VI SA/Wa 1038/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi P.Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] umorzył postępowanie zażaleniowe wszczęte na skutek wniesienia przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej skarżąca) zażalenia na postanowienie tegoż organu z [...] lipca 2011 r. o odmowie zawieszenia postępowania dotyczącego zmiany zezwolenia. Jako podstawę prawną wskazano przepisy art. 233 § 1 pkt 3, art. 208 § 1 w związku z art. 239 oraz art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. - dalej o.p.). Stan sprawy przedstawiał się następująco; Decyzją z [...] lutego 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] udzielił P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W punkcie 6 tego zezwolenia organ wskazał, że jest ono ważne do 24 lutego 2010 r. W czerwcu 2009 r. skarżąca zwróciła się o przedłużenie ww. zezwolenia, a w grudniu 2009 r. wniosła o zmianę ww. zezwolenia odnośnie dwóch punktów gier. W kwestii przedłużenia zezwolenia Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z [...] marca 2010 r. odmówił przedłużenia zezwolenia podając, że z dniem 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), dalej u.g.h. która w art. 138 ust. 1 stanowi, że zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być przedłużane. Powyższa decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] maja 2011 r. Na skutek skargi strony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 stycznia 2013 r. (sygn. akt VISA/Wa 1866/12) obydwie te decyzje uchylił. Odnośnie wniosku o zmianę zezwolenia Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] sierpnia 2010 r. umorzył postępowanie w tej sprawie wskazując, że skoro sprawa ta nie została załatwiona do 1 stycznia 2010 r., a zatem w oparciu o art. 208 § 1 o.p. należało postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe, gdyż zezwolenie wygasło z dniem 24 lutego 2010 r. Skarżąca zakwestionowała umorzenie postępowania dotyczące zmiany zezwolenia i odwołała się od tego postanowienia, wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przedłużenia zezwolenia. W odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z [...] lipca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił zawieszenia postępowania o zmianę zezwolenia, gdyż stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy i wydanie decyzji nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ czy sąd. Organ wyjaśnił, że nie może on zostać uznany za inny organ w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p., jako że prowadzi on postępowanie w przedmiocie przedłużenia zezwolenia. Następnie decyzją z [...] września 2011 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję z [...] sierpnia 2010 r. umarzającą postępowanie o zmianę zezwolenia. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 11 lipca 2013 r. (sygn. akt VISA/Wa 1195/13) uchylił zarówno decyzję z [...] września 2011 r., jak i poprzedzającą ją decyzję z [...] sierpnia 2010 r. Skarżąca nie zgodziła się również z odmową zawieszenia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia i złożyła zażalenie. Wskutek rozpoznania tego zażalenia na postanowienie z [...] lipca 2011 r. organ zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2011 r. umorzył postępowanie zażaleniowe wskazując, że stało się ono bezprzedmiotowe z uwagi na fakt wydania decyzji z [...] września 2011 r., mocą której ostatecznie rozpoznano sprawę zmiany zezwolenia. W złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2, art. 208 § 1 oraz 121 o.p. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie, jaki i rozstrzygnięcia go poprzedzającego oraz o zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia winno zostać zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przedłużenia zezwolenia. Nadto wskazała, że postępowanie w przedmiocie przedłużenia zezwolenia znajduje się na etapie postępowania sądowego o sygn. akt VI SA/Wa 1670/11. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zajęte w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] listopada 2011 r. umarzające postępowanie zażaleniowe związane z zaskarżeniem przez stronę postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia. Zdaniem strony skarżącej postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia powinno ulec zawieszeniu bowiem rozstrzygnięcie tej sprawy jest ściśle uzależnione od wyniku sprawy dotyczącej przedłużenia zezwolenia. Kontrolując zaskarżone postanowienia Sąd nie dopatrzył się w naruszenia prawa prowadzącego do konieczności uwzględnienia skargi. Przede wszystkim należy podkreślić, że podnoszona przez stronę kwestia dotycząca toczącego się postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia pozostaje bez wpływu na wynik sprawy niniejszej. Należy zauważyć, że w chwili wydawania przez organ zaskarżonego postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe sprawa obejmująca wniosek strony o przedłużenie zezwolenia była zakończona przez wydanie decyzji ostatecznej. Z akt administracyjnych wynika , że Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z [...] marca 2010 r. odmówił przedłużenia zezwolenia i decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] maja 2011 r. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopiero wyrokiem z 10 stycznia 2013 r. (sygn. akt VISA/Wa 1866/12) obydwie decyzje uchylił. Po drugie skoro decyzją z [...] września 2011 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy umorzenie postępowania w sprawie zmiany decyzji o zezwoleniu, zatem rozpoznawanie zażalenia strony na postanowienie o zawieszeniu postępowania, które zostało już zakończone (dot. zmiany zezwolenia) i taki stan istniał w dniu [...] listopada 2011 r. istotnie było bezprzedmiotowe. W konsekwencji Sąd podziela stanowisko organu, że z tego punktu widzenia postępowanie dotyczące wniosku o zawieszenie postępowania należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Reasumując, skarga strony nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zarzuty podniesione przez skarżącą są chybione. W związku z powyższym, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił jako bezzasadną.