VII SA/Wa 2457/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2013 r., Nr (...), zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w (...) pozwolenia na przebudowę linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...) – (...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25, kolidującej z przebiegiem Zachodniej Obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...0 (km 14 + 000), obejmującą demontaż istniejących słupów kratowych nr 22 i 23 oraz wykonanie projektowanych słupów kratowych nr 22 i 23 w nowej lokalizacji. Od powyższej decyzji Wojewody (...) odwołanie złoży D. B. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie pozwolenia na budowę dotyczącego dwóch słupów w ciągu linii wysokiego napięcia relacji (...)-(...), które nie mogą samodzielnie funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem. Naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wobec nieprzedłużenia przez inwestora dokumentów potwierdzających prawo dysponowania nieruchomością oznaczoną numerem ewidencyjnym nr (...) na cele budowlane, co było warunkiem niezbędnym do uzyskania pozwolenia na budowę. Skarżący wywodził, że inwestor ograniczył swój wniosek o wydanie pozwolenia na budowę tylko co do dwóch słupów nr 22 i 23, wnioskodawca dokonał niedopuszczalnego podzielenia projektu budowlanego. Dwa słupy nie mają cech samodzielności i nie mogą samodzielnie funkcjonować. Wbrew stanowisku organu, konieczna była, zmiana wniosku w ten sposób, aby objąć nim cale zamierzenie budowlane. Nadto inwestycja polega nie tylko na zmianie przebiegu linii wysokiego napięcia, ale również na zwiększeniu jej mocy i modyfikacji konstrukcji nośnej. Przebudowa linii wysokiego napięcia prowadzona będzie również na działce skarżącego (...). W związku z tym niedopuszczalne było wydanie pozwolenia na budowę bez przedstawienia przez inwestora dokumentów potwierdzających dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie bowiem z art. 32 ust.4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane inwestor musi do wniosku o wydanie pozwolenie na budowę dołączyć oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a w sprawie takiego oświadczenia nie było. Przedsięwzięcie budowlane polegające na przebudowie linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...)-(...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25 kolidującej z przebiegiem zachodniej obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...) (km 14 + 000) obejmuje swoim zakresem przebudowę linii na odcinku od słupa 18 do słupa 26 i przebiega przez tereny gminy (...) i Miasta (...), pomiędzy miejscowościami (...), (...) i (...). Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie wyłącznie co do słupa kratowego ni 22 i 23, tj. dwóch z ośmiu słupów, które musza zostać przesunięte, dokonał wadliwego podziału inwestycji. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę winno dotyczyć całego zamierzenia budowlanego. Wyjątkowo jednak, w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może na wniosek inwestora dotyczyć tylko wybranych obiektów lub zespołu obiektów. Warunkiem podziału inwestycji jest to, żeby obiekty mogły samodzielnie funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem. Przesunięcie dwóch z ośmiu słupów uniemożliwi wykorzystanie słupów 22 i 23 zgodnie z ich przeznaczeniem. Żeby spełniały swoje funkcje muszą one być połączone i stanowić całość funkcjonalną z linią energetyczną. Wydanie pozwolenia na budowę, co do dwóch słupów skutkować będzie powstaniem konstrukcji niezdatnej do użytku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) września 2013r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu odwołania D. B. od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., Nr (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w (...) pozwolenia na przebudowę linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...) – (...