IV SA/Wa 2701/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J. K., M. K. i P. K. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Zaskarżonym postanowieniem Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2013 r., którym odmówiono zwieszenia postępowania dotyczącego budowy przepławki dla ryb. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wywodził, że nie wystąpiły przesłanki do zawieszenia postępowania zaś w skardze na nie, Strony postępowania – p. J., M. i P. K., polemizowały z tym poglądem. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Sąd w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Zaskarżone postanowienie zapadło w wyniku wniesienia środków odwoławczych od postanowienia, którym odmówiono zawieszenie postępowania. W związku z wniesieniem zażalenia organ odwoławczy ponownie rozpoznał sprawę, co do meritum, i zajął w tym zakresie stanowisko. Jednocześnie w myśl art. 141 §. 1 K.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko gdy przewiduje to konkretny przepis. Natomiast art. 101 § 3 K.p.a., po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18) brzmi następująco: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie." Wynika stąd, że na postanowienie, którym odmówiono zawieszenia postępowania, nie przysługiwały środki odwoławcze w postaci zażalenia (patrz tak samo np. wyrok NSA sygn. akt II OSK 1188/12 – dostępny w CBOSA). W tej sytuacji organ odwoławczy, ponownie rozpatrując sprawę, działał bez podstawy prawnej, co oznacza, że wydane orzeczenie dotknięte jest wadą nieważności, w myśl art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Organ administracji, wobec wniesienia środków odwoławczych (w następstwie błędnego pouczenia Stron o ich istnieniu przez organ I. instancji), winien był stwierdzić niedopuszczalność wniesienia zażalenia (w myśl art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.). Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę organ uwzględni ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu.