VII SA/Wa 2358/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. P. i L. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji skargę oddala Prezydent Miasta [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. na podstawie art. 113 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) wyjaśnił na żądanie M. P. wątpliwości co do decyzji z dnia [...] marca 1986 r. znak: [...] wydanej Z. M. zatwierdzającej plan realizacyjny inwestycji na terenie przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że M. P. jako strona postępowania zwróciła się o udzielenie wyjaśnienia treści dwóch różnobrzmiących decyzji z dnia [...] marca 1986 r., które zostały wydane w jednej sprawie w trybie art. 113 § 2 k.p.a.. Organ ustalił, że decyzja z dnia [...].03.1986 r. znak: : [...] wydana dla inwestora Z. M. zatwierdza plan realizacyjny inwestycji na terenie przy ul. [...] w [...] i zezwala "na rozbudowę na terenie nieruchomości (działki) przy ul. [...] w [...] Rozbudowę istniejącej "[...]" poprzez dobudowę do istniejącego budynku". W rozdzielniku ww. decyzji wpisano Wydział Finansowy, [...] ul. [...], Inspektorat [...] ul. [...], a/a. Inwestor Z. M. odebrał ww. decyzję w dniu [...].04.1986 r. (z dniem[...] maja 1986 r., decyzja stała się ostateczna), dziennik budowy, w którym dokonano wpisu o rozpoczęciu robót budowlanych przedmiotowej inwestycji w dniu [...].04.1986 r. L. G. nie otrzymała ww. decyzji (nie było jej w rozdzielniku stron postępowania). Decyzja z dnia [...] marca 1986 r. znak: : [...] doręczona dnia [...].05.1986 r. L. G. – jako stronie postępowania – zatwierdza plan realizacyjny inwestycji na terenie przy ul. [...] w [...] stanowiący integralną część decyzji i zezwala "na budowę na terenie nieruchomości (działki) przy ul. [...] w [...] Rozbudowę istniejącej "[...]" poprzez dobudowę do istniejącego budynku". W rozdzielniku ww. decyzji wpisano Wydział Finansowy, [...] ul. [...], Inspektorat [...] ul. [...],[...], ul. [...], a/a oraz Ob. L. G. zam. [...] ul. [...] m [...]. L. G. odebrała ww. decyzję dnia [...].05.1986 r. i w tym samym dniu złożyła odwołanie od otrzymanej decyzji z dnia [...].03.1986 r. znak:: [...]. Do dnia dzisiejszego odwołanie L. G. od ww. decyzji nie zostało rozpatrzone. Organ stwierdził, że biorąc powyższe pod uwagę decyzja, którą otrzymał dnia [...].04.1986 r. inwestor Z. M. nie uwzględnia L. G. jako strony postępowania oraz ma inną treść wydanego pozwolenia tj. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku. Natomiast decyzja o tym samym numerze wydana w tej samej dacie i dla tego samego inwestora dotycząca tego samego adresu, którą otrzymała dnia [...].05.1986 r. L. G. pozwala na budowę inwestycji. W związku z powyższym organ stwierdził, że decyzja z dnia [...] marca 1986 r. znak:: [...], którą inwestor Z. M. otrzymał w dniu [...] kwietnia 1986 r. oraz decyzja z dnia [...] marca 1986 r. znak: [...], którą doręczono L. G. w dniu [...] maja 1986 r. to dwie decyzje zawierające inne wskazania różniące się także w zakresie rozstrzygnięcia (raz budowa, a drugi raz rozbudowa). Organ wyjaśniał, że przez budowę, w wąskim znaczeniu tego słowa, należy rozumieć ogół czynności prowadzących do powstania nowego obiektu. Natomiast pod pojęciem rozbudowy należy rozumieć, taki zakres ingerencji w substancje budowlaną, która może polegać nie tylko na wymianie elementów konstrukcyjnych, ale także na zmianie granic budowli (wyrok WSA z dnia 21 listopada 2006 r. sygn. akt SA/Bk 428/06). Rozbudowa oznacza zmianę charakterystycznych parametrów już istniejącego obiektu budowlanego jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość. W zażaleniu od tego postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. E. D. podniosła że "treść postanowienia jest niezrozumiała, a w konsekwencji nieczytelne są konsekwencje, jakie z niego wynikają". Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienie i odmówił wyjaśnienia na żądanie strony wątpliwości co do decyzji z dnia [...] marca 1986 r. znak: [...]. Organ wskazał, że wniosek o wyjaśnienie dwóch różnobrzmiących decyzji z tej samej daty o tym samym znaku wykracza poza granice wyznaczone treścią art. 113 § 2 k.p.a. co powinno skutkować negatywnym jego rozpatrzeniem tym bardziej, że zarówno sentencje, jak i uzasadnienie w/w rozstrzygnięcia nie budzą wątpliwości interpretacyjnych z uwagi na użyte w nich sformułowania, wyrażenia bądź zastosowane skróty. Skargę na postanowienie Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły M. P. i L. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżące podniosły, że przedmiotowe decyzje to w istocie dwie różne decyzje rozstrzygające ten sam problem, ale o różnym brzmieniu co stanowi jaskrawe naruszenie porządku prawnego. Postanowienie organu pierwszej instancji stwierdza ten fakt powinno więc pozostać w obrocie prawnym, tym bardziej, że wskazuje to na nielegalność rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję na żądanie strony, lub organu egzekucyjnego wyjaśnia, w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Ustawa nie ustala zakresu wyjaśnień, co do treści decyzji, pozostawiając to ocenie organu. W nauce prawa administracyjnego przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji jest konieczne wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (por. B. Adamiak i J. Borkowski k.p.a. - komentarz s. 516). Podkreśla się także, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy celowościowej lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Dokonując wyjaśnienia treści decyzji, organ nie może wyjść jednak poza treść dokonanego rozstrzygnięcia, gdyż przez wyjaśnienie treści decyzji organ nie może doprowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy, ani też go uzupełniać czy też wyjaśnienie nie może pozostawać w sprzeczności z samym rozstrzygnięciem. Trzeba zatem stwierdzić, że zakres wyjaśnienia decyzji administracyjnej wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia, którego wyjaśnienie ma dotyczyć. Organ administracyjny nie może w drodze wyjaśnienia zmienić sposobu załatwienia sprawy, którą rozstrzygnął. Oznacza to, że przedmiotem postanowienia wyjaśniającego może być wyłącznie decyzja wydana w sprawie. Organ nie ma prawa czynić wyjaśnień poza granicami tej decyzji, gdyż narusza w ten sposób tożsamość sprawy w sensie przedmiotowym i podmiotowym. M.in. wypowiadanie się w ramach postanowienia wyjaśniającego decyzję o kwestiach, które nie były tą decyzją rozstrzygane, prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy i de facto treści decyzji przez nowe określenie jej zakresu. Wyjaśnienie decyzji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie przypadkowo zostało uregulowane razem ze sprostowaniem błędów pisarskich i rachunkowych na podstawie tego przepisu. Wyjaśnienie jest więc zbliżone do sprostowania treści decyzji. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie może natomiast stanowić konkurencji ani alternatywy dla określenia praw i obowiązków strony na podstawie prawa materialnego bądź też dokonywać ustaleń poza treścią decyzji. Stwierdzenie bowiem, że istnieją w obrocie prawnym dwie różne decyzje z tej samej daty o tym samym znaku nie dotyczy bowiem samej treści decyzji czy wyjaśnienia jej wątpliwości, a okoliczności istniejących poza tą decyzją. Wyznaczone przepisem art. 113 § 2 k.p.a. pole działania organu jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń niejasnych sformułowań, wyjaśnień bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Z powyższych względów postanowienie organu odwoławczego nie narusza prawa i skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została oddalona.