II SAB/Ol 24/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie powołania komisji postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" F. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w procedowaniu administracyjnym o powołaniu niezależnej Komisji do nadzoru wszczętego z urzędu postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż brak jest prawnych podstaw do powołania przedmiotowej komisji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 oraz pkt 1 - 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach rozstrzyganych przez te organy w drodze decyzji, postanowień wskazanych w tym przepisie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wykonywanie administracji publicznej w formie decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy znajduje podstawę prawną w przepisach materialnego prawa administracyjnego. Zastosowanie takiej formy jest zatem niedopuszczalne, jeżeli nie przewidują jej przepisy prawa. Przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), jak też przepisy ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) nie przewidują możliwości powołania Komisji ds. nadzoru nad postępowaniami administracyjnymi. Tym samym organ nie był zobowiązany do załatwienia niniejszej sprawy w drodze decyzji administracyjnej, czy też postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Skarga na bezczynność organu w rozpoznawanej sprawie jest zatem niedopuszczalna na podstawie powołanego art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a a i podlega odrzuceniu stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.