II SA/Rz 248/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ WSA Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. M. i E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia -skargę oddala- II SA/Rz 248/12 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi E. M. i E. M. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] (dalej "SKO" lub "Kolegium") z [...].12.2011 r. nr [...], która utrzymuje w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...].10.2011 r. nr [...]; stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa i modernizacja napełnialni butli gazowych na działce o nr ewid. 871 w S., Gmina [...]". Z akt sprawy wynika, że podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację powyższego przedsięwzięcia stanowił wniosek inwestora K. M. Po uzyskaniu stanowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) [...] (opinia z 30.08.2011 r., nr [...]) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) [...] (postanowienie z [...].08.2011 r., nr [...]), postanowieniem z [...].09.2011 r. nr [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.; dalej "k.p.a.") oraz art. 63 ust. 2 i art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.; dalej "uuiś") stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Następnie decyzją z [...].10.2011 r. nr [...] Wójt Gminy [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał przepisy art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 2 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 uuiś, § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397; dalej "rozporządzenie z 9.11.2010 r.") oraz art. 104 k.p.a.. Załącznik do decyzji stanowiła charakterystyka przedsięwzięcia. Z uzasadnienia decyzji wynika, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia z 9.11.2010 r. planowana inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być wymagana. Ma być ona zlokalizowana na działce nr ewid. 871 o pow. 0,78 ha, będącej własnością wnioskodawcy, która od strony północnej i wschodniej graniczy z łąkami i pastwiskami, najbliższe budynki mieszkalne od strony północnej znajdują się w odległości ok. 80m, od strony południowej znajduje się działka zabudowana budynkami byłej Spółdzielni Rolniczej, od strony zachodniej - droga gminna, za którą znajdują się budynki mieszkalne i gospodarcze (ok. 100 m od projektowanej inwestycji). Powierzchnia projektowanej betonowej płyty fundamentowej pod zbiornik o pojemności 20,25 m3 z przeznaczeniem na ciekły argon wyniesie 12,25 m2. Zbiornik ten to pojemnik ciśnieniowy, przeznaczony do długotrwałego przechowywania pod ciśnieniem skroplonych gazów. Będzie się składał z wewnętrznego pojemnika ciśnieniowego ze stali nierdzewnej, umieszczonego w próżniowym płaszczu zewnętrznym ze stali węglowej, a teren zostanie zabezpieczony przed dostępem osób nieupoważnionych. Aktualnie na działce znajduje się napełnialnia butli gazowych, w skład której wchodzi budynek magazynowo-warsztatowy o pow. 647,5 m2 przeznaczony do napełniania butli gazem technicznym, płyta fundamentowa przed budynkiem z zamontowanymi dwoma dwupłaszczowymi zbiornikami pionowymi na gaz wraz z armaturą, urządzeniami regulującymi i miernikami, oraz wiata zadaszona na słupach stalowych o pow. 50 m2. Okoliczność ta w ocenie organu świadczy o tym, że na skutek planowanej inwestycji nie zmieni się sposób użytkowania terenu. Pomimo realizacji inwestycji na terenie obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr 425 nie będzie miała wpływu na stan i jakość podziemnych, a najbliższe wody powierzchniowe (rzeka [...]) znajdują się 2 km w kierunku północnym. W sąsiedztwie nie występują także wielkopowierzchniowe formy ochrony przyrody, a proponowany obszar mający znaczenie dla Wspólnoty "Dolina [...]" (PLH [...]) znajduje się w odległości około 1 km. Wójt uzyskał ponadto opinię RDOŚ [...] oraz PPIS [...] o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W odniesieniu do sprzeciwu wniesionego w toku postępowania przez E. M. Wójt stwierdził, że w zakresie lokalizacji inwestycji jest związany wnioskiem inwestora. Oceniał