II GZ 633/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 452/13 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. (sygn. akt III SA/Wr 452/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu tego Sądu z dnia 6 marca 2014 r. (odmawiającym I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przyznania prawa pomocy) wpisując w rubrum tego postanowienia - w miejscu oznaczenia siedziby organu, który wydał zaskarżone postanowienie - zamiast wyrazów "[...]" wyrazy "[...]". I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyła zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie Spółki z kosztów sądowych. W uzasadnieniu Spółka podała m.in., że sprostowanie nie dotyczy oczywistej pomyłki pisarskiej, lecz zmiany organu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. o sygn. akt OZ 887/04 - treść jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. W niniejszej sprawie WSA postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji postanowienia tego Sądu z dnia 6 marca 2014 r., polegającą na mylnym wskazaniu siedziby Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako "[...]", gdy w rzeczywistości zaskarżony w sprawie akt został wydany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu WSA, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość określonym wymaganiom, a przede wszystkim powinno zawierać zwięzłe uzasadnienie odnoszące się do przedmiotu zaskarżonego aktu, w tym przypadku postanowienia z dnia 16 maja 2014 r. Tego ostatniego elementu - uzasadnienia, zażalenie Spółki jest praktycznie pozbawione, bowiem odnosi się ono do kwestii zwolnienia Spółki z kosztów sądowych. Tym samym zarzuty zawarte w zażaleniu, nie odnoszą się do zaskarżonego postanowienia. Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zmiany, jakich dokonał Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem, stanowią sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Rozstrzygnięcie to zostało wydane bez naruszenia prawa. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji