IV SA/Wa 2476/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 r. sprawy ze skarg [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z., Gminy N. i P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargi Decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...] Marszałek Województwa [...] działając na podstawie art. 140 ust. 2 pkt. 1, w związku z art. 122 ust. 1 pkt. 1, art. 127 ust. 1 i 2, art. 128 ust. 1, 2 3 ustawy z dnia 18.07.2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 roku, poz. 145) oraz art. 104 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu: decyzji Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...].05.2012r. znak: [...] uchylającej decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...].01.2012r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji - w przedmiocie udzielenia [...] S.A. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] dla potrzeb elektrowni wodnej [...] i elektrowni wodnej [...], jak również zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą udzielił [...] S.A. w W.: I. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] - dla potrzeb elektrowni wodnej [...], obejmującego: 1. Piętrzenie jazem [...] w km [...] rzeki [...] (jaz trzyprzęsłowy o konstrukcji żelbetowej, o świetle m i długości 87,0 m) do rzędnej NPP = 73,16 m Kr - celem skierowania tych wód przez jaz wlotowy (śluzę nr [...]) do kanału derywacyjnego, następnie przez jaz wylotowy (śluzę nr [...]) do zbiornika wyrównania dobowego [...]. 2. Retencjonowanie wód w zbiorniku wyrównania dobowego [...] do rzędnych MaxPP = 73,16 m Kr, MinPP = 69,46 m Kr. 3. Retencjonowanie wód w zbiorniku [...] do rzędnych MaXPP = 45,61 m Kr, MInPP = 43,31 m Kr. 4. Energetyczne wykorzystanie wód przez [...] ze zbiornika [...] w ilości Q = 362,1 m3/s (Q = 3 x 120,7 m3/s) przy pracy turbinowej (3 turbiny typu [...] o mocy 91,3 MW) i ze zbiornika [...] w ilości Q = 72,0 m3/s przy pracy pompowej (Q = 4 x 18 m3/s). 5. Pobór wody ze zbiorników wyrównawczych dla stabilizacji poziomu wody w gruncie na terenach obwałowanych przyległych do cofki wprowadzanie pobranych wód do rzeki [...] pompownią nr [...] w ilości 0,5 m/s i pompownią nr [...] w ilości 0,4 m3/s. Utrzymywania rzędnej zwierciadła wody w zbiorniku wyrównawczym pompowni nr [...] poniżej rzędnej 69,90 m Kr i w zbiorniku wyrównawczym pompowni nr [...] poniżej rzędnej 71,30 m Kr. 6. Pobór wody ze zbiorników wyrównawczych dla odwadniania obwałowanych terenów przyległych do zbiornika [...] i wprowadzanie pobranych wód do rzeki [...] pompownią nr [...] w ilości 0,9 m3/s i pompownią nr [...] w ilości 0,2 m3/s. Utrzymywanie rzędnej zwierciadła wody w zbiorniku wyrównawczym pompowni nr [...] poniżej rzędnej 43,24 m Kr i w zbiorniku wyrównawczym pompowni nr [...] poniżej rzędnej 43,20 m Kr. II. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie zwód rzeki [...] dla potrzeb elektrowni wodnei [...], obejmującego: piętrzenie jazem [...] w Km [...] rzeki [...] (jaz trzyprzęsłowym o konstrukcji betonowej, o świetle 75,90 m, ze środkowym przęsłem płuczącym) do rzędnej MaxPP = NPP 45,59mKr, oraz energetyczne wykorzystanie wód przez [...] (2 turbiny typu [...] o mocy 1,47 MW każda) retencjonowanych w zbiorniku [...] i ich odprowadzanie do rzeki [...] w ilości Q = 72,8 m3/s (Q1 = 2 x 36,8 m3/s). III. Zatwierdził "Instrukcję gospodarowania wodą dla hydrowęzła [...]" IV. określił obowiązki [...] S.A. w W. w zakresie m.in.: wybudowania przy jazie w [...] oraz przy jazie [...] przepławek dla ryb; zachowania przepływu nienaruszalnego poniżej jazu w [...] w ilości 2,0 m3/s, a poniżej jazu [...] w ilości 5,0 m3/s; utrzymywania koryta rzeki [...] od jazu [...] do cofki w km [...] oraz partycypacji w kosztach utrzymywania koryta rz. [...] na odcinku od jazu [...] do pierwszego progu stabilizacyjnego w km [...]; utrzymywania zbiornika [...] od km [...] oraz partycypacji w kosztach utrzymywania koryta rzeki [...] poniżej jazu [...] do progu stabilizującego w km [...]; usunięcia nanosów nagromadzonych w obrębie cofki jazu [...]; utrzymywania skarpy odwodnej wałów przeciwpowodziowych na odcinku [...] o dł. 2200 m oraz [...] na dł. 3600 m; utrzymywania rowów opaskowych zbierających wody przesiąkowe w cofce zbiornika [...], przywałowego drenażu we wsi [...] oraz rowu i drenażu we wsi [...], doprowadzających wodę do pompowni nr [...] oraz do pompowni nr [...]; utrzymywania 7 przepustów pod kanałem derywacyjnym; wykonania sieci obserwacyjnej wód podziemnych na terenach przyległych do zbiornika [...]; prowadzenia pomiarów poziomu wód gruntowych w piezometrach na terenie wałów i przyległych do nich gruntów oraz określenie zasięgu wpływu oddziaływania gromadzonej wody, a także sporządzania map i analiz zasięgu oddziaływania. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, podkreślając, iż toczy się ono od 2007r., Wskazał, że podzielił m.in. stanowisko RZGW w W., że w korycie rz. [...] poniżej jazu [...] oraz jazu [...], zauważalne jest zaburzenie ruchu rumowiska, powodujące poniżej jazu [...] odkładanie się rumowiska, natomiast poniżej jazu [...] procesy erozyjne. Na podstawie inwentaryzacji drenażu w m. C., wykonanej w lipcu i sierpniu 2011 r., organ uznał potrzebę nałożenia obowiązku zawartego w punkcie IV. 10 decyzji, odnoszącego się do obowiązku utrzymywania przywałowego drenażu we wsi C. Organ uznał również, że "Ocena wpływu zbiorników wodnych na poziom wód gruntowych" nie pozwala na wyciągnięcie wniosku czy stwierdzony poziom wody podziemnej jest poziomem wynikającym z warunków naturalnych czy jest efektem wpływu zbiornika i cofki, co legło u podstaw nałożenia w punkcie IV.13 decyzji, obowiązku wykonania sieci obserwacyjnej poziomu wód podziemnych i systematycznego prowadzenia obserwacji. Z uwagi na brak powyższych obserwacji w decyzji nie nałożono na uprawnionego obowiązku utrzymywania rowów melioracyjnych w obrębie zlewni nr [...] i nr [...]