III SA/Gd 303/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Tamara Dziełakowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 11 lutego 2013 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz skarżącej A. W. kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [[...]] z dnia 11 lutego 2013 r., która uchyliła decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [[...]] z dnia 22 kwietnia 2004 r. o skreśleniu jej z listy studentów. Zdaniem strony, zaskarżona decyzja była wadliwa, gdyż organ odwoławczy powinien wydać decyzję o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania pierwszoinstancyjnego. Nie spełniała również wymagań art.107 k.p.a. W dniu 9 sierpnia 2013 r. zostało przeprowadzone posiedzenie mediacyjne. Jak wynika z treści protokołu, w jego wyniku dokonano następujących ustaleń, co do sposobu załatwienia sprawy: Rektor Uniwersytetu [[...]] zobowiązał się w terminie do dnia 16 września 2013 r. wydać decyzję administracyjną mocą, której: uchyli decyzję własną z dnia 11 lutego 2013 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów; uchyli decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [..] z dnia 22 kwietnia 2004 r., nr [[...]] w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów i umorzy postępowanie organu pierwszej instancji. Skarżąca zaaprobowała powyższe stanowisko. W wyniku poczynionych ustaleń mediacyjnych - decyzją z dnia 10 września 2013 r. Rektor Uniwersytetu [[...]] uchylił decyzję własną z dnia 11 lutego 2013 r. oraz decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [[...]] z dnia 22 kwietnia 2004 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Przedmiotowa decyzja wydana po przeprowadzeniu mediacji została również zaskarżona przez A. W. w drodze skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 939/13. Na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. Sąd na podstawie art. 118 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270, ze zm.), połączył niniejszą sprawę ze sprawą sygn. akt III SA/Gd 939/13 do łącznego rozpoznania. W sprawie o sygn. akt III SA/Gd 939/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 27 lutego 2014 r. oddalił skargę, natomiast w niniejszej sprawie sygn. akt III SA/Gd 303/13 umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 118 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Jak wskazano powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 27 lutego 2014 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 939/13 oddalił skargę A. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [[...]] z dnia 10 września 2013 r. Na podstawie tej decyzji wydanej w wyniku ustaleń mediacyjnych, została uchylona decyzja własna Rektora z dnia 11 lutego 2013 r. oraz decyzja Dziekana z dnia 22 kwietnia 2004 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów oraz umorzone zostało postępowanie organu pierwszej instancji. Zatem skarżącej został przywrócony status studentki. Na podstawie zaś decyzji wydanej w wyniku ustaleń mediacyjnych został uchylony - akt pierwotny będący przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze treść przepisu art. 118 § 2 p.p.s.a. oraz wydanie wyroku oddalającego skargę, Sąd był zobligowany do umorzenia niniejszego postępowania, tj. postępowania ze skargi A. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [[...]] z dnia 11 lutego 2013 r. czyli postępowania w sprawie aktu pierwotnego. Sąd umorzył postępowanie, gdyż stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie w takiej sytuacji stało się bezprzedmiotowe. Orzekając w sprawie niniejszej skargi, Sąd przychylił się do reprezentowanego w doktrynie prawa stanowiska na tle przywołanego unormowania art. 118 § 2 p.p.s.a. przez prof. zw. dr hab. Tadeusza Wosia, zgodnie z którym umorzenie postępowania powinno nastąpić postanowieniem wydanym bezpośrednio po wydaniu wyroku oddalającego skargę na akt wydany w rezultacie ustaleń poczynionych w postępowaniu mediacyjnym (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo LexisNexis, 2012 r., s. 622 oraz przywołana tam argumentacja). Należy podkreślić, że przepis art. 118 § 1 p.p.s.a. nakłada na Sąd obowiązek łącznego rozpoznania obu skarg, a więc skargi wywiedzionej na decyzję pierwotną oraz skargi na decyzję wydaną na podstawie ustaleń mediacyjnych. Oba te akty z punktu widzenia materialnoprawnego, zostały podjęte w tej samej sprawie administracyjnej -której przedmiotem jest skreślenie skarżącej z listy studentów. Łączne rozpoznanie obu skarg oraz ich równoległa kontrola sądowa, pozwala na pełną i prawidłową ocenę wydanych aktów oraz zapewnia stronie należytą ochronę jej interesów. Należy to również odnieść do ewentualnego postępowania przed sądem drugiej instancji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 2 w związku z art. 206 p.p.s.a. Sąd uznał, że zachodzi uzasadniony przypadek, o którym stanowi przepis art. 206 p.p.s.a. pozwalający na miarkowanie kosztów. Niewątpliwie już pierwotna decyzja przywróciła skarżącej status studenta i uprawniała ją do kontynuowania studiów. Tym samym częściowo uwzględniała jej interesy. W tej sytuacji, zasadne jest zasądzenie tylko części poniesionych przez stronę kosztów postępowania, a mianowicie ich połowy, co stanowi kwotę 220 zł (połowa kosztów wynagrodzenia radcy prawnego i połowa wpisu sądowego).