II SA/Wa 1996/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z czynnej służby wojskowej – oddala skargę – Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 287 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Rektora [...] nr [...] z dnia [...] czerwca w sprawie zwolnienia z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka w wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów, w dniu [...] sierpnia 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że przedmiotem rozpoznania jest zasadność decyzji o zwolnieniu ww. ze służby kandydackiej wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów. Zaistnienie tej negatywnej przesłanki obliguje organ, w myśl art. 134 ust. 1 pkt 4 wojskowej ustawy pragmatycznej do zwolnienia żołnierza pełniącego służbę kandydacką z tej służby. K. K. pomimo możliwości stwarzanych mu przez przełożonych, nie wywiązał się z obowiązku określonego w § 41 regulaminu studiów w zakresie terminowego składania egzaminów i uzyskiwania zaliczeń, a tym samym nie mógł zaliczyć kolejnych semestrów zgodnie z § 41 ust. 2 tego regulaminu. Podkreślić wymaga, że kierownik Studium [...] wystąpił do Rektora [...] z wnioskiem o zwolnienie ww. ze służby kandydackiej już w listopadzie 2011 r. z powodu powstałych zaległości z kształcenia wojskowego (V semestr). Został on wówczas skierowany na egzamin komisyjny z wychowania fizycznego do którego nie przystąpił przedstawiając zwolnienie lekarskie. Zaległość z tego rygoru rozliczył dopiero w maju 2013 r. Zgodnie z art. 3 ust. 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, służba wojskowa żołnierzy zawodowych, dla dobra Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga zdyscyplinowania, lojalności i poświęcenia i taka postawa w stosunku do służby powinna być ukształtowana już w czasie służby kandydackiej. W dniu [...] czerwca 2013 r. w wyniku przeprowadzonego egzaminu komisyjnego z języka angielskiego K. K. otrzymał ocenę niedostateczną. W protokole egzaminacyjnym zawarto informację o niesamodzielnej pracy egzaminowanego. Organ pierwszej instancji w oparciu o § 41 ust. 7 Regulaminu studiów, działając prawidłowo, był zobowiązany zwolnić ww. ze służby kandydackiej. Zgodnie bowiem z tym przepisem Rektor [...] zwalnia kandydata na żołnierza zawodowego ze służby kandydackiej w przypadku niezdania egzaminu komisyjnego. Z akt sprawy wynika również, że do dnia [...] czerwca 2013 r. (data decyzji organu pierwszej instancji) K. K. nie zdołał wyeliminować - wbrew formułowanym twierdzeniom - pozostałych braków z rygoru kształcenia wojskowego (po jednym z VI, VII i IX oraz trzech z VIII semestru). Nie posiadał zaległości z przedmiotów kształcenia politechnicznego. Podniesiony przez ww. zarzut naruszenia szczegółowych zasad przeprowadzania egzaminu komisyjnego nie znajduje zrozumienia. Zgodnie bowiem z § 39 ust. 5 w zw. z ust. 7 Regulaminu studiów zasady te ustala kierownik Studium [...], a nie dziekan w przypadku, gdy egzamin komisyjny dotyczy modułu programu kształcenia wojskowego, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Egzamin komisyjny obejmował materiał będący podstawą do zaliczenia VII, VIII i IX semestru kształcenia wojskowego z języka angielskiego. K. K. znane były wcześniej wymagania, jakie w tym zakresie postawiła komisja egzaminacyjna, powołana do przeprowadzenia egzaminu. Stosownie do § 35 ust. 3 regulaminu studiów, skład komisji jest ustalany w terminie do dwóch tygodni od daty wpłynięcia wniosku w sprawie zwolnienia kandydata na żołnierza zawodowego ze służby kandydackiej w związku z niespełnieniem wymogów programu kształcenia wojskowego. Termin został zachowany, zważywszy na datę, jaką w wyniku opiniowania przez Prorektora [...] wniosek został opatrzony, tj. dzień [...] czerwca 2013 r. Kierownik Studium [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. powołał komisję egzaminacyjną i wyznaczył termin egzaminu komisyjnego na dzień [...] czerwca 2013 r. Nie sposób zgodzić się z tezą odwołującego się, jakoby umożliwienie ponownego podejścia do egzaminu komisyjnego pozwoliłoby mu na wyeliminowanie negatywnych skutków sytuacji, w jakiej się znalazł. Okoliczności zwolnienia nie budzą wątpliwości i trudno uznać je za niesprawiedliwe społecznie i godzące wprost w podstawowe zasady Konstytucji RP. Umożliwienie ponownego podejścia do egzaminu prowadziłoby - w tym kontekście - do uprzywilejowania jednych podmiotów prawa kosztem pozostałych, które wywiązują się z obowiązków określonych w regulaminie studiów. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] stała sie przedmiotem skargi wniesionej przez K. K., reprezentowanego przez pełnomocnika, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z naruszeniem art. 7 - 10 § 1 i 3 Kpa, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 81 Kpa i art. 107 § 3 Kpa, a w konsekwencji naruszenie art. 134 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) w zw. z § 55 Regulaminu studiów wyższych w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., natomiast decyzja organu pierwszej instancji z naruszeniem art. 134 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 55 powyżej określonego regulaminu oraz tych samych przepisów postępowania, które naruszył organ odwoławczy. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł sie również do zarzutów podniesionych w skardze i podniósł, że zaskarżona decyzja nie jest decyzją wydaną w ramach uznania administracyjnego. Sformułowane zarzuty są niezasadne. Skarżący kilkakrotnie był informowany o konsekwencjach związanych z zaległościami w nauce. Trudno założyć, że nie był on świadom, jako kandydat na oficera Wojska Polskiego, tych konsekwencji. Z przyczyn wyłącznie formalnych, skarżący nie został zwolniony z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka decyzją Rektora [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, wskazać należy, iż jest bezspornym, że skarżący pełnił czynną służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego na podstawie kontraktu nr [...] zawartego w dniu [...] sierpnia 2008 r. Oznacza to, iż przyjął on na siebie obowiązki związane z wykonywaniem służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Podstawę materialnoprawną zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej stanowił art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), zgodnie z którym żołnierza pełniącego służbę kandydacką zwalnia się ze służby kandydackiej wskutek, niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów lub nauki. Senat [...] w dniu [...] kwietnia 2012 r. podjął uchwalę nr [...] w sprawie uchwalenia "Regulaminu studiów wyższych w [...]". Uchwala weszła w życie z dniem wydania przez Ministra Obrony Narodowej zatwierdzającej Regulamin, z mocą od 1 października 2012 r. Zgodnie z § 41 ust. 2 Regulaminu, warunkiem zaliczenia semestru kształcenia wojskowego jest uzyskanie przez kandydata na żołnierza zawodowego pozytywnych ocen ze wszystkich modułów programu kształcenia wojskowego występujących w planie studiów. Warunek ten nie został przez skarżącego spełniony, gdyż otrzymał on ocenę niedostateczną z komisyjnego egzaminu z języka angielskiego. Zgodnie z § 41 ust. 6 i 7 Regulaminu, w przypadku nieusunięcia zaległości w ustalonym terminie, kierownik SSW występuje do rektora z wnioskiem, zaopiniowanym przez dziekana, o zwolnienie kandydata na żołnierza zawodowego ze służby kandydackiej w związku z niespełnieniem wymogów programu kształcenia wojskowego. Rektor po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 6, może skierować kandydata na żołnierza zawodowego na egzamin komisyjny lub zwolnić ze służby kandydackiej. W przypadku niezdania egzaminu komisyjnego, rektor zwalnia kandydata na żołnierza zawodowego ze służby kandydackiej (...). Skoro skarżący nie zdał egzaminu komisyjnego, to rektor zobowiązany był wydać decyzję o zwolnieniu go ze służby kandydackiej Odnosząc sie do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznał je za niezasadne. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i nie ma charakteru decyzji uznaniowej, bowiem przepis ten nakazuje organowi zwolnienie żołnierza pełniącego służbę kandydacką z tej służby w przypadkach określonych w tym przepisie. Skarżący nie spełnił wymogów określonych w regulaminie studiów zatem organ wydał decyzję zgodną prawem. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze. Organy wyczerpująco ustaliły istotne okoliczności faktyczne, prawidłowo zinterpretowały przepisy mające zastosowanie w sprawie, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada warunkom określonym w art. 107 § 3 Kpa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.