II OZ 412/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia 12 ... na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2251/13 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2251/13 w sprawie ze skargi 12 ... na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 września 2013 r. znak DON/ORZ/7200/515/13 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2251/13, na podstawie art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., odmówił 12 ...przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2251/13 oddalającego skargę ww. Spółki na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 września 2013 r. znak DON/ORZ/7200/515/13 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wobec tego termin na złożenie wniosku w sprawie upłynął w dniu 5 lutego 2014 r. Pismem z dnia 13 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącego, złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z dowodem uiszczenia opłaty w kwocie 100 złotych oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Pełnomocnik podniósł, że od dnia 18 stycznia 2014 r. do 13 lutego 2014 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu wypadku, w wyniku którego doznał ciężkiego urazu kończyny lewej dolnej z podwójnym przemieszczeniem kości piszczelowej. Wskazał, że z uwagi na "złą kondycję fizyczną i psychiczną, codziennie odbywane zabiegi rehabilitacyjne, brak dostępu do akt sprawy oraz ogólne objawy" z przyczyn niezawinionych nie był w stanie przygotować wniosku w terminie. Sąd Wojewódzki mając na uwadze treść art. 86 i art. 87 p.p.s.a. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie przez pełnomocnika czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odmówienia sporządzenia uzasadnienia, przez co zamyka drogę do złożenia skargi kasacyjnej. Jednakże, aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności. Biorąc to pod uwagę Sąd wskazał, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił zaistnienia po jego stronie braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik wskazał, iż w wyniku "wypadku" doznał "ciężkiego urazu kończyny lewej z podwójnym przemieszczeniem kości piszczelowej", na dowód czego załączył potwierdzoną przez siebie kopię zaświadczenia ZUS ZLA, z którego wynika jedynie, iż w okresie od 18 stycznia 2014 r. do 13 lutego 2014 r. pełnomocnik jest niezdolny do pracy – bez wskazania przyczyny tej niezdolności. Co więcej, w zaświadczeniu tym w pkt. 15 "Wskazania lekarskie" wpisano 2, co oznacza "chory może chodzić". Pełnomocnik, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobnił, by nastąpiła taka przeszkoda, która uniemożliwiałaby mu bez jego winy dokonanie w terminie czynności, chociażby przy pomocy osób trzecich. W tym miejscu wskazać także należy, że pełnomocnik nie wykonuje praktyki w jednoosobowej kancelarii, a w Kancelarii Radców Prawnych i Adwokatów, co pozwala przyjąć, iż mógł do wykonania czynności ustanowić substytuta. Zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódzkiego wniósł pełnomocnik Spółki........ Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że istotą niniejszej sprawy na obecnym etapie postępowania jest ocena zawinienia, bądź też nie, w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W sytuacji, kiedy w imieniu strony działa profesjonalny pełnomocnik - co miało miejsce w niniejszej sprawie – dokonanie bądź zaniechanie przez pełnomocnika czynności procesowych obciąża stronę. Występujący zatem w imieniu Spółki radca prawny obowiązany był do dołożenia należytej staranności w wywiązaniu się z obowiązku terminowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Udzielone w niniejszej sprawie radcy prawnemu przez Spółkę pełnomocnictwo obejmuje wywiązanie się przez pełnomocnika z obowiązku należytego i terminowego działania w imieniu strony. Przytoczona we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja dotycząca choroby pełnomocnika oraz wynikająca z niej dezorganizacja w miejscu pracy nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem na radcy prawnym ciąży obowiązek takiego zorganizowania swojej kancelarii i pracy zatrudnionych w niej osób, aby w sposób właściwy dbano o interesy strony (mocodawcy). Stąd też zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego odmawiające stronie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z zaprezentowaną w nim argumentacją należy uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.