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25, kolidującej z przebiegiem Zachodniej Obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...) (km 14+000), obejmującą demontaż istniejących słupów kratowych nr 22 i 23 oraz wykonanie projektowanych słupów kratowych nr 22 i 23 w nowej lokalizacji - umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w (...) sprecyzowała w omawianej sprawie zakres wniosku o pozwolenie na budowę wyjaśniając, że obejmuje on "przebudowę stanowisk słupowych nr 22 i 23 tj.. zastąpienie istniejących słupów nr 22 (Hc402 ON II) i nr 23 (Hc402 ON II) nowoprojektowanymi slupami nr 22 (H52 ON150+5) i nr 23 (H52 P+5)". Powyższe znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji Wojewody (...) Nr (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., której zakresem objęto demontaż istniejących słupów kratowych nr 22 i 23 oraz wykonanie projektowanych słupów kratowych nr 22 i 23 w nowej lokalizacji. Stosownie do treści art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.. Prawo budowlane stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Przez obszar oddziaływania obiektu, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. D. B. swój przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę w/w inwestycji wywodził z tytułu własności działki nr (...), obr. (...), co potwierdza treść księgi wieczystej nr (...). Z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., wynika, że nowoprojektowany słup nr 22, a także demontowany słup nr 22 znajdują się w odległości ponad 150 m od granic działki nr (...) obręb (...), natomiast słup oznaczony nr 23 (projektowany i demontowany) znajduje się odległości ponad 430 m od granic tej działki. Z uwagi na powyższe inwestycja zatwierdzona decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. Nr (...), nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr (...). Brak jest przepisów prawa materialnego jakie w związku z realizacją w/w przedsięwzięcia wpływałyby negatywnie na możliwość zagospodarowania działki nr (...). Tym samym D. B. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. Odnosząc się do treści odwołania organ wskazał, że decyzja Wojewody (...), nie przewiduje wykonywania prac budowlanych na terenie działki nr (...), o czym świadczy treść tej decyzji jak również projekt budowlany. Zakresem decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., objęto jeden z etapów inwestycji p.n. "Przebudowa linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...) – (...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25, kolidującej z przebiegiem Zachodniej Obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...) (km 14+000)". Linia elektroenergetyczna na działce nr (...) nie została przewidziana do przebudowy w ramach przedsięwzięcia pod w/w nazwą ("projektowana przebudowa linii 220 kV (...) – (...) obejmie odcinek pomiędzy projektowanym słupem nr 22 a projektowanym słupem nr 25" - projekt budowlany pkt 3.3. Projektowane zagospodarowanie terenu). Z uwagi na formalny charakter rozstrzygnięcia (decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego) merytoryczne zarzuty podnoszone w odwołaniu, organ ocenił jako pozostające bez wpływu na wynik sprawy. D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2013 roku, umarzającą postępowanie odwoławcze. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając jej: - naruszenie przepisów postępowania - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a. oraz art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. polegające na przyjęciu, że przebudowa linii wysokiego napięcia nie pozwala na uznanie za strony postępowania właścicieli i użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestycja, będzie bezpośrednio oddziaływać na sąsiednie działki, a jest ona częścią inwestycji polegającej na przebudowie całości linii energetycznej. W ocenie skarżącego, wnioskiem o pozwolenie na budowę winien być objęty cały fragment linii, który ma zostać przebudowany. Inwestor bowiem w swoim wniosku o wydanie pozwolenia na budowę ograniczył się tylko co do dwóch słupów tj. nr 22 i 23. Inwestor dokonał niedopuszczalnego podzielenia projektu budowlanego. Dwa slupy nie mają cech samodzielności i nie mogą same funkcjonować. Konieczna była zmiana wniosku w ten sposób, aby objąć nim całe zamierzenie budowlane, w tym słupy i linie posadowione na działce skarżącego nr (...). Wskutek planowanej inwestycji podniesiona zostanie również moc znamionowa linii energetycznych. Tak przebudowana linia energetyczna będą bezpośrednio oddziaływać na nieruchomości skarżącego. Tym bardziej, że jej część przebiega nad działką skarżącego. Skoro planowane przedsięwzięcie jest częścią inwestycji polegającej na przebudowie linii energetycznych relacji (...) – (...) to każde rozstrzygnięcie związane z tą inwestycją oddziaływać będzie bezpośrednio na prawa i obowiązki właścicieli. Całe przedsięwzięcie budowlane polegające na przebudowie linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...) – (...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25 kolidującej z przebiegiem zachodniej obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...) (km 14 + 000) obejmuje swoim zakresem przebudowę linii na odcinku od słupa 18 do słupa 26 i przebiega przez tereny gminy (...) i Miasta (...), pomiędzy miejscowościami (...), (...) i (...). Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie wyłącznie co do słupa kratowego nr 22 i 23, tj. dwóch z ośmiu słupów, które muszą zostać przesunięte, dokonał wadliwego podziału inwestycji. Warunkiem podziału inwestycji jest to, że obiekty mogą samodzielnie funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę D. B. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że D. B. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. Z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. wynika, że nowoprojektowany słup nr 22, a także demontowany słup nr 22, znajdują się w odległości ponad 150 m od granic działki nr (...), stanowiącej własność D. B., natomiast słup oznaczony nr 23 (projektowany i demontowany) znajduje się odległości ponad 430 m od granic tej działki. Dlatego inwestycja zatwierdzona decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr (...), a tym samym D. B. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skargę należało oddalić, albowiem podnoszone w skardze zarzuty okazały się bezpodstawne. W omawianej sprawie zakres pozwolenia na budowę wynikał z wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w (...) o pozwolenie na budowę sprecyzowanego pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. - zamierzenie inwestycyjne obejmowało przebudowę linii wysokiego napięcia 220 kV relacji (...) – (...) na odcinku od słupa nr 22 do słupa nr 25, kolidującej z przebiegiem Zachodniej Obwodnicy miasta (...) w ciągu drogi krajowej nr (...) (km 14+000). Powyższe znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., której zakresem objęto demontaż istniejących słupów oraz wykonanie projektowanych słupów w nowej lokalizacji. Stosownie do treści art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Przez obszar oddziaływania obiektu, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Z akt sprawy wynikało, że D. B. jest właścicielem działki nr (...), obr. (...). Jego prawo własności potwierdza treść księgi wieczystej nr (...). Należy podkreślić, że z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., wynika, że nowoprojektowany słup nr 22. a także demontowany słup nr 22 znajdują się w odległości ponad 150 m od granic działki nr (...), stanowiącej własność D. B. natomiast słupy oznaczone nr 23 (projektowany i demontowany) znajdują się odległości ponad 430 m od granic tej działki. Należy z całą mocą podkreślić, że decyzja Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., nie przewiduje wykonywania prac budowlanych na terenie działki nr (...). Istniejąc na działce nr (...) linia elektroenergetyczna nie została przewidziana do przebudowy w ramach przedsięwzięcia pod w/w nazwą ("projektowana przebudowa linii 220 kV (...) – (...) obejmie odcinek pomiędzy projektowanym slupem nr 22 a projektowanym słupem nr 24", projekt budowlany pkt 3.3. Projektowane zagospodarowanie terenu). Z uwagi na powyższe inwestycja zatwierdzona decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr (...), a tym samym D. B. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. Za całkowicie nietrafne należy również uznać zarzuty naruszenia przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. - gdyż nie stanowiły one podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nadto istniejąca na działce nr (...) linia elektroenergetyczna nie została przewidziana do przebudowy w ramach przedsięwzięcia pod nazwą projektowana przebudowa linii 220 kV (...) – (...) na odcinku pomiędzy projektowanym słupem nr 22 a projektowanym słupem nr 25. Zarzuty naruszenia przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. były całkowicie chybione, gdyż nie stanowiły podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Odnosząc się do zarzutu, że "linie energetyczne, w szczególności po zwiększeniu ich mocy znamionowej będą miały bezpośredni wpływ na stan i użytkowanie sąsiednich działek" słusznie organ wskazał, że wymiana dwóch słupów nie prowadzi do zwiększenia "mocy znamionowej linii". Natomiast podnoszone w skardze zarzuty merytoryczne, słusznie organ odwoławczy uznał za pozostające bez wpływu na ocenę przymiotu strony D. B. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.