jedynie, czy jest ona dopuszczalna na danym terenie, nie mógł natomiast dokonywać żadnych zmian. W kwestii miejsc lęgowych ptaków na sąsiedniej działce przyjął, że inwestycja nie ma na nie wpływu, gdyż najbliższe zadrzewienia znajdują się w odległości 20 - 30 m od planowanej inwestycji. Natomiast ewentualny poziom hałasu będzie mógł zostać zmierzony dopiero w toku eksploatacji instalacji. Wójt zwrócił również uwagę, że w związku z wymogami art. 63 ust. 1 uuioś w sprawie wydał postanowienie z [...].09.2011 r. nr [...] o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odnosząc się do uwag i zastrzeżeń E. i E. M. wniesionych w piśmie z 7.10.2011 r., organ I instancji uznał, że inwestor opisując parametry zbiornika rzeczywiście podał pojemność brutto zbiornika w litrach (20250 I), jednak w dalszej części karty pojemność ta podawana była już w jednostce "m3" (20,25m3), a wartości te są ze sobą zgodne. Po rozpatrzeniu odwołania E. i E. M. decyzją z dnia [...].12.2011 r. SKO [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i została wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia z 9.11.2010 r. Wnioskodawca występując o wydanie decyzji dołączył do wniosku niezbędne dokumenty, w tym kartę informacyjną zadania. Ponadto zgodnie z art. 85 uuioś w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a charakterystyka przedsięwzięcia stanowiła załącznik do decyzji. Zwrócono również uwagę na wymienione wyżej postanowienie RDOŚ z [...].08.2011 r., opinię PPIS [...] z 30.08.2011 r., a także postanowienie Wójta Gminy [...] z [...].09.2011 r. Powyższe w ocenie Kolegium uprawniało do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o treść art. 84 ust. 1 uuioś. Organ odwoławczy podkreślił też, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a nie ocenę oddziaływania na środowisko. Jest ona jednym z etapów procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi jedynie prawo do wystąpienia o wymagane prawem pozwolenia i decyzje na jego realizację. Nie stanowi natomiast aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji. Z decyzją SKO nie zgodzili E. i E. M. wnosząc skargę sądowoadministracyjną, w której domagają się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją Wójta Gminy [...] z [...].10.2011 r., postanowienia RDOŚ z [...].08.2011 r. oraz postanowienia Wójta Gminy [...] z [...].09.2011 r., jak również zasądzenia kosztów postępowania. Skarżonej decyzji zarzucają naruszenie art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt I i 3 uuioś w zw. z § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia z 9.11.2010 r. przez przyjęcie, że inwestycja, której przedmiotem jest m.in. zbiornik na ciekły argon o pojemności 20,25 m3 nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania tej inwestycji na środowisko; art. 29 w zw. z art. 79 ust. 1 Uuioś przez zaniechanie obowiązku zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowiska; art. 7, 77 i 107 k.p.a. przez brak wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego oraz błędy w ustaleniach faktycznych mające istotny wpływ na wynik postępowania, w szczególności co do faktycznego istnienia i użytkowania inwestycji, której dotyczy wniosek inwestora, poziomu hałasu emitowanego przez tę inwestycję oraz zagrożenia dla otoczenia wywołanego przez zrealizowaną inwestycję. W ocenie strony skarżącej Kolegium nie poddało ocenie prawidłowości postanowienia RDOŚ z [...].08.2011 r. oraz postanowienia Wójta Gminy [...] z [...].09.2011 r. podzielając bezkrytycznie zawarte w nich ustalenia i wnioski, z pominięciem podnoszonych przez nich wniosków i zarzutów. Podkreślają, że inwestor zamierza zalegalizować istniejącą już samowolnie rozbudowaną napełnialnię butli gazowych, a nie realizować ją w przyszłości, a samowoli tej dotyczy postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inwestora Nadzoru Budowlanego [...]. Obiekt ten stanowi poważne i realne zagrożenie, czego dowodem ma być wybuch gazu z ciekłym tlenem 25.06.2011 r. ze skutkiem śmiertelnym. Ponadto pracujące urządzenia generują hałas przekraczający 110 dB. Inwestycja oddziałuje zatem negatywnie na środowisko i powinna zostać poddana ocenie oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie przedstawiając argumentację jak w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. Poz. 270 z 2012 r., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Skarga E. i E. M. nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy ustalony w postępowaniu administracyjnym odpowiada przepisom prawa. Uczynione w tym postępowaniu ustalenia Sąd przyjmuje jako podstawę faktyczną wyrokowania. Skarżący jako główny zarzut skargi podnoszą naruszenie art. 59 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 1 pkt 1 i 3 uuiś. Zdaniem skarżących przepisy te zostały naruszone przez wadliwe ich zastosowanie, czyli przyjęcie, że inwestycja objęta skarżoną decyzją nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ten zarzut skargi jest nietrafny. Art. 59 ust. 1 pkt 2 uuiś stanowi, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagają inwestycje, które mogą na nie potencjalnie znacząco oddziaływać. Katalog tych inwestycji został wskazany w § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Organy poprawnie przyjęły, że inwestycja objęta postępowaniem należy do tego rodzaju przedsięwzięć. W takich przypadkach obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stwierdza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę okoliczności wskazane w art. 63 ust. 1 uuiś. Skarżący twierdzą, że organy naruszyły art. 63 ust. 1 pkt 1 i 3 wskazanej ustawy, a przez to bezpodstawnie przyjęły, że nie ma konieczności nakładania obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania. Sąd tego stanowiska nie podziela. Art. 63 ust. 1 pkt 1 wskazuje na konieczność powiązania oceny oddziaływania z rodzajem i charakterystyką przedsięwzięcia. Ustalenia dokonane w tym zakresie w ramach postępowania administracyjnego pozwalają przyjąć, że te parametry zostały uwzględnione, a organy poddały te uwarunkowania poprawnej ocenie. W szczególności swoje stanowisko zajęły po prawem przewidzianym uzgodnieniu tej oceny z organami wskazanymi w ustawie. Stanowisko organów uzgadniających jest jednoznaczne. Wskazuje na brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stanowisko skarżących w tym zakresie jest niezasadne, gdyż nie wskazuje powodów, dla których należałoby odrzucić argumentację organów. Przecież organy, podobnie jak skarżący przyjmują, że objęta kontrolą inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jednak przyjmują, że w rozstrzyganym przez nie przypadku tego oddziaływania nie ma i to daje podstawę do odstąpienia od obowiązku opracowywania oceny. Organy tę okoliczność wyjaśniają wyczerpująco i przekonująco, zatem brak powodów do przyjęcia, że ich ocena jest dowolna. Subiektywne przekonanie skarżących na temat poprawności zakresu i oceny możliwości potencjalnego oddziaływania inwestycji mogącej oddziaływać na środowisko nie może być podstawą uwzględnienia skargi. Zdaniem Sądu na tę ocenę nie ma wpływu także podnoszony w skardze fakt, że objęte postępowaniem przedsięwzięcie jest częściowo zrealizowane nie może mieć znaczenia w prowadzonym postępowaniu, bo ta okoliczność nie jest ustawową przesłanką oceny oddziaływania. Sąd nie podziela również argumentacji skargi, która odwołuje się do poważnego zagrożenia dla otoczenia, na co ma wskazywać dotychczasowe funkcjonowanie inwestycji objętej postępowaniem. Akta sprawy potwierdzają tezę przeciwną. Dokumenty w nich zgromadzone przeczą twierdzeniu skargi, natomiast zaistnienie okoliczności nadzwyczajnych (wybuch gazu) nie może być rozważany w kategoriach, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 uuiś. Nie można także zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, że w postępowaniu doszło do naruszenia art. 29 w związku z art. 79 uuiś. Skoro przedsięwzięcie objęte postępowaniem nie wymagało przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko to tym samym nie doszło do naruszenia prawa udziału społeczeństwa w takim postępowaniu. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.