. Za zasadne uznano natomiast nałożenie na uprawnionego obowiązku utrzymywania i konserwacji rowu [...] i drenażu we wsi C. doprowadzających wody ze zlewni pompowni nr [...] oraz pompowni nr [...], gdyż grunty tej wsi leżą w zasięgu oddziaływania przesiąków z piętrzenia wód. Zasadnym organ uznał również wniosek WZMiUW w Z., i w punkcie IV. 8 nałożył na uprawnionego obowiązek utrzymywania skarpy odwodnej zapór bocznych, które umożliwiają piętrzenie wody i jej energetyczne wykorzystanie. Wyjaśniono również, że z uwagi na złożenie przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z., w ramach przedmiotowego postępowania, wniosku o ustanowienie partycypacji w kosztach utrzymywania urządzeń wodnych, stosownie do przepisu art. 127 ust. 7b Prawa wodnego, Marszałek Województwa [...] został wyłączony od załatwienia sprawy. Na podstawie przepisu art. 127 ust. 7c Prawa wodnego, postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...], Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej do prowadzenia przedmiotowej sprawy wyznaczył Marszałka Województwa [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka [...] S.A., wnosząc o jej uchylenie w zakresie punktów VI, VII, VIII i IX oraz obowiązków określonych w punktach IV. 12, 13 i 15, a także o jej zmianę w zakresie punktów I. 2 i 3, II. 1 oraz IV. 5, 7 i 8. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 128 ust. 1, 2 i 3 Prawa wodnego, poprzez ich błędne zastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym, art. 127 ust. 1 i 2 poprzez nieuwzględnienie wniosku strony w zakresie okresu ważności pozwolenia, a także przepisów art. 7 i 77 Kpa, poprzez nie ustalenie w sposób należyty stanu faktycznego sprawy w zakresie podstaw do obciążania [...] obowiązkami określonymi w punkcie IV zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a, w związku z art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 123 ust. 2, art. 125, art. 127 ust. 2, art. 128, art. 133 oraz art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 145 wraz z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A., na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód rz. [...] dla potrzeb [...], jak również zatwierdzającą instrukcję gospodarowania wodą dla hydrowęzła [...]: 1. uchylił w/w decyzję w części dotyczącej punktów: - IV.8- zobowiązującego [...] S.A do utrzymywania skarpy odwodnej wałów przeciwpowodziowych w obrębie zbiornika [...] na odcinkach: -[...] - odcinek [...] o łącznej długości 2200 m, - [...]- odcinek [...] o łącznej długości 3600 m. - IV.13- zobowiązującego [...] S.A do wykonania sieci obserwacyjnej wód podziemnych na terenach przyległych do zbiornika [...] w terminie do 30 czerwca 2013 roku. Prowadzenia obserwacji poziomu wody z częstotliwością stosowaną dla ręcznych pomiarów poziomów piezometrycznych hydrowęzła [...]. Przedkładania do organu orzekającego rocznych raportów zawierających wyniki wykonanych obserwacji, - IV.15- zobowiązującego [...] S.A do prowadzenia w piezometrach na terenie wałów i przyległych do nich gruntów, pomiarów poziomu wód gruntowych i określanie zasięgu wpływu oddziaływania gromadzonej do celów technologicznych wody powierzchniowej. Sporządzania map i analiz zasięgu oddziaływania t monitorowanych urządzeń wodnych, - VI. zastrzegającego, że nieprzestrzeganie warunków niniejszego pozwolenia może spowodować jego cofnięcie bez prawa do odszkodowania, - VII. czyniącego [...] S.A. w W. odpowiedzialną za ewentualne szkody wynikłe z powodu zalania przyległych terenów wodą ze zbiorników wodnych, - VIII- zastrzegającego prawo nałożenia dodatkowych warunków w terminie późniejszym, o ile będzie tego wymagał interes ludności, gospodarki narodowej lub środowiska, i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji; 2. uchylił w/w decyzję w części dotyczącej punktów: - 1.2 - Retencjonowanie wód w zbiorniku wyrównania dobowego [...] do rzędnych MaxPP = 73,16 m Kr, MinPP = 69,46 m Kr. - 1.3- Retencjonowanie wód w zbiorniku [...] do rzędnych MaXPP = 45,61 m Kr, MInPP = 43,31 m Kr. - II.1 piętrzenie jazem [...] w Km [...] rzeki [...] (jaz trzyprzęsłowym o konstrukcji betonowej, o świetle 75,90 m, ze środkowym przęsłem płuczącym) do rzędnej MaxPP = NPP 45,59mKr. - IV.12 utrzymywania i konserwacji rowu [...] i drenażu we wsi C. doprowadzających wodę ze zlewni do pompowni nr [...] w [...] (km [...]) oraz ze zlewni do pompowni nr [...] w C. (km [...]). - V ustalającego termin ważności wydanego pozwolenia do dnia 31 grudnia 2031 roku. i w tym zakresie orzekł: - 1.2. Retencjonowanie wód w zbiorniku wyrównania dobowego [...] do rzędnej NPP = MaxPP = 73,16 m Kr. - 1.3. Retencjonowanie wód w zbiorniku [...] do rzędnej NPP = MaxPP = 75,61 m Kr. - II.1. Piętrzenie jazem [...] w krn [...] rzeki [...] (jaz trzyprzęsłowy o świetle 75,90 m, ze środkowym jazem płuczącym) do rzędnej NPP = MaxPP = 75,61 m Kr. - IV.12. Utrzymywania i konserwacji rowu [...]doprowadzającego wodę do pompowni nr [...] w [...] (km [...]) oraz do pompowni nr [...] w C. (km [...]). - V. Ustalić termin ważności wydanego pozwolenia do dnia 31 grudnia 2032 roku. 3. w pozostałym zakresie w/w decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż [...] korzystały z wód rz. [...] na podstawie orzeczenia z dnia [...] marca 1955 r. które z mocy prawa wygasło z dniem 31 grudnia 2000 r. Od 7 lat toczy się postępowanie o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dla [...], lecz kolejne decyzje były uchylane przez organ odwoławczy, bowiem aktualizowana dokumentacja, a także postępowania prowadzone przez organ I instancji nie dokumentowały w dostatecznym stopniu zasadności nałożonych obowiązków. W