III SA/Kr 856/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej kwotę 457,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 15 maja 2012 r. do w/w Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek B. M. (dalej: skarżąca) o przyznanie na rok 2012: jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw innych roślin (UPO), uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (tzw. płatności zwierzęce - PZ) i płatności do samic z gatunku bydło domowe (PK). Wniosek skarżącej dotyczył przyznania płatności do obszaru działek rolnych, znajdujących się w pow. B, gm. G. Strona zadeklarowała pow. 45,41 ha (do płatności JPO), 30,32 ha (UPO), 11,53ha (PZ) i 10 samic z gatunku bydło domowe do płatności PK. Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznano skarżącej płatność JPO, UPO do powierzchni zadeklarowanej, a płatności PZ do maksymalnej pow. wynikającej z ilości zwierząt związanych z tą płatnością i deklaracji z lat ubiegłych. Odmówiono natomiast płatności do krów oraz nałożono na stronę dodatkowe sankcje finansowe. Organ uznał, że odnośnie wszystkich sztuk bydła zadeklarowanych do płatności PK strona dopuściła się uchybień w zakresie obowiązków wynikających z przepisów dot. identyfikacji i rejestracji, co wykluczyło te zwierzęta z w/w płatności. Kwoty przyznanych płatności zostały pomniejszone w związku z tzw. modulacją tj. zmniejszeniami płatności stosowanymi po przekroczeniu określonego pułapu przyznanych płatności. W odwołaniu skarżąca podniosła, że nie zgadza się z zastosowanymi pomniejszeniami płatności, gdyż jak wskazała w jego sprawie nie doszło do celowego opóźnienia w zgłoszeniu do ARiMR zdarzeń związanych z zakwestionowanymi sztukami bydła. Decyzją z dnia 24 maja 2013 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.), w związku z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634 z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz wskazał, że z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy i charakter płatności, o jakie strona się ubiega, postępowanie wyjaśniające organów ARiMR jest skoncentrowane na ustaleniu, jaka część powierzchni lub ilości zwierząt zadeklarowanych przez stronę we wniosku o przyznanie w/w wsparcia jest uprawniona do jego przyznania. Organ wskazał, że najważniejsze dla przedmiotowej sprawy okoliczności faktyczne ustalono w wyniku kontroli administracyjnej wniosku strony oraz na podstawie inspekcji przeprowadzonej w gospodarstwie strony. Weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że ilość zwierząt uprawnionych za 2012 r. do płatności PK była większa niż ilość, którą strona zadeklarowała we wniosku o przyznanie tych płatności. Jak ustalono, strona zgłosiła do w/w płatności 10 szt. bydła domowego (Bos taurus) o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Wynika to z zawartości załączonego do wniosku odrębnego oświadczenia. Niezgodność tą ustalono poprzez analizę danych dotyczących przedmiotowych zwierząt dostępnych w prowadzonym przez ARiMR rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych. W/w rejestr jest prowadzony przez jednostki ARiMR w oparciu o system informatyczny na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2004 r., Nr 91, poz. 872 z późn. zm.). Dane systemu informatycznego uzupełniły wyniki inspekcji wykonanych w gospodarstwie strony. W ich wyniku stwierdzono, że rolnik nie zgłaszał terminowo ARiMR zdarzeń związanych z posiadanym bydłem. Wszystkie zwierzęta zadeklarowane do płatności zostały zakupione przez stronę w dniu 14 kwietnia 2012 r., natomiast zgłoszenie tego zdarzenia nastąpiło do ARiMR w dn. 26 kwietnia 2012 r. Potwierdza to zarówno zawartość w/w zgłoszeń, systemu elektronicznego ARiMR, wyniki kontroli w gospodarstwie strony wykonanej w dniu 2012-07-25 r. (opisanej w protokole nr [...]) jak i sama strona w odwołaniu. Organ wskazał, że skarżąca w odwołaniu podniosła, że zadeklarowane do płatności krowy spełniały na dzień 31.05.2012 r. ustawowe wymogi tzn. były na ten dzień zarejestrowane w siedzibie stada wnioskodawcy i miały ukończony 36 miesiąc życia, a stwierdzone, podczas kontroli na miejscu, nieprawidłowości w postaci braku dwóch kolczyków u krów zostały przez stronę niezwłocznie naprawione poprzez złożenie wniosku o przyznanie ich duplikatów. Na poparcie zasadności swojego stanowiska organ powołał art. 42 ust. 1 i 2, art. 63 ust. 4, art. 65 ust. 1 do 4, art. 70 i 71 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, art. 2 i art. 7 rozporządzenia 1760/2000 z 17 lipca 2000 r., art. 12 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, a także art. 7 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i art. 4, art. 5 art. 6, art. 23-24 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. (Dz. U. L 30 z 31.01.2009 r., str. 16 z późn. zm.). W światle powołanych przepisów organ odwoławczy stwierdził, niewystarczające w przypadku ubiegania się o płatności PK jest zadeklarowanie zwierząt spełniających na dzień 31 maja danego roku kryteria ustawowe w postaci gatunku, wieku i płci, ale konieczne jest także przestrzeganie przez rolnika wymogu, aby zwierzęta były prawidłowo oznakowane, a dane dotyczące tych zwierząt były aktualne zarówno w rejestrze przez niego prowadzonym, jak i w komputerowej bazie danych prowadzonej przez ARiMR. O tym czy dane zwierzę kwalifikuje się do w/w płatności przesądzają bowiem nie tylko przepisy krajowe, ale także unijne. