnie z którym na terenie planowanej inwestycji przewidziana jest w/w inwestycja drogowa, a więc także w tym dokumencie przedmiotowa działka objęta jest zamierzeniem realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. Zwrócił uwagę, iż planowana trasa jest drogą ekspresową i organ dokonujący uzgodnienia projektu decyzji był zobligowany do uwzględnienia zapisów Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] . Kolegium zaznaczyło, że plan miejscowy zagospodarowania województwa w części dotyczącej rozmieszczenia ponadlokalnych inwestycji celu publicznego stanowi podstawę do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, co wynika z art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy p.z.p. Skargę na powyższe postanowienie Kolegium wniosła D. S.A. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływa na wynik sprawy, a w szczególności: - art. 124 § 2 k.p.a., poprzez brak wskazania konkretnych naruszeń zapisów Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m. W. (Uchwała Rady m. W. nr [...] z dnia [...] września 1992r.) oraz Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] , przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., jak również brak szczegółowej analizy poszczególnych ustaleń planu pozostających w kolizji z projektowaną przez skarżącą inwestycją; - art. 53 ust. 4 pkt 10a i ust. 5 ustawy p.z.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, co doprowadziło do stwierdzenia, iż niemożliwe jest uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, co w następstwie determinuje tok postępowania przez Prezydenta m.W. w przedmiotowej sprawie; - art. 6, 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz brak szczegółowej analizy zapisów dokumentów stanowiących podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Wskazując na powyższe naruszenia, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r. i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] , na który powołały się organy liczy 114 stron ( części opisowej i graficznej) i w związku z tym ogólnikowe twierdzenie, iż jego zapisy pozostają w kolizji z planowaną inwestycją, nie jest wystarczające. W ocenie skarżącej organy orzekające w niniejszej sprawie nie wykazały, iż działka nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. L. [...] w W. została przewidziana pod Trasę [...]. Skarżąca podkreśliła, że plan województwa nie jest aktem prawnym prawa miejscowego, tym samym nie wywołuje bezpośrednich skutków prawnych. Skarżąca wskazała, że Rada m. W. uchwałą Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu węzła komunikacyjnego Trasy [...] i projektowanej Trasy [...] . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153.poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym wskazać należy, iż Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane i w granicach sprawy, uznał, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych lub samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z póżn. zm.). Z kolei przepis art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy doprecyzowując zakres przedmiotowy wyżej omawianego uzgodnienia, wskazuje na ustalone w planie zagospodarowania przestrzennego województwa rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. Uzgodnienia powyższego - stosownie do treści art. 53 ust. 5 u.p.z.p. - dokonuje się w trybie przepisu art. 106 k.p.a. Stanowisko organu współdziałającego jest istotnym elementem rozstrzygnięcia w sprawie o wydanie decyzji, niejednokrotnie determinującym wynik tej sprawy. Dlatego ważne jest, żeby było wyczerpujące i odzwierciedlało rzeczywisty stan okoliczności, może mieć to bowiem wpływ na ostateczny kształt stanowiska tego organu, a w konsekwencji na wydaną w sprawie decyzję. Stąd też - w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - trafnie podniosła strona skarżąca, że organy uzgadniające pominęły ogólne reguły postępowania wynikające z art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Organy obu instancji podniosły, że teren wnioskowanej przez skarżącego inwestycji według ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m.W. , który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. znajduje się w rezerwie terenu drogi ekspresowej - Trasy [...] . Nadto wskazały, że planowana ponadlokalna trasa drogowa została uwzględniona w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] . Kolegium wskazało, że trasa jest drogą ekspresową i objęta jest ustaleniami tego planu, ograniczając się przy tym wyłącznie do stwierdzenia, że wynika to z tekstu planu. Nie dokonało w tym zakresie żadnych ustaleń. Nie wiadomo jaką konkretną drogę ekspresową Kolegium miało na uwadze. Z nadzwyczaj chaotycznie skompletowanych akt administracyjnych i przedstawionych w takim stanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu nie wynikają żadne okoliczności faktyczne, które mogłyby stanowić uzasadnienie stanowiska organu zaprezentowanego w zaskarżonym postanowieniu. Brak jest też w aktach sprawy wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady m.W. z dnia [...] września 1992 r. obejmującego teren planowanej inwestycji, jak również z Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. W efekcie stwierdzić trzeba, iż stan przedstawionych Sądowi dokumentów, a także ich treść uniemożliwia kontrolę legalności zaskarżonego orzeczenia. Niezależenie od powyższego Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 53 ust. 5a ustawy p.z.p. w przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przez organy, o których mowa w ust. 4 pkt 10, z uwagi na zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu albo nie ustalono lokalizacji inwestycji celu publicznego, związanej z tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku tego uzgodnienia. Z przepisu tego wynika, że materialną przesłanką odmowy uzgodnienia inwestycji jest zamiar realizacji inwestycji celu publicznego. W ocenie Sądu zbadanie w toku postępowania uzgodnieniowego, czy inwestor ma zamiar realizować inwestycję objętą planem wojewódzkim, jest konieczną przesłanką materialną do wydania rozstrzygnięcia. Jednym z kryterium, które pozwala na zbadanie tego zamiaru jest kwestia, czy została ustalona lokalizacja takiej inwestycji, czy został uchwalony plan miejscowy, który przewiduje taką inwestycję. Tymczasem Kolegium w ogóle nie wypowiedziało się w tej kwestii, pomimo, że treść wymienionego przepisu przytoczyło w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W takiej sytuacji Sąd doszedł do wniosku, że uchybiono przepisom postępowania nie przeprowadzając postępowania wyjaśniającego na okoliczność zasadniczą dla treści rozstrzygnięcia. Ponieważ zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r. naruszyły przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym konieczność uchylenia obydwu rozstrzygnięć, Sąd na zasadzie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i 135 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Organy ponownie procedując uwzględnią ocenę prawną i wskazania zawarte w niniejszym wyroku.