trakcie postępowania prowadzonego przez organ I instancji opracowana została nowa instrukcja gospodarowania wodą (listopad 2012 r.) w której uwzględniono potrzebę prowadzenia dziennika gospodarowania wodą, według określonego wzoru tego dziennika. W pozostałym zakresie instrukcja powyższa nie uległa zmianie. Analizując akta sprawy uznano, że nie występuje żaden z przypadków określonych w art. 125, w świetle którego należałoby odmówić udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Za zasadne uznano stanowisko strony, odnoszące się do zapisów decyzji w punktach I. 2 i 1.3 które nie są poprawne. Zbiornik [...] nie dysponują rezerwą powodziową, zatem posiadają NPP, będący jednocześnie MaxPP (który nie może być przekroczony). Zasadna jest również uwaga odnosząca się do wartości NPP dla jazu w [...], która w operacie wodnoprawnym, jak i w instrukcji gospodarowania wodą określona została na 45,61 m Kr. Organ nie uzasadnił potrzeby obniżenia tej rzędnej do 45,59 m Kr zatem niezbędnym było zreformowanie decyzji w tym zakresie i uwzględnienie rzędnej piętrzenia zawartej w przedłożonych dokumentach. Również w odniesieniu do prawidłowego określenia rzędnych piętrzenia zbiorników [...] możliwe było zreformowanie przedmiotowej decyzji, na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zasadne jest również zastrzeżenie odnoszące się do punktu: lV.8, którym nałożono na Spółkę [...] obowiązek utrzymywania skarpy odwodnej wałów przeciwpowodziowych w obrębie zbiornika [...]. Obowiązek powyższy nałożono w wyniku przyjęcia wniosku [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. z dnia 31 sierpnia 2012 r. stwierdzającego, że przedmiotowe wały stanowią zapory boczne zbiornika [...]. Stwierdzenie to nie zostało jednak poparte żadnymi dowodami np. przekrojami poprzecznymi przez koryto rzeki, przedmiotowe wały oraz teren przyległy, które by dokumentowały piętrzenie wody tymi urządzeniami wodnymi, a tym samym i zasadność takiego twierdzenia. Z zawartego w operacie wodnoprawnym (rys. 41) profilu podłużnego zasięgu cofki stopnia [...], przy piętrzeniu na jazie [...] oraz bez piętrzenia, można wnioskować, że przedmiotowe urządzenia są niezbędne do ochrony terenów w zasięgu cofki stopnia [...] przy przejściu wód powodziowych, niezależnie od piętrzenia wody tym stopniem, zatem pełnią rolę obwałowań przeciwpowodziowych a nie zapór bocznych. Uznano więc za zasadne wykreślenie tego obowiązku z przedmiotowej decyzji. Podzielono stanowisko [...], że nałożenie obowiązków zawartych w punktach lV.13 oraz IV.15 decyzji nie zostało udokumentowane w przedłożonych aktach sprawy i nie wynika wprost z przepisów art. 128 Prawa wodnego. Zdaniem organu I instancji, celem wykonania sieci obserwacyjnej na terenach przyległych do zbiornika [...] i prowadzenia obserwacji stanu wód podziemnych, jest uzyskanie obiektywnej oceny wpływu piętrzenia na te tereny, co posłuży przy rozstrzyganiu konfliktów na tle obowiązków utrzymywania rowów melioracyjnych na tych terenach. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby w toku prowadzonego postępowania strony zgłaszały wnioski w zakresie potrzeby prowadzenia takich pomiarów, bądź partycypowania w kosztach utrzymywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Z informacji zawartych na str. 64 operatu wodnoprawnego wynika natomiast, że rowy opaskowe zbierają wodę infiltrującą od strony zbiornika, a także wykazują drenujący wpływ na wody podziemne obszarów sąsiadujących ze zbiornikiem. Takie stanowisko potwierdza również, opracowana w listopadzie 2011 r. Ocena wpływu zbiorników wodnych utworzonych na rz. [...] w m. [...] na poziom wód gruntowych. Na podstawie przepisu art. 64 ust. 3 I 4 Prawa wodnego, właściciel budowli piętrzącej jest obowiązany umożliwić prowadzenie określonych badań i pomiarów, umożliwiających ocenę stanu technicznego budowli, i obowiązek ten spoczywa na właścicielu wprost z ustawy. Prowadzenie badań określających zasięg oddziaływania korzystania z wód na tereny przyległe, leży w interesie właściciela urządzenia wodnego, bowiem w przypadku szkód występujących w zasięgu tego oddziaływania będzie to materiał dowodowy do analizowania związku przyczynowo-skutkowego powstałych szkód i ustaleniu odszkodowania. Również dla tych celów powinny być sporządzane odpowiednie mapy, jednakże zebrany materiał dowodowy nie był wystarczający do nałożenia takiego obowiązku. Organ odwoławczy uznał zatem za zasadne uchylenie rozpatrywanej decyzji w zakresie punktu IV.13 i lV.15. Za zasadny uznano również zarzut błędnego określenia terminu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, w związku z czym skorygowano go. Nałożony w punkcie IV.12. obowiązek utrzymywania i konserwacji rowu [...] oraz drenażu we wsi C. doprowadzających wodę ze zlewni do pompowni nr [...] i nr [...] nie został w pełni udokumentowany. Ocena wpływu zbiorników wodnych utworzonych na rz. [...] w m. [...] na poziom wód gruntowych wskazuje, że utrzymywanie stałego poziomu wód w rowach w wyniku odpompowywania wody ogranicza wpływ piętrzenia rz. [...] na okoliczne wody podziemne oraz, że istotną kwestią jest utrzymanie rowów w dobrym stanie technicznym. Za zasadne uznano zatem utrzymanie nałożonego na [...] obowiązku utrzymywania rowu doprowadzającego wody do pompowni nr [...] i nr [...]