I SA/Wr 2359/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-02-21

Skład orzekający: Daria Gawlak - Nowakowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę, która nie uiściła w całości wymaganego wpisu od skargi, skutkuje umorzeniem postępowania, czy odrzuceniem skargi?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy skarga została skutecznie wniesiona i wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skarga nieopłacona w należnej wysokości nie wszczyna postępowania, w związku z czym jej cofnięcie nie może prowadzić do umorzenia postępowania, a jedynie do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisów od ośmiu skarg w łącznej kwocie 800 zł. Wpłacił 600 zł, wskazując w tytule przelewu wszystkie osiem spraw. Po wezwaniu do doprecyzowania, do których spraw wpłata dotyczy, skarżący wniósł o cofnięcie skargi. Sąd rozksięgował wpłatę proporcjonalnie do każdej sprawy (po 75 zł), uznając skargi za nieopłacone w należnej wysokości.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono skargę; II. Zwrócono skarżącemu kwotę 75 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 75 ( słownie: siedemdziesiąt pięć ) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisów od skarg w ośmiu sprawach o sygnaturach od I SA/Wr 2352/13 do I SA/Wr 2359/13 w kwotach po 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skarg. W dniu 20 stycznia 2014 r. skarżący dokonał wpłaty kwoty 600 zł, wskazując w tytule przelewu wszystkie osiem spraw. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 lutego 2014 r. zwrócono się do skarżącego o wskazanie, do których spraw uiścił wpis. Poinformowano go jednocześnie, że w przypadku braku odpowiedzi, wpłacona kwota 600 zł zgodnie z tytułem przelewu zostanie rozksięgowana na osiem spraw, skargi we wszystkich ośmiu sprawach jako opłacone w nieprawidłowej wysokości będą podlegać odrzuceniu, a uiszczony wpis zostanie zwrócony z urzędu. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r. podał, że "prosi o cofnięcie skargi i zwrot kosztów". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 lutego 2014 r. uiszczona kwota została zaksięgowana proporcjonalnie do każdej ze spraw, tj. w kwotach po 75 zł w każdej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 26/10, LEX nr 668376 oraz z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 79/10, LEX nr 784412). W przedmiotowej sprawie skarga nie została opłacona w należnej wysokości. Skarżący w tytule przelewu wyraźnie wskazał sygnatury ośmiu spraw ( sygn. akt od: I SA/Wr 2352/13 do 2359/13). Uiszczona kwota 600 zł nie stanowi jednak sumy należnych wpisów (tj. 800 zł). Wobec powyższego wpłatę rozksięgowano proporcjonalnie do każdej sprawy – po 75 zł. Z tego względu skargę w niniejszej sprawie należy uznać za nie opłaconą w należnej wysokości. Stosownie natomiast do regulacji art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie wykonała zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe oznacza, że cofnięto skargę nieopłaconą, a więc taką, która na tym etapie nie wszczęła jeszcze postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z powodu cofnięcia skargi. Wskazana okoliczność uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło