III SAB/Lu 6/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Transportowo – Handlowego "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B. P. w przedmiocie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej decyzji postanawia: odrzucić skargę. Przedsiębiorstwo Transportowo – Handlowego "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B. P. w przedmiocie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. P.wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie wniesiono skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B. P.w przedmiocie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej Spółki decyzji. Bezczynność organu administracji ma miejsce, gdy w prawnie określonym terminie właściwy organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem aktu lub podjęciem czynności. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, a zatem w sprawach załatwianych w drodze decyzji i postanowień (pkt 1-3), przez wydanie lub podjęcie innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (pkt 4) oraz w sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). O innych niż decyzje administracyjne lub postanowienia, wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa można mówić, jeżeli akt posiada następujące cechy: ma charakter władczy, jest podjęty w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, str. 32). Zakres przedmiotowy aktów dotyczących uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa należy ograniczyć do przepisów materialnego prawa administracyjnego (B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), ZNSA 2006 nr 2, str. 12). O tym, czy w określonej sytuacji organ administracji publicznej będzie wypowiadał się w formie orzeczenia administracyjnego decyduje przepis prawa materialnego, który przesądza, czy określona sprawa może być załatwiona w formie decyzji administracyjnej, czy też w postaci innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Dlatego też o bezczynności organu można mówić w sytuacji, gdy istnieje przepis prawa materialnego obligujący organ do załatwienia sprawy w określonej formie, a czego jednak organ nie czyni w trybie i terminie przewidzianym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że zarzuty przedstawione przez skarżącą w skardze, nie dotyczą żadnej z form działalności administracji publicznej, podlegającej kontroli sądu administracyjnego. Przedsiębiorstwo Transportowo – Handlowego "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. upatruje bezczynności organu w tym, że przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] 2013 r., nr [...]nie doręczono pełnomocnikowi skarżącej – Z. B. na adres ul. W. [...], [...] S., lecz na adres siedziby skarżącej – ul. K. [...], [...] S. Żądanie doręczenia decyzji organu pełnomocnikowi skarżącej nie należy do kategorii spraw załatwianych w drodze decyzji, postanowień lub przez wydanie lub podjęcie innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Powyższe ustalenia jednoznacznie wskazują, że żądanie doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem postępowanie w tym przedmiocie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nadmienić w tym miejscu należy, że z akt sprawy wynika, że organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem zakończył postępowanie administracyjne wydaniem decyzji z dnia [...] 2013 r., nr {...], która następnie została przesłana pełnomocnikowi skarżącej – Z. B. Skargę Przedsiębiorstwa Transportowo – Handlowego "[...]l" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B.j P. uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.