II OZ 476/14

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. i M. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2408/13 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. F. i M. F. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie A. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2013 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 listopada 2013 r. W dniu 10 stycznia 2014 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wskazując, że ich pełnomocnik po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przekazał im drogą mailową w dniu 22 listopada 2013 r. informację o konieczności uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący podkreślili, że z powodu choroby M. F., a następnie wyjazdów służbowych w ostatnich dwóch miesiącach nie odebrali na czas maila od ich pełnomocnika. Dopiero w dniu 7 stycznia 2014 r. dotarła do nich informacja o konieczności dokonania wpłaty wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że brak należytej komunikacji pomiędzy pełnomocnikiem a skarżącymi nie jest przesłanką uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu. Mocodawcy wraz z pełnomocnikiem powinni ustalić taki sposób komunikowania się, który zapewni jak najszybsze przekazywanie informacji. Jednocześnie Sąd wskazał, iż nie wiadomo, w jaki sposób choroba skarżącego, czy tez wyjazdy służbowe mogły uniemożliwić skarżącym odebranie korespondencji mailowej. Dodatkowo zdaniem Sadu profesjonalny pełnomocnik powinien przedsięwziąć odpowiednie kroki aby dysponować środkami niezbędnymi na poczet wpisu sądowego. Pismem z dnia 24 marca 2014 r. A. i M. F. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 25 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Badając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji odmówił przywrócenia skarżącym terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Okoliczności przedstawione przez skarżących we wniosku nieuprawdopodabniają zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zasadnie Sąd I instancji podkreślił, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż choroba skarżącego (związana z uszkodzeniem stawu skokowego), czy też wyjazdy służbowe skarżącej mogły uniemożliwić skarżącym odebranie korespondencji mailowej przez okres około 6 tygodni. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.