II SA/Wa 2167/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) zł. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P. uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z akt administracyjnych wynikało, że opisaną powyżej decyzję doręczono skarżącemu w trybie określonym w art. 391 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej k.p.a., czyli za pomocą środków komunikacji elektronicznej (k. 13 akt administracyjnych organu II instancji). Akta nie zawierały natomiast dokumentu obejmującego potwierdzenie doręczenia pisma w powyższym trybie. Z tego powodu w piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] m.in. do uzupełnienia akt administracyjnych przez złożenie dokumentu stwierdzającego datę doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] września 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie organ przedstawił Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) z platformy epuap o nr identyfikatora [...]. Z dokumentu tego wynikało z kolei, że doręczenie nie nastąpiło z uwagi na upływ terminu doręczenia, a na dokumencie zamieszczono również informację o braku daty odbioru decyzji. Okoliczność tę potwierdził także organ wskazując w piśmie przewodnim z dnia 13 grudnia 2013 r., że składa do akt dokument stwierdzający, iż skarżący nie odebrał decyzji z dnia [...] wrzesnia 2013 r. w terminie. W tej zaś sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na względzie treść art. 46 § 3 zd. 2 k.p.a., który stanowi, iż w razie nieotrzymania takiego potwierdzenia organ doręcza pismo w sposób określony w przepisach niniejszego rozdziału dla pisma w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego, wezwał organ (pismo z dnia 9 stycznia 2014 r.), do udzielenia informacji, czy doszło do doręczenia tej decyzji na zasadach ogólnych. W związku z brakiem jednoznacznej odpowiedzi na to wezwanie zostało ono ponowione (v. wezwanie z dnia 29 stycznia 2014 r.) Ostatecznie w piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. organ wyjaśnił, że decyzja SKO w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] została doręczona jedynie za pośrednictwem sytemu e-puap. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Na gruncie przepisów k.p.a. w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji organ miał obowiązek doręczenie decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o ile zostały spełnione przesłanki określone w art. 391 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione – skarżący w toku postępowania administracyjnego złożył bowiem stosowne oświadczenie, o którym mowa w powyższym przepisie. Natomiast, jak wskazano już powyżej, doręczenie zaskarżonej decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie było skuteczne, ponieważ organ nie otrzymał w terminie 7 dni od dnia wysłania pisma potwierdzenia jego doręczenia. Co więcej, z dokumentu potwierdzenia jednoznacznie wynikało, że decyzji nie doręczono z uwagi na upływ terminu do odbioru przesyłki, który to termin upłynął z dniem 3 października 2013 r. Organ miał zatem obowiązek doręczyć decyzję na zasadach ogólnych, zgodnie z treścią art. 46 § 3 zd. 2 k.p.a., czego jednak nie uczynił. W konsekwencji zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego i nie wywołała skutków prawnych związanych z jej doręczeniem, w tym nie otworzyła skarżącemu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, które nie weszło do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu. Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ obowiązany jest dokonać prawidłowego doręczenia decyzji, w sposób określony w art. 40 i art. 42 k.p.a. w zw. z art. 46 § 2 zd. 2 k.p.a. Dopiero bowiem takie doręczenie otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy.