I FZ 462/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PPHU "P." sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1845/13 w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi PPHU "P." sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1845/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany postanowienia z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy PPHU "P." Sp. z o.o. w Z. Sąd wskazał, że w dniu 18 sierpnia 2014 r. Spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że w związku z trudną sytuacją finansową i brakiem środków nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Ponadto poinformowała, że "w wyniku działań Urzędu Skarbowego w Z. oraz Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zablokowano Spółce wszystkie konta bankowe, uniemożliwiając pozyskanie i dysponowanie środkami finansowymi. Ich brak uniemożliwia wniesienie opłaty". Następnie wskazano, że powyższe informacje nie różniły się w żadnym stopniu od tych, które zostały zawarte w pierwotnie złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 grudnia 2013 r. W związku z powyższym Sąd przyjął, że ocena sytuacji finansowej Spółki, która została uznana za zasadną w postanowieniu NSA z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt I FZ 194/14, pozostaje aktualna, gdyż nie zostały ujawnione żadne nowe okoliczności faktyczne uzasadniające zmianę postanowienia. Z tego też powodu – zdaniem Sądu I instancji – przy ocenie drugiego już w przedmiotowej sprawie wniosku o prawo pomocy, nie straciły na aktualności rozważania odnośnie sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy zawarte w poprzednim, prawomocnym już postanowieniu WSA w Gliwicach z dnia 12 maja 2014 r. W złożonym zażaleniu skarżąca Spółka wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i zwolnienie z opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że strona skarżąca składała już uprzednio wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1845/13. Ocena sytuacji majątkowej skarżącego, zawarta w tymże orzeczeniu została następnie zweryfikowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt I FZ 194/14, którym oddalono zażalenie strony. W tej sytuacji rzeczą Sądu I instancji było rozpatrzenie kolejnego wniosku z uwzględnieniem treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), który to stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Lektura zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił wymienioną regulację, prawidłowo wskazując, że ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację strony. Sąd I instancji zasadnie uznał, że ponownie złożony wniosek opiera się na tych samych okolicznościach, co poprzedni wniosek strony. Okoliczności podnoszone w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy były podnoszone już we wcześniejszych etapach postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, czego nie neguje zresztą autor zażalenia. A zatem, w świetle powołanych wyżej powodów, Sąd I instancji słusznie stwierdził, że nie było podstaw do zmiany wydanego w stosunku do strony rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.