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo ustalono, że liczba zwierząt uprawniona do płatności PK wynosi w przedmiotowej sprawie . Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat 10 sztuki bydła. Wielkość obniżki, zgodnie z art. 65 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, przekracza 50%, co oznacza odmowę przyznania płatności PK i nałożenie sankcji wieloletnich wskazanych w zaskarżonej decyzji. Odnośnie kwot przyznanych skarżącej płatności UPO i PZ organ odwoławczy wskazał, że po przekroczeniu określonego poziomu płatności przyznanych w niniejszej sprawie, ich wypłacana kwota podlega odpowiednim redukcjom. Nie ma to związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami a wynika jedynie z otrzymania znacznych kwot wsparcia, które w takim wypadku są odpowiednio zmniejszane. W każdym przypadku kwotę do modulacji stanowi kwota po zastosowaniu zmniejszeń wynikających z art. 78 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, tj. pomniejszenia początkowej kwoty płatności o ew. sankcje powierzchniowe (zawyżenia pow. uprawnionej do wsparcia), ew. sankcje terminowe (złożenie z opóźnieniem wniosku i ew. zmian do niego) i ew. sankcje z tytułu powierzchni niezgłoszonych (które powinny zostać ujęte we wniosku). Organ odwoławczy podał szczegółowe wyliczenia odnośnie wysokości przyznanych skarżącej płatności JPO, UPO oraz PZ. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B. M. zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1, ust. 2, ust. 2b pkt 2 i ust. 2c ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 1164) (dalej zwana: ustawa o płatnościach) w zw. z art. 7 rozporządzenia nr 1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 roku w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 roku o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (dalej zwana: ustawa o systemie identyfikacji) w zw. z art. 16 ust. 3 pkt b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 roku (Dz. U. L 316 z 2.12.2009 r" str. 65 z późn. zm.) (dalej zwanym: rozporządzeniem nr 1122/2009) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż bezwzględnie wymaganym warunkiem dla przyznania płatności do samic gatunku bydło domowe (Bos taurus) i do samic gatunku owca domowa (Ovis aries) jest przestrzeganie przez cały rok kalendarzowy, którego dotyczy wniosek, obowiązków wynikających z ustawy o systemie identyfikacji, a w szczególności 7-dniowego terminu na zgłoszenie kierownikowi biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dalej zwana będzie: ARiRM) informacji na temat wszelkich przemieszczeń zwierząt do i z gospodarstwa oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń (dalej zwane: zgłoszeniem), gdy tymczasem wśród przesłanek przyznania płatności do bydła i owiec brak jest ww. wymogu, a w konsekwencji nieuchylenie przez organ II instancji decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o nr [...] z dnia [...] 2013 roku w zakresie: dotyczącym pomniejszenia płatności do jednolitej płatności obszarowej (dalej zwana: JPO), uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw innych roślin (dalej zwana: UPO) oraz uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (tzw. płatności zwierzęce - dalej zwana: PZ), - odmawiającym udzielenia płatności do samic z gatunku bydło domowe (PK), - nakładającym na skarżącą dodatkowe sankcje finansowe, 2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 63 ust. 4 w zw. art. 65 ust. 1-4 rozporządzenia nr 1122/2009 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż jednokrotne opóźnienie w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o systemie identyfikacji, stanowi "pozostały przypadek", o którym mowa w art. 63 ust. 4 ww. rozporządzenia, a tym samym jest nieprawidłowością uzasadniającą uznanie zwierzęcia za niezatwierdzone po pierwszym stwierdzeniu niezgodności, gdy tymczasem opóźnienie w zgłoszeniu powinno być traktowane jako nieprawidłowość dotycząca niepoprawnych wpisów do rejestru zwierząt (art. 63 ust. 4 lit. b ww. rozporządzenia), a w konsekwencji zadeklarowane przez skarżącą zwierzęta mogły być uznane za niezatwierdzone dopiero w sytuacji, gdyby ww. błędy zostały wykryte przynajmniej w dwóch kontrolach w ciągu 24 miesięcy, 3. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 23 oraz art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. (Dz. U. L 30 z 31.01.2009 r.. str. 16 z późn. zm) (dalej zwane: rozporządzeniem nr 73/2009) oraz art. 70, 71 i 78 rozporządzenia nr 1122/2009 w zw. z art. 7 ustawy o płatnościach poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na dowolnej ocenie skutków stwierdzonego naruszenia oraz zastosowaniu wobec skarżącej rażąco niewspółmiernych - wygórowanych konsekwencji w stosunku do okoliczności, skutków i skali naruszenia przez skarżącą wymogów wzajemnej zgodności, 4. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ustawy o płatnościach w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 73/2009 w zw. z § 17, § 17a i § 17b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326, z późn. zm.) w brzmieniu wprowadzonym w dniu 29 listopada 2012 roku na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 listopada 2012 roku (Dz. U. Z 2012 roku, poz. 1287) w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2012 roku w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2012 r. (Dz. U. Z 2012 r., poz. 1309) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i pomniejszenie płatności przyznanych skarżącej mimo braku uzasadnienia takiego działania, w szczególności wobec spełnienia przez skarżącą wszystkich wymaganych warunków przyznania płatności JPO, UPO, PZ oraz płatności do bydła, 5. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. Z art. 3 pkt 2 ustawy o płatnościach polegające na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, niezebraniu i nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz dokonaniu ustaleń sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności poprzez uznanie, iż podczas kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącej została stwierdzona nieprawidłowość w postaci braku dwóch kolczyków u krów, podczas gdy ww. okoliczność nie znajduje potwierdzenia w dokumentującym ww. kontrolę protokole nr [...], 6. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy o płatnościach poprzez niepoinformowanie skarżącej o konieczności i skutkach niedokonania zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego ARiRM w bezwzględnym i nieprzekraczalnym terminie 7 dni faktu przemieszczenia zwierząt do i z gospodarstwa oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt w gospodarstwie, pomimo niezbędności udzielenia ww. informacji, zważywszy w szczególności na stopień skomplikowania, obszerność i wielość przepisów prawnych, zarówno krajowych jak i unijnych, regulujących przyznanie i utrzymywanie płatności, których dotyczy niniejsza sprawa, co skutkowało poniesieniem przez skarżącą szkody w postaci odmowy przyznania jej płatności do bydła, ograniczeniem płatności JPO, UPO oraz PZ, a także obciążeniem jej dotkliwymi sankcjami finansowymi. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 - dalej jako "P.p.s.a.") lub stwierdzenia nieważności aktu (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowoadministracyjna, przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 maja 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, przyznającą B. M. płatności JPO, UPO do powierzchni zadeklarowanej oraz odmawiająca przyznania płatności do krów i nakładająca na skarżącą dodatkowa sankcje finansowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity, Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.; zwanej dalej ustawą o płatnościach), z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej (...) organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się. Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powołany art. 3 w/w ustawy wprowadza zatem istotne modyfikacje zasad procedowania w stosunku do reguł przewidzianych w k.p.a., czyli w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Modyfikacje te osłabiają zatem pozycję procesową stron postępowania, jednak nie zwalniają organu wydania decyzji na podstawie przepisów prawa. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia czy fakt, że skarżąca wszystkie zadeklarowane do płatności zwierzęta zakupiła w dniu 14 kwietnia 2012 r., natomiast zgłosiła je do ARiMR w dniu 26 kwietnia 2012 r. (pięć dni po terminie) powinien skutkować, tak jak to uczynił organ – odmową przyznania płatności do krów oraz nałożeniem na skarżąca dodatkowych wieloletnich sankcji finansowych. Zgodnie z art. 7 ust. 2b ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku bydło domowe (Bos taurus) (...) jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada nie więcej niż 10 samic z gatunku bydło domowe mających co najmniej 36 miesięcy życia, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca przesłanki powołanego przepisu spełniła, gdyż w dniu 31 maja danego roku posiadała nie więcej niż 10 samic z gatunku bydło domowe, mające co najmniej 36 miesięcy i potwierdzał to wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonych na podstawie właściwych przepisów o identyfikacji i rejestracji zwierząt. Taki rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych w systemie informatycznym prowadzi Agencja, zgodnie z art. 4 z dnia 2 kwietnia 2004 r. ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 204 poz.1281 ze zm.) W myśl natomiast art. 12 powołanej powyżej ustawy, posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/200 w terminie 7 dni w przypadku bydła. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 1760/200 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U.UE.L.2000.204.1), właściwe władze Państw Członkowskich tworzą komputerową bazę danych zgodnie z przepisami art. 14 i 18 dyrektywy 64/432/WE. W myśl art. 7 tego rozporządzenia, z wyjątkiem przewoźników, wszyscy posiadacze zwierząt zobowiązani są do prowadzenia aktualnego rejestru. Po pełnym uruchomieniu komputerowej bazy danych, zgłaszania właściwym władzom wszelkich przemieszczeń do gospodarstwa i z niego oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt w gospodarstwie, wraz z datami tych zdarzeń, w okresie ustalonym przez dane Państwo Członkowskie, a wynoszących od trzech do siedmiu dni od daty zajścia danego zdarzenia. Jednakże na wniosek Państwa Członkowskiego i zgodnie z procedurą, określoną w art. 23 ust. 2, Komisja ma prawo określić okoliczności, w których Państwa Członkowskie mogą przedłużyć okres maksymalny. W świetle powołanych przepisów nie ma wątpliwości, że skarżąca miała obowiązek zgłosić właściwym władzom przemieszczenie nabytych w dniu 14 kwietnia 2012 r. krów (Bos taurus) w terminie 7 dni. Bezspornym jest, że skarżąca tego w zakreślony terminie nie uczyniła. Odpowiedniego zgłoszenia dokonała dopiero w dniu 26 kwietnia 2013 r. Zatem skarżąca dokonała rejestracji, choć dopuściła się w tym zakresie nieprawidłowości. Sankcje za niedopełnienie powyższych obowiązków określa rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.2009.316.65), które w art. 65 określa zasady zmniejszenia płatności i wykluczenia odnośnie do bydła objętego wnioskiem o przyznanie pomocy. Ponieważ skarżąca nie zgłosiła w 7-dniowym terminie wszystkich zakupionych 10 krów powinien mieć do niej zastosowanie art. 65 ust. 3, w myśl którego jeżeli procent (nieprawidłowości) przekracza 50 %, rolnika wyklucza się również z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 63 ust. 3. Kwota ta podlega odliczeniu zgodnie z art. 5b rozporządzenia (WE) nr 885/2006. Jeśli nie jest możliwe odliczenie całej kwoty zgodnie z wymienionym artykułem w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano stwierdzenia, pozostałe saldo zostaje anulowane. Jednak zdaniem sądu zastosowanie art. 65 ust. 3 powołanego rozporządzenia nie będzie miało zastosowanie w stosunku do skarżącej, z uwagi na treść art. 63 ust. 4 lit b ww. rozporządzenia, zgodnie z którym, w przypadku gdy stwierdzone nieprawidłowości dotyczą niepoprawnych wpisów do rejestrów (...) przedmiotowe zwierzę uznaje się za zatwierdzone, w przypadku, gdy błędy takie wykryto przynajmniej w dwóch kontrolach w ciągu 24 miesięcy. W przypadkach pozostałych przedmiotowe zwierzęta uznaje się za niezatwierdzone po pierwszym stwierdzeniu niezgodności. Z brzmienia tego przepisu Sąd wywodzi, że, aby skarżącą organy mogły skutecznie, na podstawie art. 65 ust. 3 powołanego rozporządzenia pozbawić płatności do krów i nałożyć na nią wieloletnie sankcje, musiałyby stwierdzić, błędy dotyczące niepoprawnych wpisów do rejestru w trakcie przynajmniej dwóch kontroli, przeprowadzonych u skarżącej w ciągu 24 miesięcy. Tymczasem u skarżącej przeprowadzono jedną kontrolę, która wykryła 5-dniowe spóźnienie w dokonaniu rejestracji nabytych zwierząt. Zatem błędna jest wykładnia dokonana przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacja Rolnictwa, że skoro skarżąca zgłoszenie do rejestrów o przemieszczeniach zwierząt dokonała 5 dni po terminie, to organy mogły zastosować sankcje przewidziane regulacjami prawa unijnego. W konsekwencji, nieprawidłowe jest stanowisko organów zaprezentowane w uzasadnieniach kontrolowanych rozstrzygnięć, u którego podstaw legła niewłaściwa wykładnia przepisu art. 63 ust. 4 lit b rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.