II SO/Kr 6/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-02-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może nałożyć grzywnę na organ, który nie przekazał skargi do sądu w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może nałożyć grzywnę na organ, który nie przekazał skargi do sądu w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a., zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. Obowiązek przekazania skargi jest bezwzględny, a uzasadnione okoliczności opóźnienia mogą wpływać jedynie na wysokość grzywny.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. wniósł do WSA w Krakowie o ukaranie grzywną spółki "T" S.A. za nieprzekazanie skargi na bezczynność spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wysłana do spółki w dniu 28 października 2013 r., jednak do dnia rozpoznania sprawy nie została przekazana do sądu. Spółka nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie sądu. Sąd uznał wniosek za zasadny.
Rozstrzygnięcie
I. Wymierzono Spółce "T" S.A. z siedzibą w K. grzywnę w wysokości 1000 zł. II. Zasądzono od Spółki "T" S.A. z siedzibą w K. kwotę 340 zł na rzecz skarżącego J. J. tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Spółce "T" S.A. z siedzibą w K. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Spółce "T" S.A. z siedzibą w K. grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych), II. zasądzić od Spółki "T" S.A. z siedzibą w K. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) na rzecz skarżącego J. J. tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. J., zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. N., pismem z dnia 10 stycznia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o ukaranie grzywną spółki "T" S.A. z siedzibą w K. oraz zobowiązanie jej do przekazania skargi J. J. na bezczynność Spółki "T" S.A. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem "T" S.A. w dniu 28 października 2013 r. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący wskazał, że w dniu 30 października 2013 r. listem poleconym, na adres Spółki "T" S.A. z siedzibą w K., została wysłana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący J. J. zarzucał Spółce "T" S.A. z siedzibą w K. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 14 maja 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy. W petitum skargi skarżący wnosił o stwierdzenie bezczynności Spółki "T" S.A. z siedzibą w K. oraz zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty od pełnomocnictwa. Skarżący podniósł, że do dnia dzisiejszego przedmiotowa skarga nie została przekazana do wskazanego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, mimo zobowiązania do tego organu przez treść art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Sąd wezwał Spółkę "T" S.A. w K., przesyłając odpis wniosku, do wniesienia odpowiedzi na wniosek. Odpowiedź organu do dnia rozpoznania sprawy nie wpłynęła do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. W art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." postanowiono, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogą wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. W badanej sprawie ustalono, że Spółka "T" S.A. w K. nie przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi J. J. na bezczynność przedsiębiorstwa "T" S.A. w K., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Spółki "T" S.A. w K. w dniu 28 października 2013 r. Jak wyjaśniono powyżej organ ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego. Skoro organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od listopada 2013 r. i nie wyjaśnił przyczyn opóźnienia, należało nałożyć na niego grzywnę w wysokości 1000 zł. W ocenie Sądu grzywna w tej wysokości jest adekwatna do prawie trzymiesięcznego już opóźnienia i braku wyjaśnień organu. Ma charakter porządkujący i w ocenie Sądu przyczyni się w przyszłości do przestrzegania nakazu bezwzględnego przekazywania skarg kierowanych do sądu administracyjnego. Pozwoli to na pełne stosowanie konstytucyjnego prawa do sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd o kosztach należnych stronie orzekł na podstawie art. 210 § 1 P.p.s.a., art. 200 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Koszty postępowania w sprawie to: wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika - radcy prawnego w kwocie 240 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło