I OZ 17/15

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-01-21

Skład orzekający: Irena Kamińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wadliwego doręczenia postanowienia niepełnoletniemu synowi adresata, który przekazał je ojcu po terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia zażalenia wniesionego po terminie, jeśli strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zostało wniesione po terminie. Mimo wadliwego doręczenia postanowienia niepełnoletniemu synowi skarżącego, sąd był zobligowany do odrzucenia zażalenia, gdyż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, co jest warunkiem koniecznym w takiej sytuacji.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.W. na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi, wskazując na wniesienie zażalenia po terminie. Postanowienie zostało doręczone w trybie zastępczym jedenastoletniemu synowi skarżącego, który przekazał je ojcu po upływie terminu. Skarżący podniósł w zażaleniu na postanowienie odrzucające zażalenie, że uchybienie terminu nastąpiło z jego winy.
Rozstrzygnięcie
Oddalić zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2014 r. o sygn. akt III SA/Gd 138/14 ze skargi W.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.W. wniesione na postanowienie Sądu z dnia 10 marca 2014 r., którym odmówiono mu przywrócenia terminu do złożenia skargi. Odpis ww. postanowienia doręczony został w dniu 29 maja 2014 r. w trybie doręczenia zastępczego określonego w art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał bowiem syn skarżącego A.W. (dowód: potwierdzenie odbioru – akta sprawy – k. 40). W dniu 20 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło zażalenie na ww. postanowienie nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił to zażalenie postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. o sygn. akt III SA/Gd 138/14. Jak wskazał w uzasadnieniu, w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie zostało wysłane do Sądu w dniu 16 czerwca 2014 r. a więc po upływie ww. 7 – dniowego terminu. Z uwagi na datę doręczenia postanowienia (29 maja 2014 r.) ostatnim dniem do wniesienia zażalenia był bowiem dzień 5 czerwca 2014 r. A zatem zażalenie podlegało odrzuceniu. W zażaleniu na to postanowienie W.W. podniósł, że do uchybienia terminu doszło wskutek nieprzekazania listu zawierającego skarżone postanowienie, odebranego przez jedenastoletniego syna, którego podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W sprawie jest bezsporne, że zażalenie zostało wniesione po terminie, tj. w dniu 16 czerwca 2014 r., gdy termin upływał 5 czerwca 2014 r. Skarżący podnosi, że uchybił terminowi, gdyż postanowienie Sądu odebrał jego niepełnoletni syn, który list przekazał ojcu dopiero po upływie terminu, co uniemożliwiło jego dochowanie. Jak wskazuje art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że jedenastoletni syn skarżącego nie mógł być uznany za dorosłego domownika w rozumieniu przywołanego przepisu, a tym samym doręczenie mu listu nie było prawidłowe. Zważyć jednak należy, że w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. A zatem skarżący powinien był wraz z zażaleniem złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia, podając zarazem okoliczność wadliwego doręczenia przesyłki zawierającej skarżone postanowienie. Skarżący nie złożył jednak w sprawie takiego wniosku, a zatem Sąd był związany terminem doręczenia widniejącym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia, w związku z czym był zobligowany odrzucić zażalenie jako wniesione po terminie, co też skarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem prawidłowo uczynił. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło