III SA/Wr 110/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; II. zasądza od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. (znak: [...]), Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego (RPO) Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. poinformował spółkę "A" (dalej – "spółka", "strona skarżąca" lub "skarżąca spółka") o negatywnym wyniku oceny merytorycznej projektu Nr [...] pt. "[...]", zgłoszonego w ramach Priorytetu 1 ("Przedsiębiorstwa i Innowacyjność"), Działanie Nr 1.4. ("Infrastruktura wspierająca innowacyjność i przedsiębiorczość w regionie") Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 (Nr naboru: [...] – "Parki, inkubatory, transfer technologii"). Powodem negatywnej oceny było uznanie, że zgłoszony projekt strony nie spełnia trzech kluczowych (wymienionych w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r.) kryteriów oceny merytorycznej. Rozstrzygnięciem datowanym na dzień [...] stycznia 2013 r. (Nr [...]) Instytucja Zarządzająca – Zarząd Województwa D. nie uwzględniła odwołania spółki od negatywnej oceny merytorycznej dopiero co opisanego projektu. W piśmie datowanym na dzień [...] lutego 2013 r. spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rozstrzygnięcie odwoławcze Instytucji Zarządzającej. W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Tutejszy Sąd rozpoznawał już sprawę i oddalił skargę strony wyrokiem z dnia [...] lipca 2013 r. (III SA/Wr [...]). Wyrok ten został jednak uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny, z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu (vide pkt 1. Wyroku NSA z dnia [...] grudnia 2013 r., II GSK [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wedle art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z uzasadnienia wyroku NSA z dnia [...] grudnia 2013 r. (II GSK [...]) wynika, że Sąd ten uznał za uzasadnione następujące zarzuty skargi kasacyjnej, wywiedzionej przez pełnomocnika strony skarżącej od poprzedniego wyroku tutejszego Sądu (z dnia [...] lipca 2013 r., III SA/Wr [...]): 1) naruszenia art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 3 § 3 i art. 141 § 4 tej samej ustawy w związku z art. 30c ust. 3 pkt 1 i art. 26 ust. 1 pkt 2-4 oraz w związku z art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 87, poz. 712 ze zm. – dalej "u.z.p.p.r.") – poprzez niewłaściwą i błędną kontrolę legalności przez tutejszy Sąd działalności organu w zakresie oceny odwołania spółki, nierozpoznanie wszystkich zarzutów skargi i w efekcie błędne oraz niepełne ustalenie okoliczności faktycznych sprawy i niewłaściwe ocenienie materiału dowodowego, z brakiem wskazania podstawy prawnej w poprzednim wyroku, a także przyjęciem przez tutejszy Sąd, że nie wprowadzono nieznanej procedury pierwszej i drugiej oceny merytorycznej; 2) naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a, w związku z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w związku z art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1 tej ostatnio wymienionej ustawy – poprzez niewyjaśnienie w sposób adekwatny do celu, jaki wynika z tego przepisu, dlaczego tutejszy Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ przepisów procedury w sposób mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W szczególności NSA podkreślił konieczność uwzględnienia faktu przeprowadzenia przez Instytucję Zarządzającą dwukrotnej oceny merytorycznej projektu skarżącej spółki w ramach tego samego postępowania konkursowego. Tymczasem regulacje zawarte w Regulaminie pracy Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 (dalej – "Regulamin") nie dają podstaw do zajęcia stanowiska, iż takie rozwiązanie jest dopuszczalne. Poza sporem pozostaje w sprawie okoliczność, że Regulamin zawiera unormowania wskazujące niedwuznacznie, iż merytoryczną ocenę projektu przeprowadzają eksperci I stopnia, zgodnie z kryteriami merytorycznymi zatwierdzonymi przez KM RPO WD. Każdy wniosek oceniany jest przez dwóch ekspertów. W razie stwierdzenia znacznych rozbieżności i braku pozytywnego rozstrzygnięcia rozbieżności w wyniku negocjacji dochodzi do losowania trzeciego eksperta I stopnia. Z akt rozpoznawanej ponownie sprawy wynika natomiast, że projekt skarżącej spółki był pierwotnie oceniony merytorycznie przez dwóch ekspertów, a następnie został poddany ponownej ocenie merytorycznej przez kolejnych dwóch ekspertów i w dalszej kolejności – po negatywnym wyniku negocjacji, w celu usunięcia znacznych rozbieżności – wylosowano trzeciego eksperta do oceny tegoż projektu. W treści rozstrzygnięcia odwołania Instytucja Zarządzająca odwołuje się do ocen ekspertów, przy czym nie wskazuje, które z tych ocen (których ekspertów) są przedmiotem analizy. Wskazać w związku z tym należy, że postanowienia § 5 pkt 12 i pkt 13 Regulaminu przewidują sytuacje, w których eksperci oceniający wniosek merytorycznie posiadają uprawnienia do jednorazowego zgłoszenia konkretnych wniosków i skorzystania z pomocy, w postaci opinii innego eksperta. Działanie takie znajdują jednak swoje źródło we wniosku samego eksperta, nie stanowiąc uprawnień Instytucji Zarządzającej. Także wyjaśnienia Ministerstwa Rozwoju Regionalnego nie stwarzają podstaw do uruchomienia dopiero co wskazanych regulacji. W rozpoznawanej sprawie wszystkie wyjaśnienia złożone przez wnioskodawcę oraz uzyskane opinie są dołączone do wniosku i podlegają ocenie. W przedstawionej sytuacji, nie jest możliwe ustalenie przez Sąd, które oceny, jakich ekspertów stanowiły podstawę do oceny wniosku, jakie były oceny wcześniejsze i czy Instytucja Zarządzająca zasadnie podjęła decyzję o ponownej ocenie merytorycznej przez kolejnych ekspertów, skoro unormowania pomieszczone w Regulaminie nie dają podstaw do podjęcia takich rozwiązań. Przedstawione okoliczności nie były przedmiotem analizy podmiotu wdrażającego zaskarżone rozstrzygnięcie odwołania spółki. Wadliwość ta uniemożliwia zaś kontrolę zakwestionowanego aktu, z punktu widzenia stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. Dlatego też rozstrzygnięcie odwołania spółki należało wyeliminować z obrotu prawnego (pkt I wyroku), w celu wyeliminowania przez Zarząd Województwa D. wskazanych wadliwości, skoro zaskarżony akt został przeprowadzony w sposób naruszający prawo (art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.). Orzeczenie o kosztach (pkt II) wydano na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzona kwota obejmuje 200 zł uiszczonych przez stronę skarżącą tytułem wpisu, 240 zł wynagrodzenia pełnomocnika strony (stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.