. Uchylono natomiast obowiązek utrzymywania przez [...] istniejących ciągów drenażowych na terenie wsi C. Wykonana inwentaryzacja tych ciągów wykazuje, że bezpośrednią przyczyną podtopień jest nieprawidłowe działanie drenażu spowodowane brakiem jego konserwacji, a także uszkodzeń do których przyczyniają się sami właściciele nieruchomości. Organ podzielił stanowisko skarżącego, że zapisy zawarte w punktach VI, VII i VIII decyzji nie znajdują uzasadnienia, i w tej części przedmiotową decyzję należało uchylić, chociaż z nieco innego powodu niż podaje skarżący. Odpowiedzialność za szkody będące następstwem udzielonego pozwolenia wodnoprawnego wynika wprost z przepisu art. 186 ust. 3 Prawa wodnego, natomiast możliwość nałożenia dodatkowych obowiązków - wprost z przepisu art. 133 Prawa wodnego. W pozostałym zakresie organ nie podzielił zastrzeżeń zawartych w odwołaniu od decyzji i stwierdził co następuje. W ocenie organu nie znajduje uzasadnienia zarzut odnoszący się do punktu IV. 5 decyzji, który zawiera obowiązek utrzymywania koryta rz. [...] od jazu [...] po zasięg cofki tego zbiornika, gdyż zapis ten potwierdza jedynie obowiązek utrzymywania obiektu budowlanego, który z mocy prawa spoczywa na [...] S.A. na podstawie przepisu art. 61. Prawa budowlanego. W art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, do budowli (obiektów budowlanych) zaliczono m.in. budowle hydrotechniczne co oznacza, że wszystkie budowle hydrotechniczne są jednocześnie obiektami budowlanymi w rozumieniu Prawa budowlanego i podlegają przepisom tej ustawy. Wydane na podstawie przepisu art. 7 Prawa budowlanego, rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie, do obiektów hydrotechnicznych zalicza nie tylko budowle piętrzące (zapory, jazy, budowle upustowe) ale także czasze zbiorników wodnych wraz ze zboczami i skarpami. Dopiero bowiem budowle piętrzące wraz z czaszą zbiornika, w której jest piętrzona i utrzymywana woda, stanowią całość techniczno-użytkową z której korzysta Spółka [...]. Utrzymywanie czaszy zbiornika (od jazu do cofki) wraz z pozostałymi budowlami należy zatem w całości do Spółki [...]. Obowiązek usunięcia rumowiska wleczonego, osadzonego w czaszy stopnia [...] jest elementem utrzymania całego obiektu [...] wraz z jego czaszą, i jak już wyjaśniano powyżej, nie stanowi dodatkowego obowiązku. Jak stwierdzono na str. 4 odwołania, rumowisko to osadziło się podczas kilkudziesięcioletniej eksploatacji obiektu. Należy zatem uznać, że powstało to w wyniku zaniedbań podczas eksploatacji obiektu w minionych latach i kosztami tych zaniedbań nie można obarczać innych stron postępowania. Podstawą do zawarcia zapisu punktu IX decyzji jest przepis art. 123 ust. 2 Prawa wodnego, zatem wnioskowane uchylenie tego punktu nie znajduje uzasadnienia. Postanowieniem z dnia [...] października 2013r. Organ odwoławczy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w powyższej decyzji wpisując w jej pkt 2.I.3 oraz 2.II.1 zamiast rzędnej NPP=MaxPP=75,61 m Kr , rzędną NPP=MaxPP=45,61 m Kr. Na powyższą decyzję zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 3 skargi. 1. Skarżący [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń zarzucił zaskarżonej decyzji, iż wydana została z naruszeniem: a) art. 7 i 77 k.p.a, gdyż organ nie rozważył całego materiału dowodowego w szczególności pism [...] S.A. adresowanych do skarżącego, z których wynika, że uszkodzenie skarpy odwodnej wałów ma bezpośredni wpływ na produkcyjne moce elektrowni. Tym samym obowiązkiem organu było przeprowadzenie dowodu z przekroju poprzecznego przez koryto rzeki, wały oraz tereny przyległe, jeżeli w ocenie organu miało to wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. b) art. 128 ust. 2 pkt 4 ustawy prawo wodne, poprzez niezastosowanie tegoż przepisu w sprawie, w sytuacji gdy [...] S.A. odnosi wymierne korzyści z istnienia wałów przeciwpowodziowych w obrębie zbiornika [...], gdyż nienależyty ich stan ma wpływ na jej siły produkcyjne. Mając na uwadze powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, tj. w zakresie w jakim uchylono decyzję organu I instancji w punkcie IV. 8. Skarżąca stoi bowiem na stanowisku, iż firma [...] S.A. z siedzibą w W. powinna partycypować w kosztach utrzymania odwodnej wałów przeciwpowodziowych w obrębie zbiornika [...] na odcinkach: - [...] (odcinek [...] o łącznej długości 2200m), - [...] (odcinek [...], o łącznej długości 3600 m). Skarżący wskazał, ze organ odwoławczy uchylając w/w punkt decyzji organu I instancji wskazał, że nie zostało udowodnione, iż wały stanowią zapory boczne zbiornika [...]. Organ oczekiwał, iż do akt sprawy zostanie przedłożony przekrój poprzeczny przez koryto rzeki, przedmiotowe wały oraz tereny przyległe. Tymczasem w ocenie skarżącego okoliczność, iż adresat decyzji odnosi korzyści z istnienia wału w obrębie wsi [...], który stanowią zapory boczne zbiornika [...], które są umocnione od strony odwodnej monolitycznymi płytami betonowymi, wynika wprost z załączonych do akt sprawy pism [...] S.A., których treść była następująca: "W związku z przerwaniem prawego obwałowania zbiornika w [...] i znacznym odpływem wody ze zbiornika, obserwujemy coraz bardziej dotkliwy deficyt wody w kanale derywacyjnym. Mając na uwadze fakt, iż planujecie Państwo przystąpienie do odbudowy przerwanego odcinka wału, zwracamy się z prośbą o przyspieszenie rozpoczęcia robót, a w pierwszej kolejności powstrzymanie wypływu wody ze zbiornika. Aktualnie, na ogólny przepływ na poziomic ok. 55m3 /s, do kanału trafia tylko 25 m3/s, z tendencją malejącą. Przy systematycznie spadającym dopływie z [...], w bardzo krótkim czasie przepływ w kanale może całkowicie zaniknąć. Zagraża to bezpośrednio bezpieczeństwu umocnień kanału derywacyjnego (możliwość osuwania płyt) oraz zatrzymaniem pracy [...]. W sytuacji poważnych zagrożeń dla funkcjonowania naszych obiektów, prosimy o możliwie pilne podjecie działań w kierunku zapobieżenia odpływowi wody ze zbiornika [...]." 2. "W nawiązaniu do naszego pisma z dnia 12.07.2013r nr [...] prosimy o pisemne wskazanie kiedy przystąpicie Państwo do odbudowy przerwanego odcinka obwałowania oraz kiedy zakończycie prace związane z jego odbudową. Odbudowanie przerwanego odcinka wału jest sprawą niecierpiącą zwłoki, bowiem zmniejszony dopływ wody do kanału derywacyjnego (jazu [...]) jest przyczyną szkód jakie ponosimy w związku ze spadkiem produkcji energii elektrycznej. Przeciąganie się takiego stanu rzeczy (odpływ wody ze zbiornika przez wyrwę w obwałowaniu) powoduje narastanie szkód, co w konsekwencji spowoduje roszczenia odszkodowawcze gdyż zachodzi bezpośredni związek przyczynowo skutkowy pomiędzy zaniechaniem odbudowy przerwanego wału. a spadkiem produkcji energii elektrycznej" . W ocenie skarżącego w sprawie doszło do naruszenia w toku postępowania administracyjnego art. i 77 kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy. 2. Skarżący Burmistrz N., zaskarżył ww. decyzję w części, tj. punkcie 2. odnoszącym się do punktu IV.12 decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...].12.2012r., w zakresie w jakim uchyla obowiązek drenażu wsi C. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa procesowego materialnego, tj: a) art. 7 i 77 kpa, gdyż organ II instancji nie podjął czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, nie dokonując tym samym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego przyjmując za wiarygodne i wystarczające ustalenia wynikające z wykonanej inwentaryzacji, a wskazujące, że bezpośrednią przyczyną podtopień jest nieprawidłowe działanie drenażu spowodowane brakiem jego konserwacji, a także uszkodzeń do których przyczyniają się sami właściciele nieruchomości w sytuacji, w której z zupełnie podstawowych okoliczności stanu faktycznego wynika, że mieszkańcy wsi C. nie mieli jakiegokolwiek wpływu na sposób i zakres działania urządzeń drenażowych przebiegających przez środek wsi C. i znajdujących się na głębokości ok. 4 metrów. b) art. 7 i 77 kpa, gdyż organ II instancji nie podjął czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, nie dokonując tym samym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego przyjmując, iż wykonana inwentaryzacja ciągów drenażowych na terenie Wsi C. pozwoliła ustalić brak obowiązku ich utrzymania przez [...] S.A. w sytuacji, gdy inwentaryzacja wskazuje jedynie na bezpośrednią przyczynę podtopień (brak konserwacji oraz wpływ właścicieli nieruchomości), a nie pozwala ustalić zakresu wpływu elektrowni wodnej [...] jako możliwej zasadniczej i kluczowej przyczyny występujących podtopień, co miało decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. c) art. 107 kpa, albowiem w treści wydanej decyzji, organ II instancji ograniczył się do uchylenia obowiązku utrzymania przez [...] S.A. istniejących ciągów drenażowych, w sposób lakoniczny powołując się na wykonaną inwentaryzację ciągów drenażowych i nie wskazując dlaczego w przekonaniu organu dowód ten należy uznać za wystarczający i nie budzący wątpliwości do ustalenia braku obowiązku utrzymania przez [...] S.A. urządzeń wodnych - ciągów drenażowych we wsi C., podając jednocześnie w treści decyzji, że przyczyną podtopień jest nieprawidłowe działanie drenażu spowodowane brakiem jego konserwacji oraz uszkodzeń do których przyczyniają się właściciele nieruchomości, a nie podając w decyzji, dlaczego "bezpośrednia przyczyna podtopień" miałaby wpływać na istnienie lub brak obowiązku utrzymania określonych urządzeń, w oparciu o stosowne przepisy prawa, co sprawia, że decyzja pozbawiona jest przekonującego uzasadnienia faktycznego i prawnego. d) art. 128 ust. 1, 2 i 3, a w szczególności ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne, poprzez przyjęcie, że [...] S.A. nie jest zobowiązana do uczestniczenia w jakimkolwiek zakresie w utrzymaniu urządzeń wodnych - ciągów drenażowych we wsi C. i wykonywania w tym zakresie stosownych robót, pomimo, że podmiot ten w wyniku działalności elektrowni wodnej [...] czerpie bezsporne korzyści z faktu regulowania biegu rzeki [...], a utrzymanie urządzeń leży w interesie ludności. 3. Skarżąca [...] S.A. zaskarżyła przedmiotową decyzję w części tj. — w zakresie pkt 2.I.3, 2.II.1,2.lV.12 i pkt 3 przedmiotowej decyzji, zarzucając jej naruszenie prawa polegające na: a) naruszeniu art. 128 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 21 i 22 ustawy Prawo wodne, poprzez ich błędne zastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym, a w konsekwencji błędne określenie warunków pozwolenia wodnoprawnego w zakresie obowiązków nałożonych na Spółkę [...] S.A., b) naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie ustalenie w sposób należyty stanu faktycznego sprawy w zakresie podstaw do obciążenia [...] S.A. obowiązkami określonymi w utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że decyzja zawiera błąd cyfrowy w zakresie pkt 2.I.3 pkt 2.II.1., w którym określono określono rzędną piętrzenia jako 75, 61 m Kr., zamiast 45,61 m Kr. Jednocześnie w pkt. 3 zaskarżonej decyzji Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej nie uwzględnił argumentów zawartych w złożonym Odwołaniu w pozostałym zakresie decyzje i utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Z przedmiotowym rozstrzygnięciem nie zgadza się skarżąca, podnosząc, że sankcjonuje nieuzasadnione nałożenie na nią szeregu obowiązków. W konsekwencji zobowiązuje wyłącznie skarżącą do prowadzenia prawidłowej eksploatacji i utrzymania we właściwym stanie technicznym koryta rzeki [...] i urządzeń wodnych "węzła [...], z pominięciem innych użytkowników zobowiązanych do partycypacji w kosztach utrzymania urządzeń wodnych. Uzasadniając decyzję w tym zakresie organ wskazał, że konieczność nałożenia na Stronę obowiązków zawartych w pkt IV. 5 i 7 pozwolenia wodnoprawnego wynika z faktu zaniedbań przy eksploatacji obiektu i ich kosztami nie można obciążyć innych stron postępowania. Stanowisko organu II instancji w żadnej mierze nie wynika jednak ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a sformułowany przez Prezesa KZGW wniosek w tym zakresie należy uznać za nieuzasadniony i nie znajdujący oparcia w obowiązujących przepisach prawa. W pkt. IV ust. 5 utrzymanej w mocy zdaniem skarżącej decyzji prawidłowym zapisem powinno być: partycypacja w kosztach utrzymania koryta rz. [...] od km [...] w zakresie, w jaki wzrosną te koszty w porównaniu z utrzymaniem rzeki bez piętrzenia. Nieuzasadnione jest natomiast przerzucanie w całości na wnioskodawcę kosztów utrzymywania koryta rzeki [...] w zasięgu cofki od jazu [...]