II SA/Rz 503/13

z dnia 25 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu, wycofania z obrotu i zatrzymania produktów - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić "A" Sp. z o.o. z/s w P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 31 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga "A" Sp. z o.o. z/s w P., zwanej dalej "Spółką" na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu, wycofania z obrotu i zatrzymania produktów. Skargę została złożona w imieniu Spółki przez radcę prawnego E.K. Przedłożone wraz ze skargą pełnomocnictwo zostało udzielone wskazanemu wyżej radcy prawnemu przez J.G. - jedynego członka zarządu Spółki, co wynika z załączonego wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego, zawierającego dane aktualne na dzień [...] kwietnia 2013r. Ze złożonego do sprawy o sygn. akt: II SA/Rz 1065/13 przez Państwowego Inspektora Sanitarnego pisma oraz załączonego do niego odpisu z Krajowego Rejestru Karnego Sąd powziął informacje o tym, że J.G. zostały skazany za przestępstwa, które w myśl dyspozycji art. 18 § 2 i 3 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1030) dalej "k.s.h." wyłączały możliwość pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółki kapitałowej. W związku z uzyskaniem powyższych informacji zarządzeniem z 13 listopada 2013r. wezwano radcę prawnego E.K. oraz oraz "A" Sp. z o.o. z/s w P. do wskazania osoby uprawnionej do działania w imieniu skarżącej spółki ze wskazaniem czy w skarżącej Spółce powołano zarząd w innym składzie osobowym niż to wynika z dołączonego do skargi odpisu z KRS, wskazania czy w związku z brakiem zarządu został dla Spółki ustanowiony kurator oraz do wskazania prawidłowo umocowanego pełnomocnika uprawnionego do jej reprezentowania. Z powodu braku odpowiedzi na w/w wezwanie zarządzeniem z 18 grudnia 2013r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie radca prawny E.K. przesłała do Sądu podpisany przez siebie egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga jako kwalifikowane pismo procesowe powinno spełniać wymogi formalne określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), dalej: "P.p.s.a.", w tym zostać podpisane zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., tj. przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Niedołączenie tych dokumentów do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Natomiast, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 P.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano wyżej z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności przez organy. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 k.s.h.) Z przepisów art. 18 § 1 i 2 cyt. ustawy wynika zaś, że członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, z wyłączeniem jednak osoby, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy. Z przedłożonego przez radcę prawnego wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do KRS wynikało, że jedynym wspólnikiem i zarazem jedynym członkiem zarządu Spółki jest J.G. Zaś z nadesłanej przez organ karty karnej J.G. wynikało, że z powodu prawomocnych skazań wyrokami sądowymi obejmował go wynikający z art. 18 § 2 k.s.h. zakaz pełnienia tej funkcji, a stan taki istniał już w dacie rejestracji Spółki w KRS. Tak więc w istocie Spółka nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania, a udzielone przez J. G. pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed tut. Sądem było nieskuteczne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 10.01.2008 r. sygn. IV CSK 356/07, publ. OSNC 2009/3, poz. 43; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25.04.2013 r. sygn. V ACa 600/12, publ. www.orzeczenia.ms.gov.pl). W przedstawionych okolicznościach wezwano radcę prawnego do wykazania, że J.G. nie był w dacie udzielania pełnomocnictwa objęty zakazem pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej albo wyjaśnienia, czy Spółka posiadała w dacie udzielania pełnomocnictwa zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź został dla niej ustanowiony kurator, jak również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie do działania w imieniu Spółki. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi ze strony radcy prawnego, co z kolei obligowało Sąd do pominięcia jego osoby w dalszym toku postępowania, skoro nie wykazał się należytym umocowaniem do działania w imieniu Spółki. Wiązało się to następnie z koniecznością skierowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi bezpośrednio do strony skarżącej, tj. Spółki będącej osobą prawną, celem potwierdzenia czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika. Nadesłanie skargi podpisanej przez radcę prawnego E.K. nie uczyniło zadość temu wezwaniu. W świetle powyższych okoliczności uznać należało skargę za niedopuszczalną. Przede wszystkim nie została ona podpisana (zatwierdzona) przez upoważnioną osobę (organ Spółki, przedstawiciela ustawowego – np. kuratora, należycie umocowanego pełnomocnika), co rodzi konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z będących w dyspozycji Sądu dokumentów wynikało również, że Spółka może nie posiadać organu uprawnionego do jej reprezentowania, a przez to zdolności procesowej w postępowaniu sądowym, a braki te mogły mieć charakter pierwotny, tzn. istnieć już w dacie wniesienia skargi. Bezskuteczne wezwania kierowane, stosownie do dyspozycji art. 31 § 1 P.p.s.a. w pierwszej kolejności do rzekomego, jak się okazało pełnomocnika, a następnie do samej Spółki, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie tych okoliczności. Podkreślić należy, że ani radca prawny E.K. ani też sama Spółka nie podjęły działań, które pozwoliłyby na ich wyjaśnienie. Istniały zatem podstawy do uznania, że braki w zakresie zdolności procesowej istniały i nie zostały uzupełnione. Tak więc skarga podlegałaby odrzuceniu także i z tego powodu. Okoliczność ta także stanowić mogła o niedopuszczalności skargi, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 5 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.