III SA/Kr 1619/13

Dnia 12 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Limanowa na czynność Starosty Limanowskiego z dnia 17 września 2013 r. Nr KT.7121.52.2013 w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu postanawia odrzucić skargę. Burmistrz Miasta Limanowa pismem z dnia 17 lipca 2013 r. wystąpił do Starosty Limanowskiego o zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu na ulicy Targowej w Limanowej na odcinku między rondami, załączając projekt zmiany organizacji ruchu, który zakładał zlikwidowanie znaków umożliwiających traktowanie zatok przy ulicy Targowej jako przystanków komunikacyjnych, co byłoby zgodne z podjętą przez Radę Miasta Limanowa uchwałą z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr XLV/290/2013 w sprawie zmiany uchwały Nr XII/57/2011 Rady Miasta Limanowa z dnia 24 czerwca 2011r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Miasto Limanowa, udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów. Starosta Limanowski pismem z dnia 17 września 2013 r. znak KT.7121.52.2013 nie zatwierdził wnioskowanej zmiany organizacji ruchu, wyjaśniając, iż nie może obligować do orzeczenia zgodnie z wnioskiem fakt podjęcia przez organ gminy uchwały niezgodnej z zatwierdzonym w dniu 12 grudnia 2012 r. projektem organizacji ruchu "Przebudowa dróg i skrzyżowania ul. Kopernika, Targowa, Źródlana w m. Limanowa" przewidującym lokalizację przystanków przy ul. Targowej oraz, że projekt jest niezgodny z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U.2011.5.13). Burmistrz Miasta Limanowa wezwał Starostę Limanowskiego w dniu 26 września 2013r. do usunięcia naruszenia prawa, na które wezwanie Starosta nie odpowiedział. Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. Burmistrz Miasta Limanowa wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww czynność Starosty Limanowskiego, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 6, 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267), art. 15 ust. 2 i 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie drogowym (Dz.U.2011.5.13) i art. 10 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2012.1137). Burmistrz wywiódł interes prawny do wniesienia skargi z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U.2001.142.1590), art. 28 Kpa i 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) w zw. z art. 19 ust. 2 pkt i 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.2007.19.115). Z przepisów tych, jak wskazał organ skarżący wynika, że zarządcą dróg miejskich na terenie Miasta Limanowa jest Burmistrz Miasta Limanowa, który m.in. 1. Opracowuje projekty planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, 2. Opracowywanie projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich 3. Pełni funkcję inwestora, 4. Utrzymuje nawierzchnię drogi, chodników, drogowych obiektów inżynieryjnych, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych drogą, 5. Realizuje zadania w zakresie inżynierii ruchu. Wykonywanie wskazanych zadań uprawnia w ocenie Burmistrza Miasta Limanowa zaskarżenie odmowy zatwierdzenia projektu zmiany organizacji ruchu na ulicy miejskiej Targowa. Dodatkowo organ wskazał, że był zobowiązany do wykonania uchwały nr XLV/290/2013 Rady Miasta Limanowa z dnia 30 kwietnia 2013r. (§ 2), z czym wiązało się przygotowanie nowego projektu organizacji ruchu, nie uwzględniającego przystanku na ulicy Targowa – zgodnie z wolą organu stanowiącego Miasta Limanowa. W odpowiedzi na skargę Starosta Limanowski wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, względnie oddalenie. Wskazując na motywy przemawiające za odrzuceniem skargi organ podniósł, że Burmistrz Miasta Limanowa w związku z tym, że Starosta nie udzielił mu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, winien wnieść skargę zgodnie z art. 53 ust. 2 p.p.s.a w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skoro wezwanie wpłynęło w dniu 26 września 2013 r. to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2013r. Wniesienie skargi w dniu 26 listopada 2013r. powoduje, że jest ona spóźniona i podlega odrzuceniu. W motywach oddalenia skargi ponowiona została argumentacja Starosty o niezatwierdzeniu projektu organizacji ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga Burmistrza Miasta Limanowa podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność wynikającą z braku interesu prawnego w zaskarżeniu czynności Starosty Limanowskiego z dnia 17 września 2013 r. Nr KT.7121.52.2013 w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu. Należy podnieść, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka samorządu terytorialnego może być stroną postępowania administracyjnego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kpa przyznają stronom postępowania administracyjnego. Możliwa jest jednakże sytuacja, gdy organowi tej jednostki zostanie powierzona właściwość do orzekania w danej sprawie. Wówczas wyłączona jest możliwość dochodzenia przez ten podmiot jego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90 ONSA 1990/4 poz. 7; uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r. OPK 14/2000 ONSA 2001/1 poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. OSK 1017/2004 niepubl.).Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, w której jednostka samorządu terytorialnego, w imieniu której działa określony podmiot, zajmowałaby różną pozycję - występując najpierw przez organ wydający decyzję (bądź opiniujący), a następnie w roli strony postępowania - w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji zatem gmina, której organ działa w danej sprawie w sposób władczy, realizując interes publiczny, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tej samej sprawie. Rozważania powyższe znajdują odpowiednie zastosowanie do organu jednostki samorządu terytorialnego, który realizuje zadania zarządcy drogi na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt a i b działania w zakresie zarządzania ruchem realizowane są przez podejmowanie czynności organizacyjno - technicznych, w szczególności poprzez sporządzanie projektów organizacji ruchu i przedstawianie projektów organizacji ruchu do zatwierdzenia. Działania te mają stricte władczy charakter z zakresu administracji publicznej i są realizowane w interesie publicznym, stąd też nie można uznać legitymacji skargowej Burmistrza Miasta Limanowa do zaskarżenia czynności Starosty Limanowskiego o odmowie zatwierdzenia projektu organizacji ruchu na ul. Targowej, wobec którego to projektu Burmistrz Miasta Limanowa podejmował działania określone przepisami wskazanych wyżej aktów prawnych. Skarga Burmistrza Miasta Limanowa jest z podanych względów niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a i podlega odrzuceniu.