. Ponadto nie można się zgodzić ze stanowiskiem organu II instancji, że obowiązek ten znajduje oparcie w przepisach art. 61 prawa budowlanego, które w art. 3 pkt 3 ustawy do budowli (obiektów budowlanych) zalicza m.in. budowle hydrotechniczne. co zdaniem organu oznacza, że wszystkie budowle hydrotechniczne są jednocześnie obiektami budowlanymi w rozumieniu prawa budowlanego. W związku z powyższym utrzymywanie całego obiektu [...] wraz z jego czaszą (od jazu do cofki) wraz z pozostałymi budowlami należy do spółki [...]. Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić z uwagi na fakt, iż przedmiotowy obowiązek powinien być określony jako obowiązek partycypacji w kosztach utrzymania urządzeń wodnych i określony w stosunku do wzrostu kosztów utrzymania związanych z piętrzeniem. Takiej analizy kosztów organ jednak nie przeprowadził. Przyjęcie natomiast, że obowiązek utrzymania koryta rzeki Bóbr określony w pkt IV.5 i 7 utrzymanej w mocy decyzji to obowiązek utrzymania obiektu budowlanego jest nieuprawnione. Ponadto zdaniem skarżącej w utrzymanym w mocy pkt. IV ust. 7 decyzji sformułowano błędny i nieprecyzyjny zapis dotyczący usunięcia przez mojego Mocodawcę nanosów materiału wleczonego z koryta rzeki [...] w obrębie cofki od jazu [...]. Jeżeli bowiem usunięcie nagromadzonych nanosów materiału wleczonego" (na marginesie nieprawidłowe nazewnictwo - powinno być osadzonego rumowiska wleczonego") oznacza przywrócenie do stanu pierwotnego, to jest to zupełnie nie do przyjęcia. Ocenia się, że podczas kilkudziesięcioletniej eksploatacji osadziło się około 2 mln m3 rumowiska, a więc koszt jego usunięcia wynosiłby w granicach 80 - 100 mln zł. Głównym wnioskodawcą odmulania jest RZGW W., a także [...]ZMiUW, argumentując zmniejszeniem zdolności przepustowej zamulonego zbiornika. Jest faktem, że zamulony zbiornik może spowodować przy przepływie o prawdopodobieństwie 1 % przelanie się wody przez wały przeciwpowodziowe warstwą około 1 m. Wały te były zbudowane na warunki niezamulonego koryta rzeki. Problem więc istnieje, jednak "usunięcie nanosów" nie jest jedynym jego rozwiązaniem. Można np. podwyższyć wały przeciwpowodziowe, co wiązałoby się z dużo mniejszymi kosztami. Osobnym zagadnieniem jest podział kosztów związanych z zabezpieczeniem przed powodzią. Nie można czynić [...] S.A. jedynym odpowiedzialnym za taki stan rzeczy. Ustawa z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne w art. 88a definiuje odpowiedzialnych za ochronę przeciwpowodziową. Należy podkreślić dodatkowy fakt, że gdyby nie było stopni wodnych na Bobrze, to utrzymanie jego koryta byłoby bardzo kosztowne, a ponadto zamulałoby żeglowny odcinek [...] poniżej ujścia [...]. Należy zatem podkreślić, że taki zapis, jaki istnieje, jest wezwaniem nie do utrzymania, a do wykonania robót (wykonania urządzeń wodnych zgodnie z art. 9 ust.2 p.2 ustawy Prawo wodne), a więc wymagałby rozpoczęcia całego procesu tym zakresie (dokumentacja techniczna i wszystkie decyzje administracyjne). Ponadto, jak wynika z map zagrożenia powodziowego dla [...] (źródło RZGW W.), zagrożenie powodziowe na przedmiotowym odcinku wcale nie jest wyższe niż na innych odcinka [...], m.in. powyżej [...]. Na złożonej do akt sprawy mapie powodzi historycznych dla województwa [...] nie stwierdzono tam powodzi. Dopuszczalnym zapisem byłoby zatem - usuwanie odkładającego się rumowiska wleczonego od dnia wydania pozwolenia wodnoprawnego oraz ewentualnie wspólnie z RZGW W. i [...]ZMiUW podjęcie działań zmierzających do poprawy zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów przyległych do zbiornika [...] zgodnego ze standardami ochrony przeciwpowodziowej dla [...]. Bardzo często występuje bowiem problem wtórnego zagrożenia przeciwpowodziowego, który polega m.in. na wzroście zurbanizowania terenów położonych w dolinach rzek za obwałowaniami przeciwpowodziowymi. Podkreślono, że to RZGW jest jednostką odpowiedzialną za utrzymanie wód. Pomimo jednak ustawowego obowiązku nie wykonywał on przez okres kilku ostatnich lat koniecznych konserwacji ani żadnych prac związanych udrożnieniem koryta [...], nie zapewniając prawidłowej eksploatacji i utrzymania we właściwym technicznym rzeki [...] i urządzeń wodnych. Próba zatem przerzucenia przez Organ na skarżącą całości obowiązków związanych z utrzymaniem koryta rzeki [...] oraz usunięciem zgromadzonych nanosów w sytuacji wieloletnich zaniedbań dokonanych w powyższym zakresie przez administratora wód jest niedopuszczalna i sprzeczna z przepisami obowiązującego prawa. Również utrzymany w mocy obowiązek zawarty w pkt. IV ust. 12 decyzji winien zostać uchylony, gdyż rowy we wsi C. są urządzeniami melioracji szczegółowych, co do których przepis art. 74 i 77 ustawy prawo wodne określa do kogo należy koszt ich wykonania i utrzymania. [...] S.A. wykonując dobrowolny gest i zobowiązując się do jednorazowej konserwacji tych urządzeń nie może być obciążona ponoszeniem kosztów stałego ich utrzymywania. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o odrzucenie skargi Burmistrza [...] oraz oddalenie pozostałych skarg, odnosząc się do podniesionych w nich zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jej uchylenia, a tym samym nie uwzględnił zarzutów podnoszonych przez strony skarżące, ze wskazanych poniżej względów. 