II SAB/Bd 21/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców[...] w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. B. B. dalej skarżący wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. zwrócił się drogą elektroniczną do Dziekana Okręgowej Izby [...] w [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata [...] i [...]. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Dziekana Okręgowej Izby [...] w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby [...] w [...], polegającą na nieudostępnieniu żądanej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Dziekan Okręgowej Izby [...] w [...] wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak zdolności sądowej Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych lub ewentualnie o umorzenie postępowania wskazując, że skarżącemu została udzielona i przesłana odpowiedź na wniosek, którego dotyczy skarga na bezczynność z przytoczeniem podstaw prawnych i szczegółową argumentacją bądź ewentualnie o oddalenie skargi wskazując, że ustawa o dostępnie do informacji publicznej nie ma zastosowania do dokumentów znajdujących się w aktach postępowań dyscyplinarnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 P.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stronami postępowania sądowoadministracyjnego, w myśl art. 32 P.p.s.a., są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie stronami postępowania są skarżący B. B. oraz Dziekan Okręgowej Izby [...] w [...], na którego wskazał skarżący w skardze, jako na organ zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do zbadania zdolności sądowej stron biorących udział w postępowaniu sądowym. Zatem w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy dziekan okręgowej izby radców prawnych posiada zdolność sądową. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych powołuje samorząd radców prawnych. Samorząd zawodowy radców prawnych jako taki nie ma osobowości prawnej. W osobowość prawną, zgodnie z art. 5 ustawy o radcach prawnych, wyposażone są natomiast okręgowe izby radców prawnych i Krajowa Izba Radców Prawnych, które działają przez swoje organy. Zgodnie z art. 52 ustawy o radcach prawnych, działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. Tylko rada jest uprawniona do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych w stosunkach zewnętrznych i wewnętrznych i tylko rada może umocować (w drodze uchwały) do reprezentowania izby w stosunkach zewnętrznych. Z powyższego wynika, że dziekan nie jest organem okręgowej izby radców prawnych. Dziekan natomiast wraz z wicedziekanami, sekretarzem, skarbnikiem i członkami stanowi prezydium, które jest organem wykonawczym okręgowej rady radców prawnych. Z powyższego wynika, że osobowość prawną, a co za tym idzie zdolność sądową posiada jedynie okręgowa izba radców prawnych, co oznacza, że tylko okręgowa izba radców prawnych może być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W realiach niniejszej sprawy stroną postępowania może być wyłącznie okręgowa izba radców prawnych. Należy ponadto zwrócić uwagę, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Zatem stwierdzić należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, niniejszą skargę skierowano przeciwko podmiotowi, który nie mieści się w zakresie podmiotowym art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie wyjaśnić należy, że niewłaściwe określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 P.p.s.a. Reasumując, skoro dziekan okręgowej izby radców prawnych nie posiada zdolności sądowej, jak również nie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia żądanej informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.