II GZ 425/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 745/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie I Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2014 r. wezwał pełnomocnika M. Sp. z o.o. w K., do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu, poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej – stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Pomimo skutecznie doręczonego wezwania wskazany brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucając skargę kasacyjną postanowieniem objętym rozpoznawanym zażaleniem, powołał treść art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którą wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stwierdził, że skarżąca, choć została skutecznie wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej i pouczona o skutkach ich nieusunięcia we wskazanym w wezwaniu terminie, braków tych nie uzupełniła. Tym samym skarżąca uniemożliwiła Sądowi nadanie skardze kasacyjnej prawidłowego biegu. II W przypisanym ustawowo terminie, skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zarzucając mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe uznanie, że w okolicznościach sprawy, w której skarżąca przedłożyła do akt sprawy sądowoadministracyjnej uwierzytelnioną za zgodność z oryginałem kopię odpisu pełnego KRS stanowiącą dowód umocowania organu skarżącej do udzielania pełnomocnictwa, zachowanie przejawiające się nieprzedłożeniem po raz drugi dowodu tego umocowania (pełnego odpisu KRS), uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wywodziła, że norma zawarta w art. 29 p.p.s.a. przewiduje obowiązek przedstawiciela ustawowego lub organu albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem skarżącej obowiązek ten spółka wypełniła składając przy skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwierzytelnioną za zgodność z oryginałem kopię pełnego odpisu KRS skarżącej wydanego zgodnie ze stanem na [...] marca 2011 r. (k. 23-26 akt). A skoro skarżąca udzieliła pełnomocnictwa występującemu w jej imieniu profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu [...] grudnia 2009 r. to złożony przy skardze odpis KRS nie powinien budzić wątpliwości, co do swej autentyczności i zgodności z prawdą. Skarżąca podkreśliła, że także w toku rozprawy WSA nie wyrażał wątpliwości w zakresie umocowania organu skarżącej czy jej pełnomocnika. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z jego treści wynikają dwie istotne okoliczności, a mianowicie, że pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu [...] grudnia 2009 r., a złożony wraz z nim odpis KRS obrazuje stan na dzień [...] marca 2011 r. Podkreślenia nadto wymaga, że skarga kasacyjna została wniesiona w dniu [...] stycznia 2014 r. i to w odniesieniu do niej wystąpił, w ocenie Sądu I instancji brak formalny. Zgodnie z powołanym w zażaleniu art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoba upoważniona do reprezentacji osoby prawnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, to stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że pełnomocnik spółki, który wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw. Na mocy art. 193 p.p.s.a. powyższe wymogi stosuje się odpowiednio do skargi kasacyjnej. Przytoczne przepisy prawa nie określają, jaki konkretnie musi być dokument, którego wynika umocowanie. W rozpoznawanej sprawie dokumentem potwierdzającym takie umocowanie będzie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl bowiem art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1203) rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że do skargi kasacyjnej wniesionej w dniu [...] stycznia 2014 r. nie został dołączony odpis z KRS. Natomiast znajdujący się w aktach odpis pełny z KRS, przedłożony przez pełnomocnika w postępowaniu pierwszoinstancyjnym obrazuje stan z przed prawie trzech lat. Zarówno w piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie za uzasadnioną uznaje się praktykę określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinny budzić wątpliwości, przy czym w przypadku spółek kapitałowych dokumentem tym powinien być aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców KRS (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Małgorzata Niezgódka-Medek, LEX 2013, i powołane tam orzecznictwo). W tej sprawie nie jest kwestionowane to, że skarżąca wezwana do przedłożenia aktualnego odpisu z KRS, braku tego nie uzupełniła. Musiało to skutkować, stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., odrzuceniem skargi kasacyjnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.