1. [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych kwestionuje, w złożonej skardze, uchylenie obowiązku utrzymywania przez [...] skarpy odwodnej wałów przeciwpowodziowych na odcinku C. o łącznej długości 2200 m oraz [...] na długości 3600 m. Decyzji tej zarzuca [...]ZMiUW naruszenie przepisów postępowania, poprzez nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a także art. 128 ust. 2 pkt 4 Prawa wodnego, z uwagi na nieuwzględnienie korzyści odnoszonych przez [...] z przedmiotowych wałów przeciwpowodziowych. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu należy wskazać, iż w sprawie nie budzi wątpliwości, iż zakres skargi strony skarżącej odnosi się do wałów przeciwpowodziowe, czyli urządzenia służącego ochronie przed powodziami terenów przyległych. Taki jest ich cel. W ocenie strony skarżącej wały te służą również jako zapory boczne, czyli urządzenia stale piętrzące wodę. Dokonując analizy akt sprawy należy wskazać, iż kwestia ta była przedmiotem oceny i rozważań organów na etapie prowadzonego postępowania, w trakcie którego zwrócono się do strony skarżącej o przedstawienie stosownych dowodów z które potwierdzałyby stanowisko strony skarżącej. Skarżący ograniczył się jednak do stwierdzenia, że przedmiotowe wały przeciwpowodziowe stanowią zapory boczne bowiem umożliwiają spiętrzenie wód i służą zabezpieczeniu terenów zawala przed negatywnymi skutkami jego oddziaływania i nie przedłożył żadnej dokumentacji technicznej potwierdzającej, że przedmiotowe urządzenia wodne są zaporami bocznymi a nie wałami powodziowymi. W skardze skarżący powołuje się zaś na pisma [...], w przedmiocie przerwania prawego obwałowania. Przedmiotowe pisma wbrew zarzutom skargi wskazują jedynie na fakt niewłaściwego działania wałów. Rzeczą oczywistą jest przy tym, że ich przerwanie prowadzi do wydostawania się wód poza koryto rzeki, co automatycznie wpływa na poziom wody, mający istotne znaczenie dla [...]. Z poczynionych przez organy ustaleń (rysunek 41 znajdujący się w operacie wodnoprawnym, przedstawiający profil podłużny zasięgu cofki stopnia [...]) brak jest podstaw do uznania, aby przedmiotowe wały przeciwpowodziowe na całej wnioskowanej długości były zaporami bocznymi. 2. Burmistrz N. kwestionuje, w złożonej skardze, zreformowanie obowiązku zawartego w punkcie IV.12 decyzji organu I instancji, w ten sposób, że uchylono obowiązek utrzymywania przez [...] drenażu wsi C. W pierwszej kolejności, należy wskazać, iż z akt sprawy, w tym rozdzielnika zarówno decyzji I jak i II instancji wynika, że skarżący został uznany za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a, a zatem pomimo tego, iż podnosi zarzut, który de facto dotyczy spraw wsi C., a więc powinien być wniesiony przez np. Sołtysa wsi, to nie można uznać, tak jak domaga się tego organ w odpowiedzi na skargę, iż skarga ta winna zostać odrzucona. Odnosząc się zatem do poniesionego zarzutu, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Z akt sprawy w tym przede wszystkim sporządzonego w 2011 r. przez [...] wstępnego raportu z inwentaryzacji istniejących ciągów drenażowych, wynika że odpowiedzialnym za stan drenaży nie jest [...]. Z raportu tego wynika, że przyczyną podtopień jest brak działań konserwatorskich, usuwanie awarii nie drogą naprawy ale poprzez zagruzowanie, zagruzowywanie studni rewizyjnych przez mieszkańców wsi, a także prawdopodobieństwo, że mieszkańcy wsi wykorzystują drenaż do odprowadzania ścieków bytowych. W czasie prowadzonych prac, w studniach rewizyjnych zaobserwowano liczne przebicia korzeni drzew, zagruzowania, zanieczyszczenia, przy czym części studni w terenie nie odnaleziono. W ocenie zatem organu aktualny stan tego drenażu wymaga kompleksowych działań modernizacyjnych, przekraczających w znacznym stopniu pojęcie jego utrzymywania i konserwacji. A w świetle art. 128 ust 3 tylko w tym zakresie tj. wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania urządzeń wodnych, stosownie do odnoszonych korzyści może orzekać organ w pozwoleniu wodnoprawnym. Tymczasem odbudowa, przebudowa, czy też rozbiórka urządzeń wodnych w świetle art. 9 ust. 2 pk. 2 ustawy Prawo wodne, dotyczy wykonania urządzeń wodnych. Powyższe w ocenie Sądu uzasadniało konieczność uchylenia nałożonego w tym zakresie obowiązki na [...]. Na marginesie należy jedynie wskazać, iż zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy obowiązek zawarty w punkcie IV.10, utrzymywania przywałowego drenażu sieci drenarskiej we wsi C. 3. Sąd nie uwzględnił także zarzutów zawartych w skardze Spółki [...] S.A. zaskarżyła przedmiotową decyzję w części tj. - w zakresie pkt 2.I.3, 2.II.1,2.lV.12 i pkt 3 przedmiotowej decyzji, W pierwszej kolejności należy wskazać, iż po wniesieniu skargi organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] października 2013r. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w powyższej decyzji wpisując w jej pkt 2.I.3 oraz 2.II.1 zamiast rzędnej NPP=MaxPP=75,61 m Kr , rzędną NPP=MaxPP=45,61 m Kr., a więc zgodnie z podniesionym w tym zakresie zarzutem. Odnosząc się zaś do zarzutu błędnego o niewłaściego nałożenia na stronę skarżącą obowiązku utrzymania koryta rzeki [...] na odcinku w zasięgu cofki- zbiornik wodny [...], jak też usunięcia zgromadzonych nanosów materiału wleczonego w obrębie zbiornika, Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 128 ust. 2 ustawy Prawo wodne w razie potrzeby w pozwoleniu wodnoprawnym dodatkowo ustala się obowiązek: 1) prowadzenia pomiarów jakości wód podziemnych oraz wód płynących poniżej i powyżej miejsca zrzutu ścieków, z określeniem częstotliwości i metod tych pomiarów; 2) (uchylony); 3) wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania urządzeń wodnych, stosownie do odnoszonych korzyści; 4) wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania wód, stosownie do wzrostu tych kosztów w wyniku realizacji tego pozwolenia; 5) odtworzenia retencji przez budowę służących do tego celu urządzeń wodnych lub realizację innych przedsięwzięć, jeżeli w wyniku realizacji pozwolenia wodnoprawnego nastąpi zmniejszenie naturalnej lub sztucznej retencji wód śródlądowych; 6) podjęcia działań służących poprawie stanu zasobów ryb lub uczestniczenia w kosztach zarybiania wód powierzchniowych, jeżeli w wyniku realizacji pozwolenia wodnoprawnego nastąpi zmniejszenie populacji ryb lub utrudnienie ich migracji. Analiza treści pkt. 3 nie pozostawia wątpliwości, iż organ wydający pozwolenie wodnoprawne, jeżeli uzna taką potrzebę to nakłada na adresata decyzji dodatkowe obowiązki. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze w powyższym zakresie orzekające w sprawie organy poczyniły niezbędne ustalenia, w wyniku których wskazano, min, że z Aktu notarialnego i załącznika do niego, repertorium [...] z [...] czerwca 1994 roku wynika, że "[...]" S.A. wniosły do Spółki [...] S.A. w W. w zamian za akcje tej Spółki wkład niepieniężny w postaci majątku produkcyjnego elektrowni szczytowo-pompowych obejmujący między innymi zbiornik wodny [...] dł. 5,5 km, poj. 2230 tys. m3". Z powyższego wynika zatem, że [...] jak też późniejsi właściciele dysponowali majątkiem w postaci zbiornika wodnego [...] i w okresie ważności pozwolenia nie utrzymywali należycie tego urządzenia wodnego. Słusznie w ocenie Sądu organy powołały się zatem na art. 61 Prawa budowlanego, stosownie do którego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których nowa w art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, tj. w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W art. 3 pkt 1 lit. b, Prawo budowlane definiuje obiekt budowlany stwierdzając, że jest to budowla stanowiąca całość techniczno-użytkowa wraz z instalacjami i urządzeniami, a podana w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane definicja budowli, za budowlę uznaje każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem, zaliczając do nich m.in. budowle hydrotechniczne. Zgodnie zaś z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 20.04.2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne lich usytuowanie (Dz. U. nr 86, poz. 579) 3 pkt. 1, do budowli hydrotechnicznych zalicza m.in. czasze zbiorników wodnych wraz ze zboczami i skarpami. Tymczasem ze zgromadzonych w sprawie akt wynika, że zamulenia zbiornika, może spowodować przy przepływie o prawdopodobieństwie 1 % przelanie się wody przez wały przeciwpowodziowe warstwą około 1 m. Sama skarżąca przyznaje, że wały były zbudowane na warunki niezamulonego koryta rzeki. Ustalenia organów potwierdzają, zaś iż powyższy problem jest wynikiem niewłaściwego utrzymania urządzenia wodnego aż po cofkę przez właściciela, na przestrzeni długiego okresu czasu, co doprowadziło do osadzenia rumowiska wleczonego w czaszy stopnia [...]. Tym samym stanowisko organów wskazujące na potrzebę nałożenia na skarżącą kwestionowanych przez nią obowiązków określonych w pkt IV 5 i 7 decyzji organu I instancji, w ocenie Sądu zostało właściwie uzasadnione. Na marginesie należy wskazać, iż w sytuacji przedstawienia przez skarżącą konkretnych, alternatywnych rozwiązań powyższego problemu, w przypadku zaakceptowania ich przez organ wydający pozwolenia wodnoprawne, zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w k.p.a, kwestionowana w tym zakresie decyzja może ulec zmianie. Na marginesie należy wskazać, iż w odpowiedzi na skargę organ odnosząc się do zarzutu nierównego traktowania podmiotów i przerzucana na stronę przez organ obowiązków należących do niego, wskazując jako przykład stopień wodny w [...]. Organ wskazał, że wymienione obiekty stanowią własność Skarbu Państwa, powierzoną w użytkowanie Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W., którego obowiązkiem jest utrzymywanie tych obiektów budowlanych, a tym samym przeprowadzanie również wszelkich prac remontowych i modernizacyjnych, dlatego też to on przeprowadza tan stosowne prace. Odnosząc się do zarzutu nałożenia na stronę skarżącą obowiązku zawartego w pkt. w punkcie 2.IV.12 decyzji organu pierwszej instancji zreformowanego przez organ odwoławczy czyli utrzymywania i konserwacji rowu [...]. Należy wskazać, iż z akt sprawy wynika, że rów ten służy do odprowadzania wody do pompowni nr [...] w C. i do pompowni nr [...] w K. Pompownie te stanowią urządzenia wchodzące w skład obiektu piętrzącego, tj. będącego w utrzymani strony skarżącej. Jak wynika z wyjaśnień organu celem tych pompowni jest ograniczenie wpływu cofki piętrzenia wód rz. [...] jazem w [...], na lewobrzeżny teren. Cel ten nie będzie jednak osiągnięty, jeżeli rów [...] nie będzie należycie utrzymany i nie będzie zbierał wód z tego terenu i doprowadzał ich do przedmiotowych pompowni. Wbrew zarzutom skargi rów ten nie jest więc urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych, bowiem jego zadaniem nie jest regulacja stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby i ułatwienia jej uprawy ale, tak jak i pompowni, regulacja stosunków wodnych w celu ograniczenia ujemnego oddziaływania. Utrzymywanie tego rowu jako związanego z pompowniami winno stanowić obowiązek [...]. Powyższe uzasadnia zatem nałożony przez organ obowiązek. Wbrew zarzutom stron w sprawie nie doszło nie tylko do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak wskazano powyżej ale również naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. Orzekające w sprawie organy ustaliły w zakresie niezbędnym do wydania decyzji stan faktyczny sprawy, który uzasadniał konieczność obciążenia [...] S.A. obowiązkami określonymi w utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).